AΠΟ ΤΟ ΧΑ-ΠΟΤΑΜΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΖΕΝΑ... Η πραγματικότητα πέρα από τον “αναπτυξιακό” ενθουσιασμό! Η Τρόζενα μαζί με τη Γεροβάσα δεν αποτελούσαν ποτέ μια μεγάλη κοινότητα στην επαρχία Λεμεσού. Οι διαδοχικές...
AΠΟ ΤΟ ΧΑ-ΠΟΤΑΜΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΖΕΝΑ... Η πραγματικότητα πέρα από τον “αναπτυξιακό” ενθουσιασμό! Η Τρόζενα μαζί με τη Γεροβάσα δεν αποτελούσαν ποτέ μια μεγάλη κοινότητα στην επαρχία Λεμεσού.
Οι διαδοχικές απογραφές δείχνουν μια πτωτική πορεία του πληθυσμού με κορύφωση κατά την περίοδο από το 1964 και μετά, ακόμα κι αν δεν προηγήθηκαν συγκρούσεις ανάμεσα στις δυο κοινότητες.
Για διαφορετικούς λόγους, οι Τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν τη “δική τους” Γεροβάσα και οι Ελληνοκύπριοι τη “δική τους” Τρόζενα.
Μια απεικόνιση της πορείας του τόπου με φανερή την καταστροφική απουσία πολιτικής για περιφερειακή ανάπτυξη.
Έτσι “ανακαλύψαμε” ένα ακόμα πεθαμένο χωριό… Η Πολιτεία ακόμα δεν ανταποκρίνεται στην ευρωπαϊκή της υποχρέωση για αξιοποίηση του στεγαστικού αποθέματος. Η Τρόζενα δεν υπάρχει πια γιατί δεν υπάρχουν οι άνθρωποί της! Ούτε θα την ζωντανέψουν τα σχέδια του νέου ιδιοκτήτη.
Διευκρινίζεται πως η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου δεν πωλήθηκε αλλά είναι πιθανόν να μείνει σε αχρηστία αφού το περιβάλλον της κοινότητας θα αλλοιωθεί δραστικά αν αδειοδοτηθεί η αιτηθείσα “ανάπτυξη”. Το ποιος είναι ο αιτητής και ποιο το εθνο-DNA του δεν είναι το κύριο στοιχείο ενδιαφέροντος, έχει όμως κι αυτό τη σημασία του.
Δεν μπορεί να παραγνωριστεί η προϊστορία των ισραηλινών επενδυτών, πάνε εκατόν χρόνια “συνέπειας”, την ώρα μάλιστα που γνωρίζουμε πως ενδιαφέρονται και για άλλα χωριά! Κάποιοι, καλεσμένοι ή ακάλεστοι υποστηριχτές του συγκεκριμένου αναπτυξιακού σχεδιασμού, διερωτώνται γιατί δεν αντιδράσαμε σε προηγούμενες περιπτώσεις.
Μπορεί να μη είχαν ενηλικιωθεί ή να μη (θέλουν να) θυμούνται.
Να βοηθήσουμε… Φλεβάρης 1990 κι ο Σαουδάραβας υπουργός Πετρελαίου Χάνι Γιαμάνι, ήθελε να κτίσει έργο μεγάλο κι επιβλητικό στο Χα-Ποτάμι.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις αντισταθήκαμε προβάλλοντας τις σημαντικές περιβαλλοντικές και άλλες επιπτώσεις, συμβάλλοντας στη μη υλοποίηση εκείνης της “ανάπτυξης”. Είναι χρήσιμη η υπογράμμιση πως ίδια αντίθεση εκφράσαμε και για σχεδιασμούς ιθαγενών επενδυτών… Πολεμικές συρράξεις στην περιοχή και οικονομικές συγκυρίες έφεραν στην Κύπρο πολλούς υπηκόους τρίτων χωρών.
Όσοι είχαν συνάλλαγμα, καθαρό ή για ξέπλυμα, ήταν καλοδεχούμενοι. Λίβανος, Ρωσία, Συρία, Ουκρανία, Ισραήλ, Κίνα, Ιράν.
Από το 2004 δεν υπήρχαν περιορισμοί για τους Ευρωπαίους.
Ευτυχώς που από το σενάριο για το “φιλέτο Κατάρ” του 2010, έμεινε μόνο το όνομα! Το πλαίσιο για την πώληση ιδιοκτησίας σε αλλοδαπούς παραμένει προβληματικό (ανεπαρκές περιεχόμενο και εφαρμογή). Η Ελεγκτική Υπηρεσία δηλώνει πως μέσα στο 2024, το 27,35% των συνολικών πωλήσεων ακινήτων αφορούσε υπηκόους τρίτων χωρών.
Προστίθεται πως “το ποσοστό είναι πλασματικό (και μάλιστα σημαντικά υποεκτιμημένο)… καθώς στο εν λόγω ποσοστό δεν συμπεριλαμβάνονται οι εταιρείες (κυπριακές ή κοινοτικές) ξένων συμφερόντων”. Επενδύσεις μεγάλης κλίμακας, εκτάσεις γης, ξενοδοχεία, επαύλεις, άλλες τουριστικές υποδομές, νοσοκομεία.
Τώρα, και χωριά! Τελικά ποια είναι η φέρουσα ικανότητα του τόπου γιαυτό το ξεπούλημα; Πόσα κτίσματα, πόσοι πρόσθετοι μόνιμοι κάτοικοι ή πόσοι (κατά παράβαση του νόμου) μη μόνιμοι επισκέπτες, πόσοι επενδυτές χωράνε σ΄αυτό τον τόπο; Πώς εκτιμάται η παράλληλη σημαντική απώλεια αγροτικής γης που μεγάλο μέρος της θυσιάζεται για χάρη της μεμονωμένης κατοικίας, με παραμόρφωση των τοπικών σχεδίων ανάπτυξης, με παρεκκλίσεις και πρόσθετα πολεοδομικά ωφελήματα; Μα αυτά γίνονται και για τους ντόπιους.
Όμως οι αλλοδαποί πληρώνουν περισσότερο... Η ζήτηση από κάποιες χιλιάδες πρόσθετους αγοραστές, είτε λέγονται ολιγάρχες, είτε ξεπλένουν μαύρο χρήμα, είτε θέλουν διαβατήριο, είτε στοχεύουν σε άσκηση ακόμα και οικονομικής και πολιτικής επιρροής, επηρεάζει τη στεγαστική πραγματικότητα, με πολύ ψηλότερες τιμές (η ελεύθερη οικονομία που λέγαμε!), συμπιέζοντας τη δυνατότητα στέγασης όσων την έχουν ανάγκη, πρώτα στη Λεμεσό αλλά και στη Λευκωσία μέχρι να ακολουθήσει κι η Λάρνακα… Πώς τονώνεται η Οικονομία πέρα από το κέρδος των επενδυτών; Περίπου το 70% της δαπάνης για τα υλικά πληρώνεται για εισαγωγή τους.
Όλοι εμείς πληρώνουμε για τις πρόσθετες υποδομές που απαιτούνται.
Για τον μεγάλο αριθμό αλλοδαπών εργατών/τεχνιτών, μόνο μέρος των απολαβών τους μένει στον τόπο.
Η νέα Βουλή πρέπει, χωρίς καθυστέρηση να εκσυγχρονίσει το θεσμικό πλαίσιο αλλά και να το εφαρμόσει σχολαστικά! Είμαστε μια χώρα υπό κατοχή κι έχει κι αυτό τη δική του σημασία...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους