Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άνθρωποι της Πάρου Νικόλαος Στέλλας, Αντώνης Δελέντας ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΤΕΛΛΑΣ Για τα γεγονότα του αεροδρομίου και τον απαγχονισμό του Στέλλα μείναμε στα όσα ξέραμε, όσα άφησαν να γίνουν γνωστά.

Στις σελίδες της εφημερίδας, αλλά και άλλων εντύπων δειλά γράφονταν και άλλα ονόματα, αλλά η πλήρης αλήθεια ακόμα δεν έχει γίνει γνωστή.

Τα ονόματα του Μανώλη Γρυλάκη και του Αντώνη Δελέντα, σπάνια ακούστηκαν στις πολλές ωστόσο αποκαλύψεις κατά την ημέρα του μνημοσύνου.

Εντύπωση προκαλεί ότι ο πόλεμος έφτασε μέχρι τα μικρά μας μέρη και πολλοί άνθρωποι υπέφεραν πολλά.

Το σαμποτάζ στην περιοχή του αεροδρομίου προέβλεπε δολιοφθορές σε δύο θέσεις του αεροδρομίου, επίθεση στο φυλάκιο των Γερμανών στη Μάρπησσα και επίθεση στη θέση του ασυρμάτου στο Δραγουλά.

Η επιχείρηση δεν πέτυχε σε πολλά σημεία, ενώ είχαμε και νεκρούς Γερμανούς. Οι Άγγλοι κομάντος ήρθαν με υποβρύχιο, οδηγήθηκαν από δικούς μας που βρίσκονταν σε επαφή σε λόφο δυτικά του χωριού με σκοπό να προκαλέσουν δολιοφθορές στο αεροδρόμιο των Γερμανών.

Ήταν μια δύναμη 18 ανδρών, όπως λέει ο Αντώνης Δελέντας.

Είχαν χάρτη της περιοχής, αλλά τα κατατόπια δεν τα ήξεραν και έτσι αυτό το σπουδαίο ρόλο τον ανέλαβαν τρεις δικοί μας. Ο Μανώλης Γρυλάκης ανέλαβε να τους οδηγήσει στο φυλάκιο της Μάρπησσας. Ο Στέλλας με το Δελέντα στο αεροδρόμιο. Ο Δελέντας, ως ντόπιος, ήξερε καλύτερα την περιοχή και θα οδηγούσε μια ομάδα των Άγγλων στον ασύρματο που βρισκόταν σε σπίτι κοντά στο Δραγουλά και μετά μαζί με το Στέλλα θα οδηγούσαν τους άλλους σε δυο θέσεις του αεροδρομίου. Ο Άγγλος αξιωματικός βιάστηκε και δεν περίμενε το Δελέντα για την εξέλιξη της επιχείρησης.

Έστειλε το Στέλλα που δεν ήξερε την περιοχή με μια ομάδα Άγγλων.

Η ομάδα έγινε αντιληπτή από τις σκοπιές των Γερμανών, κινητοποιήθηκαν, άναψαν προβολείς και το σαμποτάζ απέτυχε. Ο Στέλλας πιάστηκε τις πρωινές ώρες. Η Ομάδα της Μάρπησσας επιτέθηκε στο φυλάκιο με χειροβομβίδες, έγινε μικρή μάχη και είχαμε νεκρούς Γερμανούς.

Όλες οι ομάδες συναντήθηκαν μετά τα γεγονότα σε καθορισμένο σημείο και αναχώρησαν για το Πίσω Λιβάδι με οδηγό τον Δελέντα, απ’ όπου θα έφευγαν όπως ήρθαν.

Σ΄αυτές τις περιπτώσεις ο πληθυσμός αφήνεται στο έλεος του θεού. Ο Γρυλάκης τραυματίστηκε κι έφυγε με τους Άγγλους. Ο Δελέντας παρά το ότι μπορούσε να πάει στην Ηρακλειά να ξεφύγει τον κίνδυνο, έμεινε στο Δραγουλά, φοβούμενος την τύχη των δικών του. ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΕΛΕΝΤΑΣ Να δούμε όμως ποια είναι τα στοιχεία που έχουμε για να ασχοληθούμε με την προσωπικότητα ενός ανθρώπου, που ήδη έχει φύγει από ανάμεσά μας. Α) Πρώτα είναι η εικόνα που πλάσαμε ως παιδιά και ως μεγαλύτεροι, όσοι τον προλάβαμε. Β) Η εικόνα που μας μετέφεραν άλλοι. Γ) Αυτή που σχηματίσαμε από συζητήσεις μαζί του. Δ) Τα όσα είπε σε συζήτηση με τον Γεώργιο Πούλιο τόσο στην εφημερίδα, όσο και στην τιμητική γιορτή που οργάνωσαν για το Μανώλη Γρυλάκη και τον ίδιο, αλλά και στις 25 Μαρτίου του 1993. Ε) Από διάφορα άλλα δημοσιεύματα.

Ποιος ήταν; Από τις πληροφορίες και τις διηγήσεις, απ’ τις λίγες πηγές που αξιοποιήθηκαν, απ’ όσα κατατέθηκαν τα χρόνια που πέρασαν, συμπεραίνουμε ότι ο Αντώνης Δελέντας ήταν αποφασισμένος και ριψοκίνδυνος πατριώτης.

Λίγο πριν τα γεγονότα του αεροδρομίου επιχείρησε να φύγει για τη Μέση Ανατολή και πήγε στη Νάξο με τους Γιάννη Μηλαίο, Μανώλη Καπαρό, Απόστολο Μανωλά, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Πάρο, γιατί η θέση απ’ την οποία αναχωρούσαν είχε γίνει γνωστή στους Γερμα-νούς.

Σπουδαιότατο ρόλο έπαιξε στην επιχείρηση του σαμποτάζ εναντίον του αεροδρομίου στο Μώλο. Ο Αντώνης Δελέντας δεν υπήρξε απλά ένας οδηγός της ομάδας των Άγγλων σαμποτέρ, αλλά και θαρραλέος εμψυχωτής.

Έλαβε ενεργό μέρος και είχε άποψη για την οργάνωση της επιχείρησης.

Ίσως έπαιξε ρόλο ότι οι Άγγλοι δεν ήξεραν τον τόπο και είχαν ελάχιστο χρόνο για να τη φέρουν σε πέρας.

Εντυπωσιακό είναι ότι κατάφερε να ξεγλιστρήσει από τους Γερμανούς.

Το οφείλουμε στο Στέλλα, που άντεξε και δεν μίλησε, το οφείλουμε όμως και στο πυκνό δίχτυ προστασίας των κατοίκων.

Απ’ αυτούς άλλοι συμμετείχαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Αναφέρονται τα ονόματα κάποιου Χρίστου από την Κρήτη, του Πέτρου Καπαρού, του Γιάννη Αλιπράντη, του Δημήτρη Περαντινού, του Παναγιώτη Τσιγώνια.

Μερικοί άνοιγαν τα σπίτια τους και παρείχαν φιλοξενία, άλλοι μετέφεραν ειδήσεις.

Πολλοί όμως από το μέγα φόβο είχαν συμβιβαστεί. Ο Αντώνης Δελέντας δεν γύρεψε δόξες και διακρίσεις και ήταν πι-κραμένος από την μορφή της τελετής που επικράτησε να γίνεται κάθε χρόνο.

Έχουμε την ιδιαιτερότητα να τα κάνουμε όλα μια γιορτή και σιγά-σιγά να λησμονείται η αξία των γεγονότων και να παραποιείται η ουσιαστική σημασία τους.

Πρέπει να τονίσουμε ότι μετά την απελευθέρωση λόγω πολλών γεγονότων στη ζωή της χώρας εκείνοι που αντιστάθηκαν κυνηγήθηκαν.

Αντί να λάβουν αναγνώριση και έπαινο κατηγορήθηκαν και απομονώθηκαν.

Ο ήρωάς μας λοιπόν έζησε κι αυτός τους κατατρεγμούς, αντί να γίνει παράδειγμα ζωής.

Πώς έζησε Το θέμα δεν είναι μόνο τι έπραξε εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο, αλλά και πώς έζησε.

Περιμένει κανείς από τον τολμηρό, από τον ονειροπόλο, να χαράζει δρόμο που να γίνεται φως για τους άλλους.

Με τη στάση του, με τις αξίες του, με τη συμπεριφορά του.

Όλοι έχουν να πουν ένα καλό λόγο για τον Αντώνη Δελέντα.

Αναφέρονται στο διαρκές χαμόγελο με το οποίο μετρούσε την καθημερινή του ζωή, στην ευγένεια του χαρακτήρα του.

Σε κάποιο θεό που καθοδηγούσε με κανόνες και συνέπεια τη ζωή του.

Έτσι κι αλλιώς απαιτεί τόλμη για να ζεις σε κάθε περίσταση με αξιοπρέπεια.

Μερικές παρατηρήσεις -Τα γεγονότα δεν έχουν ερευνηθεί όπως θα έπρεπε όλα και μένουν ακόμα πολλά σκοτεινά σημεία. -Δεν γνωρίζουμε πολλά για το ρόλο που έπαιξε στο Αιγαίο το αεροδρόμιο στα Μάρμαρα.

Αξιοσημείωτο είναι ότι έφτασε σε κάθε χωριό η ξένη ισχύς και ο πόλεμος.

Από τη μικρή Αντίπαρο μέχρι το Μώλο της Πάρου.

Εχθροί και φίλοι έπλευσαν μέχρι τα δικά μας νερά. -Δεν γνωρίζουμε τις σχέσεις του Αντώνη Δελέντα με τον Μανώλη Γρυλάκη, αλλά και τον περίπου συνομήλικο Νικόλαο Στέλλα. -Θετικό είναι που ενδιαφέρθηκαν οι Παριανοί της Αθήνας και παρουσίασαν το έργο των δύο αντιστασιακών και φώτισαν τα γεγονότα της εποχής. -Θετικό επίσης είναι που μίλησε και έγραψε ο συμπατριώτης μας Γεώργιος Πούλιος.

Στη «Φωνή της Σπάρου» δημοσιεύτηκε ολόκληρη η αφήγηση του Αντώνη Δελέντα το Μάιο του 1993. -Συνεχίζει σήμερα ο «Σκόπας» με την εκδήλωση αυτή, που επαναπροσδιορίζει τη σχέση μας με όλα αυτά του παρελθόντος και την αξία των νοημάτων που αντλούμε. -Οι άνθρωποι της τόλμης, οι ανήσυχοι τοι κάθε καιρού, οι ονειροπόλοι, παίζουν ένα συνδετικό κρίκο στη συνοχή των μικρών κοινωνιών που δοκιμάζονται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. -Αν ο πόλεμος έφτασε μέχρι τα μικρά λιμανάκια μικρότατων νησιών, η μεγάλη κρίση ελληνική και διεθνής μας επηρεάζει όλους και καλό είναι να αναρωτιόμαστε κάθε φορά πόσο έχουμε επηρεαστεί εμείς οι ίδιοι και πώς μπορούμε ν’ αλλάξουμε. 5. ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ Ένα: Τα εντυπωσιακά και απίστευτα για τη δράση του Αντώνη Δελέντα είναι εκτός από την τόλμη του να λάβει ενεργό μέρος στην πολεμική επιχείρηση, το ότι δεν σταματά μετά τον απαγχονισμό του Στέλλα, δεν το βάζει κάτω, ενώ ζει σε ένα μικρό χωριό, όπου τα πάντα μαθαίνονται.

Συνεχίζει, έρχεται σε διαρκή επαφή και κάποια ώρα σκορπά προκηρύξεις που έχουν σκοπό να αποθαρρύνουν τους Γερμανούς, ώστε να παραδώσουν τα όπλα.

Θέλει να είναι ο πρώτος που θα χτυπήσει την καμπάνα της απελευθέρωσης.

Και αυτή την τύχη την αξιώθηκε. Δύο: Η Αγγλική κυβέρνηση κάποια ώρα του δίνει ένα έγγραφο στο οποίο αναγνωρίζεται η αντιστασιακή δράση του, ενώ το ελληνικό κράτος αδιαφόρησε.

Πολεμικό αγγλικό πλοίο ήρθε στην Πάρο κι εκεί έγινε μια μικρή τελετή προς τιμήν του.

Αν το επίσημο κράτος σιωπούσε, έπρεπε η αυτοδιοίκηση να χαράξει πιο περήφανο και τολμηρό δρόμο.

Κι αν σιωπούσε κι αυτή, τότε οι σύλλογοι ή ομάδες πολιτών, έπρεπε να αναλάβουν πρωτοβουλίες.

Αλλά τότε όλα «τα ‘σκιαζε η φοβέρα». Τρία: Το γεγονός ότι δεν πήγαινε στο μνημόσυνο του Στέλλα.

Αυτό οφείλεται στη μορφή που πήραν με τον καιρό αυτές οι εκδηλώσεις και στην σεμνότητα που χαρακτήριζε τον Αντώνη Δελέντα.

Είχε άποψη και κάποια ώρα προτίμησε τη σιωπή. Τέσσερα: Φαίνεται ότι η προσοχή των κατακτητών να τα μαζέψουν και να φύγουν και η συμβολή άλλων παραγόντων, η προσωπικότητα του Γερμανού διοικητή, η επίσκεψή του στο μοναστήρι της Λογγοβάρδας, βοήθησε ώστε να μην πληρώσουν πολλοί αθώοι την περιπέτεια αυτή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους