Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπέροχη η αίσθηση της πρωινής αύρας, κυανά, βαθυγάλανα χρώματα, τυπώνονται στον ουρανό, σβήνοντας της νύχτας το μαύρο πέπλο.

Δίνουν ζωή και χαρίζουν όμορφη, χρυσή ανατολή.

Παρευρίσκονται όλες οι κόρες του ήλιου, οι ηλιαχτίδες και δίνουν ζωή και ομορφιά στην φύση.

Ξυπνούν σε κάθε συναίσθημα, μια ανάσα ζεστασιάς.

Ακούω την αναπνοή της παγερής φύσης.

Ο αγέρας φυσά και μου χαϊδεύει τα μαλλιά καθώς ανοίγω το παράθυρο μου.” “Πες μου τι βλέπεις στον ορίζοντα μας;” “Βλέπω με τα μάτια της ψυχής όσα θέλω να γνωρίζω.

Δεν έχω ορατή αίσθηση.

Φαντάζομαι πως είναι να ανοίγουν τα λουλούδια, το άρωμα τους μοσχοβολά στην ζεστασιά των ηλιαχτιδων και τα χρώματα μοιάζουν πινελιές ζωγράφου πάνω σε μεγάλο μουσαμά που χωράει όλους μας.

Ίσως αν μπορούσα πέρα από τις σκιές που διακρίνω και τα χρώματα όπως εγώ τα νιώθω.

Είναι σίγουρη ότι υπάρχει ζωή και πέρα από το παράθυρο μου.

Αλήθεια ακούω τόσα πολλά, μαθαίνω γρήγορα και προσμένω τον επόμενο ταξιδιώτη να φέρει τα νέα απο άλλους κόσμους.

Συνήθως μου περιγράφουν τα χρώματα και τα λουλούδια.

Φαντάζομαι το κόκκινο σαν την φωτιά που καίει , όσο κοντά της πηγαίνω με βασανίζει με την φλόγα της.

Θέλω να την αγγίξω, μα ξέρω θα με πληγώσει.

Ναι σίγουρα έτσι είναι και ο έρωτας.

Ένα άγγιγμα στην ψυχή και όλη σου η ζωή περιστρέφεται γύρω του.” Ο ιππότης έσκυψε μπροστά της.

Είδε τα μάτια της νέας, ήταν όμορφα, το βλέμμα της στραμμένο κάπου στον ορίζοντα.

Η δύναμη της ψυχής της τεράστια.

Έκανε μια γενναία υπόκλιση στην νέα που μπορούσε να δει μόνο με τα μάτια της ψυχής. “Σου χαρίζω το κόκκινο τριαντάφυλλο, είναι τόσο όμορφο όπως το περιέγραψες, θα το νιώσεις απο το άρωμα του.

Χρόνια περνώ από το μονοπάτι σου.

Τόσο όμορφη νέα δεν ξανάδα.

Η ψυχή σου είναι γεμάτη λευκά τριαντάφυλλα, αγνότητας και αλήθειας.

Δέξου από μένα τον ταπεινό κυρά μου το κόκκινο και πάρε με μαζί σου στα ταξίδια σου. G.V. - Γεωργία Βασιλοπούλου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους