Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξέρω ότι τις φίλες και τους φίλους που δεν ασχολούνται με τα κόμματα - και ειδικά αυτούς που δεν ασχολούνται με τα κόμματα αλλά αντιπαθούν ή ακόμα και μισούν τον Τσίπρα - μπορεί να τους έχω κουράσει, να τους έχω απογοητεύσει ή να με θεωρούν διάφορα κοσμητικά που έχω ακούσει ανά καιρούς.

Και δε μιλάω μόνο για τους φίλους εδώ μέσα αλλά και τους φίλους στην πραγματική ζωή που τυχαίνει να με διαβάζουν εδώ μέσα.

Ακούστε με λοιπόν παιδιά όσο πιο σοβαρά μπορείτε.

Ασχολούμαι με την πολιτική από 13 χρονών.

Από την ΚΝΕ, κάποιοι θυμούνται.

Παρακολουθώ την πολιτική ιστορία της χώρας από το 1821, τόσο λόγω σπουδών, όσο και έχοντας διαβάσει αμέτρητα τεκμήρια του τι έχει συμβεί σε αυτή τη χώρα.

Από πρωτογενείς πηγές μέχρι αναλύσεις, μέχρι βιβλία τόσο της αριστερής προσέγγισης όσο και της δεξιάς.

Το 2015, τον Γενάρη, είχα γράψει ότι αριστερή διακυβέρνηση στον καπιταλισμό δεν γίνεται.

Και επαληθεύτηκα.

Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου όμως, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τις εκλογές και ο Τσίπρας κλήθηκε να ολοκληρώσει τη συμφωνία που διαπραγματεύτηκε με τους δανειστές, είδα κάτι που δεν έχει συμβεί ξανά στην Ελλάδα. Ποτε.

Είδα να κυβερνά μια κυβέρνηση που δεν ήταν ξεπουλημένη.

Δεν ήταν αγκαλιά με τους μαφιόζους.

Δεν ήταν αγκαλιά με τα λαμόγια.

Δεν αποτελούνταν απο ζάμπλουτους γόνους.

Ο αρχηγός της, αυτός ο τύπος που τόσο πολύ τριγκαρει συναισθήματα στην Ελλάδα, ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε ο πρώτος Έλληνας πρωθυπουργός που θυμάμαι εγώ, που βγήκε από τα σπλάχνα της τάξης μας. Ο Αλέξης Τσίπρας, όσο και να λυσσάνε αυτοί που τον μισούν, είναι ο μοναδικός πρωθυπουργός της σύγχρονης εποχής που κυβέρνησε για την χώρα.

Για τον λαό της.

Αντιστάθηκε όσο ήταν δυνατόν στους στραγγαλιστές της Ελλάδας, όταν έχασε πήγε σε εκλογές για να ξαναπάρει εντολή να φέρει εις πέρας τον συμβιβασμό που έκανε και με αναγκαίες συνεργασίες με τον Καμμένο, επειδή το μισό του κόμμα τον παράτησε για να κρατήσουν καθαρή την ιδεολογία τους, έβγαλε τη χώρα από το μνημόνιο.

Μετά ο λαός του έδωσε στην ήττα 32%, μην ακούγοντας την αισχρή προπαγάνδα της Νέας Δημοκρατίας και του ζήτησε να αλλάξει το κόμμα του.

Αλλά ο,τι κι αν έκανε, το ίδιο του το κόμμα δεν μπορούσε να αλλάξει.

Τωρα θα ιδρύσει έναν φορέα από την αρχή.

Με παλιά και νέα πρόσωπα μεν, αλλά απαλλαγμένος από την αγκύλωση του ινστρουχτορισμου.

Και θεωρώ με όλη μου την πίστη στην Ελλάδα, όλη μου την πίστη στη νεολαία, όλη μου την πίστη στα δημοκρατικά αντανακλαστικά του λαού, ότι αποτελεί μια ευκαιρία η Ελλάδα να κυβερνηθεί από μια κυβέρνηση που θα της αξίζει.

Εγώ έχω το θάρρος να βγαίνω δημόσια να λέω όσα πιστεύω και να χάνω φίλους, να με κοιτάνε με μισό μάτι άνθρωποι στην καθημερινότητα μου που τα διαβάζουν, αλλά και πολλοί που μου λένε «μπράβο πες τα». Τον Αλέξη Τσίπρα τον εμπιστεύομαι από ένστικτο.

Διαβάζω τον άνθρωπο και βλέπω μια πολύ ισχυρή προσωπικότητα χωρίς ισχυρό μηχανισμό.

Και αυτή τη φορά θα του τον δώσουμε.

Και το πρώτο πληθυντικό έχει σημασία.

Δεν αφήνω την πατρίδα μου στη μοίρα της ακόμα κι αν μπορέσω να προσφέρω ένα μόνο πετραδάκι στο να χτιστεί ξανά η αξιοπρέπεια της.

Δεν είναι όλοι ίδιοι.

Δεν είναι όλοι οι πολιτικοί λαμόγια Υπάρχει διαχωρισμός δεξιάς-αριστεράς Και η νέα γενιά της Ελλάδας πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της επιτέλους. Καλό σας βράδυ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους