Η Λεωφόρος Αλεξάνδρας που πήρε το όνομά της από την πριγκίπισσα Αλεξάνδρα, είχε τρία κτίρια που συνδέθηκαν με την ιστορία της Αθήνας και όλης της Ελλάδας. Το ένα ήταν οι φυλακές Αβέρωφ που κατά τη...
Η Λεωφόρος Αλεξάνδρας που πήρε το όνομά της από την πριγκίπισσα Αλεξάνδρα, είχε τρία κτίρια που συνδέθηκαν με την ιστορία της Αθήνας και όλης της Ελλάδας.
Το ένα ήταν οι φυλακές Αβέρωφ που κατά τη διάρκεια του εμφυλίου μετατράπηκαν σε φυλακές πολιτικών κρατουμένων οι οποίες γκρεμίστηκαν και τη θέση τους πήρε ο Άρειος Πάγος.
Το άλλο ήταν τα "προσφυγικά" που σώζονται ακόμα και χτίστηκαν τη διετία 1932-1934 που υπήρξαν και ορμητήριο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (Ακόμα υπάρχουν οι τρύπες απ τούς βομβαρδισμους των Εγγλεζων) Και το τρίτο είναι το γήπεδο του Παναθηναϊκου το οποίο παραχωρήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων για παντοτινή χρήση στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο.
Τα εγκαίνια έγιναν το 1922 και το 1924 ήταν το μοναδικό γήπεδο στην Ελλάδα που μπορούσε να φιλοξενήσει 6.000 θεατές.
Απόψε στις 19:30 η "ψυχή" του Παναθηναϊκου υπογράφει την ευθανασία του.
Απόψε δε θα είναι εκεί το "λιοντάρι" όπως αποκαλούσε η Βίκυ Μοσχολιου τον Στρατηγό, δε θα ακουστούν οι ιαχες από το τρίτο γκολ του Καμάρα επί του Ερυθρού Αστέρα, δε θα περιμένει καμία κοπέλα σε καμία απ τις 4 γωνίες τον Βασίλη Κωνσταντίνου, ούτε ο Άγγελος Μεσσαρης θα βάλει γκολ στο 8-2 επί του Ολυμπιακού. Ο Ντοκεν δε θα έχει να πει κάτι στη γυναίκα του που γνώρισε και ερωτεύθηκε στα τσιμέντα του γηπέδου.
Ούτε όμως εμείς που κλάψαμε,χαρήκαμε, βγάλαμε τη φωνή και την καρδιά μας σε χαρές και λύπες. (Φρόντισε η ΔΑΕΒ γι αυτό) Απόψε ένα κομμάτι της Αθήνας πεθαίνει.
Απόψε η "εξέλιξη" αλλάζει τη ζωή μας.
Μια ζωή που αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία. Το σύνθημα όμως θα παραμείνει μέχρι το τέλος της ζωής μας: "Στη Λεωφόρο παίζουμε Παναθηναικε!"
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους