Υπάρχει κανείς στο πλοίο; Saf Saf, υπάρχει κανείς στο πλοίο; Δεκάδες πλοία μας βρίσκονται εγκαταλελειμμένα στη Μεσόγειο Θάλασσα, ακυβέρνητα σε διεθνή ύδατα, αφού το Ισραήλ αναχαίτισε παράνομα τον...
Υπάρχει κανείς στο πλοίο; Saf Saf, υπάρχει κανείς στο πλοίο; Δεκάδες πλοία μας βρίσκονται εγκαταλελειμμένα στη Μεσόγειο Θάλασσα, ακυβέρνητα σε διεθνή ύδατα, αφού το Ισραήλ αναχαίτισε παράνομα τον στολίσκο μόλις έξω από τις ακτές της Ελλάδας.
Παρασυρόμενα άδεια και κατεστραμμένα, τα σκάφη σχηματίζουν μια εντυπωσιακή εικόνα, φέρνοντας στο μυαλό τη μοίρα των παλαιστινιακών χωριών από τα οποία πήραν τα ονόματά τους.
Κάθε πλοίο φέρει σκόπιμα το όνομα ενός από τα εκατοντάδες εγκαταλειμμένα και κατεστραμμένα παλαιστινιακά χωριά, των οποίων ολόκληρες κοινότητες εκτοπίστηκαν βίαια από το αμείλικτο σφυροκόπημα της ισραηλινής κατοχής.
Μιας κατοχής που ποτέ δεν τελείωσε και συνεχώς επεκτείνεται.
Η 15η Μαΐου 1948 σηματοδότησε την αρχή της Νάκμπα, αλλιώς γνωστής ως η καταστροφή, όπου σχεδόν ένα εκατομμύριο Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν παράνομα και μόνιμα από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής, από τα σπίτια τους, τις γαίες τους και τις κοινότητές τους. Το Ισραήλ γιορτάζει αυτή την ημέρα με διαφορετικό όνομα, την Ημέρα Ανεξαρτησίας του Ισραήλ, την ημέρα που οι βρετανικές αποικιακές δυνάμεις αποχώρησαν και οι ισραηλινές δυνάμεις εισήλθαν για να διεκδικήσουν τη γη ως δική τους. Η Παλαιστίνη πέρασε από τα αιματοβαμμένα χέρια ενός κατακτητή σε άλλα, ακόμα πιο αιματοβαμμένα.
Αναγκασμένοι να φύγουν χωρίς προειδοποίηση, οι Παλαιστίνιοι δεν μπόρεσαν να προετοιμαστούν γι’ αυτή τη βίαιη εκδίωξη.
Πολλοί κατάφεραν μόνο να πάρουν μαζί τους το κλειδί των σπιτιών τους.
Το κλειδί έχει γίνει το σύμβολο της παλαιστινιακής αντίστασης στην κατοχή και της συνεχιζόμενης ελπίδας και απαίτησης να επιστρέψουν μια μέρα στο σπίτι τους – του παλαιστινιακού δικαιώματος επιστροφής.
Καθώς οι ενέργειες της ισραηλινής κατοχής έχουν κλιμακωθεί σε απροκάλυπτη γενοκτονία, βλέπουμε ότι η Νάκμπα συνεχίζεται.
Η καταστροφή εξακολουθεί να είναι παρούσα.
Η ισραηλινή βία και η ατιμωρησία αυξάνονται.
Έχουμε μια συλλογική ευθύνη να υψώσουμε ανάστημα, να αντισταθούμε, να αντισταθούμε στην αέναη επέκταση της κατοχής και να αγωνιστούμε για μια ελεύθερη Παλαιστίνη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους