[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

20 Ιουλίου, 1912 Στο Βρότσλαβ, στη νοτιοδυτική Πολωνία, μια πόλη όσο μεγάλη είναι η Θεσσαλονίκη, παίζεται ένα από τα μεγαλύτερα σκακιστικά συνέδρια της εποχής. Εκείνη την συγκεκριμένη ημέρα, θα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

20 Ιουλίου, 1912 Στο Βρότσλαβ, στη νοτιοδυτική Πολωνία, μια πόλη όσο μεγάλη είναι η Θεσσαλονίκη, παίζεται ένα από τα μεγαλύτερα σκακιστικά συνέδρια της εποχής.

Εκείνη την συγκεκριμένη ημέρα, θα παιχτεί η πιο όμορφη κίνηση που έχει παιχτεί ποτέ στο σκάκι.

Καμία κίνηση πιο πριν ή από τότε, δεν την έχει ξεπεράσει σε σπανιότητα και ομορφιά. Ο Αμερικανός Φράνκ Μάρσαλ, ηταν όχι μόνο ένας από τους πιο δημιουργικούς παίχτες που γνώρισε το παιχνίδι, αλλά και ένας τζέντλεμαν.

Μαγνήτιζε τα βλέμματα.

Ντυνόταν πάντα κομψά.

Φορούσε σχεδόν πάντα μια χαρακτηριστική φαρδιά μεταξωτή γραβάτα και γκρίζες γκέτες.

Είχε σχεδόν μόνιμα ένα πούρο στο στόμα του, το οποίο μασούσε κατά τη διάρκεια των παρτίδων.

Ένας ευγενικός, ταπεινός και υποστηρικτικός χαρακτήρας, αντίθετα με άλλους σκακιστές της εποχής που ήταν εγωκεντρικοί και ζηλόφθονες.

Όταν το 1909 έχασε με μεγάλη διαφορά σε ένα ματς από τον νεαρό τότε Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα, ο Μάρσαλ δεν κράτησε κακία.

Αντίθετα, αναγνώρισε αμέσως την ιδιοφυΐα του Κουβανού και χρησιμοποίησε την επιρροή του για να εξασφαλίσει στον Καπαμπλάνκα προσκλήσεις στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά τουρνουά, βοηθώντας τον να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής.

Εκείνη την ημέρα του Ιουλίου, έπαιζε με τον Ρώσο μετρ Λεβιτσκι.

Στην 23η κίνηση, ο Μάρσαλ σόκαρε τον αντίπαλό του και το κοινό, μετακινώντας τη βασίλισσά του στο τετράγωνο η3. Αυτή η κίνηση τοποθέτησε τη βασίλισσά του σε ένα τετράγωνο όπου μπορούσε να αιχμαλωτιστεί από τρία διαφορετικά λευκά κομμάτια: το πιόνι στο ζ2, το πιόνι στο θ2, ή τη λευκή βασίλισσα.

Παρά το γεγονός ότι έμοιαζε με τεράστια γκάφα, ήταν μια αψεγάδιαστη "ψευδοθυσία". Ανεξάρτητα από το πώς θα επέλεγε ο Λεβίτσκι να αιχμαλωτίσει τη βασίλισσα, ερχόταν αντιμέτωπος με αναγκαστικό ματ ή με μια ολέθρια απώλεια κομματιών.

Αναγνωρίζοντας ότι είχε ηττηθεί ολοκληρωτικά, ο Λεβίτσκι παραιτήθηκε αμέσως.

Σύμφωνα με τιν μύθο, οι θεατές έμειναν τόσο έκθαμβοι από την απόλυτη ιδιοφυΐα της κίνησης, που έλουσαν τη σκακιέρα με χρυσά νομίσματα σε ένδειξη εκτίμησης.

Ο ίδιος ο Μάρσαλ επιβεβαίωσε αργότερα το γεγονός στην αυτοβιογραφία του το 1942, γράφοντας: "Η κίνηση ήταν τόσο αναπάντεχη που οι θεατές, μέσα στον ενθουσιασμό τους, έλουσαν τη σκακιέρα με χρυσά νομίσματα.

Με έχουν ρωτήσει συχνά αν αυτό συνέβη πραγματικά.

Η απάντηση είναι – ναι, αυτό ακριβώς συνέβη, κυριολεκτικά!" Στο τελευταίο επεισόδιο του ποντκαστ "64 Τετράγωνα Ιστορίας" μαζί με τον Nikos Sarakenidis, εξιστορούμε την ζωή και τα κατορθώματα του μεγάλου Μάρσαλ, μαζί με πολλά άλλα γεγονότα από την σκακιστική ιστορία.

Είναι μια δουλειά που γίνεται με πολύ μεράκι, και μεγάλη επένδυση προσωπικού χρόνου, που δεν υπάρχει και σε αφθονία εδώ που τα λέμε... Θα χαρούμε να ακούσουμε τα σχόλιά σας!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences