Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε λίγη ώρα θα ξεκινήσει ο διαγωνισμός της EUROVISION. Εδώ και χρόνια, ο διαγωνισμός αυτός, από καλλιτεχνικής - μουσικής πλευράς, δεν με τραβούσε, δεν μου άρεσε.

Ήταν περισσότερο, ένα προϊόν του Show-biz, με χορευτικά, με φαντασμαγορικά σκηνικά, με αμφιλεγόμενες περσόνες που έδιναν παράσταση, παρά τραγουδούσαν.

Με ενοχλούσε ιδιαίτερα η προσπάθεια κάποιων να επιβάλουν την Woke κουλτούρα, να προβάλουν το τρίτο, ή το ουδέτερο φύλο.

Δημοσιογράφοι και παρουσιαστές προσπαθούσαν να πείσουν ότι αυτό είναι ωραίο, είναι καλλιτεχνικό, είναι αξιόλογο.

Να μας πείσουν ότι αυτά που βλέπουμε είναι ωραία τραγούδια.

Ποιός όμως, μπορεί να θυμηθεί ένα τραγούδι, ένα χρόνο μετά; Τα ωραία μουσικά κομμάτια, τα θυμάσαι, θυμάσαι την μελωδία, θέλεις να τα ακούσεις ξανά.

Σπανιότατα θυμάσαι κάποιο τραγούδι από την Eurovision.

Περισσότερο μας τράβαγε το παιχνίδι της βαθμολόγησης.

Περιμέναμε το 12αρι της Κύπρου, τις δίναμε το δικό μας, μετράγαμε τι μας έδωσαν οι Γάλλοι, τι ψήφισαν οι Αλβανοί, οι Σέρβοι, οι Άγγλοι.

Και με αυτά, πέρναγε ένα δίωρο.

Φέτος όμως θα υποστούμε μια εκπροσώπηση που θα την αποκαλέσω επιεικώς «σαχλαμάρα». Ενα τραγούδι που είναι προσβλητικό από καλλιτεχνικής πλευράς, ένα σούργελο που κάνει πώς τραγουδά και που το παίζει καλλιτέχνης.

Προσπαθεί το μιντιακό σύστημα να τον παρουσιάσει ως ωραίο, το φέρνουν και φαβορί.

Μέχρι και ο ΠΘ το έκανε θέμα.

Ποσο θλίβομαι με αυτό που βιώνουμε. Συνειδητά, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΔΩ, δεν θα παρακολουθήσω αυτό το αίσχος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους