● Έναν μουγγό βουλευτή φυσικά και τον χρειάζεσαι. Έναν μισανάπηρο υπουργό, όχι // «Ένας μουγγός βουλευτής είναι ἄχθος ἀρούρης, ομηριστί. Βάρος της γης», είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης. Ανέβασε και το...
● Έναν μουγγό βουλευτή φυσικά και τον χρειάζεσαι. Έναν μισανάπηρο υπουργό, όχι // «Ένας μουγγός βουλευτής είναι ἄχθος ἀρούρης, ομηριστί.
Βάρος της γης», είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Ανέβασε και το βίντεο στο κανάλι του στο YouTube -| Γράφει η Στεφανία Παπαδημητρίου* // Στο “rosa.gr” |- «Ο βουλευτής, η βασική του δουλειά είναι να μιλάει.
Μπορεί να κάνει λάθη; Προφανώς, όποιος μιλάει μπορεί να κάνει λάθη. Αναμφίβολα.
Αλλά αυτή είναι η βασική του δουλειά.
Έναν μουγγό βουλευτή τον χρειάζεσαι κάπου; Ένας μουγγός βουλευτής είναι ἄχθος ἀρούρης, ομηριστί.
Βάρος της γης.
Γιατί η δουλειά του βουλευτή είναι να μιλάει». Αυτό είπε αυτολεξεί ο Άδωνις Γεωργιάδης στην εκπομπή «Πίσω από τις Γραμμές» του Action 24, στις 8 Μαΐου.
Μπορείς να ακούσεις το σχετικό απόσπασμα στο 15:46 του παρακάτω βίντεο, το οποίο ανέβασε ο ίδιος στο κανάλι του στο YouTube.
Και είναι από εκείνες τις φράσεις που δεν περνούν απλώς ως ένα ακόμη τηλεοπτικό ξέσπασμα ή μια υπερβολή πολιτικού πάνελ.
Γιατί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα συμπυκνώνουν έναν ολόκληρο τρόπο σκέψης για το ποια σώματα θεωρούνται χρήσιμα, ποιοι άνθρωποι θεωρούνται ικανοί να συμμετέχουν ισότιμα στον δημόσιο χώρο και ποιοι αντιμετωπίζονται ως εκ των προτέρων «βάρος». Το βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=Xy41JzZE0ls Η παραπάνω δήλωση δεν είναι απλώς προσβλητική.
Είναι βαθιά μισαναπηρική.
Ο υπουργός Υγείας χρησιμοποίησε τη λέξη «μουγγός» ως συνώνυμο της αχρηστίας.
Ως έναν τρόπο να πει πως ένας άνθρωπος που δεν μιλά -ή δεν μιλά με τον τρόπο που η κυρίαρχη κοινωνία θεωρεί «κανονικό»- δεν έχει πολιτική αξία, δεν μπορεί να είναι χρήσιμος, δεν έχει λόγο ύπαρξης μέσα σε έναν θεσμό όπως η Βουλή.
Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο στοιχείο του ableism: ότι πολύ συχνά παρουσιάζεται σαν κοινή λογική.
Σαν να είναι αυτονόητο ότι η ανθρώπινη αξία μετριέται με βάση την παραγωγικότητα, τη λειτουργικότητα και την ικανότητα κάποιου να ανταποκρίνεται σε ένα συγκεκριμένο πρότυπο σώματος και επικοινωνίας.
Σαν να θεωρείται φυσικό ότι όποιος αποκλίνει από αυτό το πρότυπο είναι λιγότερο χρήσιμος, άρα και λιγότερο απαραίτητος.
Ο μισαναπηρισμός είναι ίσως η πιο κοινωνικά αποδεκτή μορφή διάκρισης, ακριβώς επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μάθει να μην τον αναγνωρίζουν ως διάκριση.
Αν ένας πολιτικός χρησιμοποιούσε σήμερα μια ρατσιστική ή ομοφοβική προσβολή για να περιγράψει έναν άνθρωπο ως «άχρηστο», η κοινωνική κατακραυγή θα ήταν άμεση.
Όταν όμως η αναπηρία χρησιμοποιείται ως μεταφορά ανικανότητας, πολλοί το αντιμετωπίζουν ακόμη σαν «υπερβολή», «ατυχή έκφραση» ή απλώς έναν σκληρό τρόπο ομιλίας.
Αυτό συμβαίνει γιατί ο ableism δεν βασίζεται μόνο στην προκατάληψη αλλά σε μια ολόκληρη κοινωνική ιεραρχία σωμάτων.
Σε έναν κόσμο που έχει χτιστεί γύρω από την ιδέα ότι αξίζει περισσότερο όποιος είναι παραγωγικός, γρήγορος, αυτάρκης και διαρκώς λειτουργικός, το ανάπηρο σώμα αντιμετωπίζεται συχνά σαν αποτυχία του ίδιου του συστήματος.
Σαν κάτι που πρέπει είτε να «διορθωθεί» είτε να μείνει αόρατο.
Και κάπως έτσι, φτάνουμε στο σημείο όπου ένας υπουργός μπορεί να πει δημόσια ότι ένας «μουγγός βουλευτής» είναι «βάρος της γης» χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι αυτό που περιγράφει δεν είναι η ανικανότητα ενός ανθρώπου να συμμετέχει στην πολιτική, αλλά η ανικανότητα μιας κοινωνίας να φανταστεί τη δημοκρατία χωρίς αποκλεισμούς.
Ο μισαναπηρισμός δεν εκφράζεται μόνο μέσα από ανοιχτές διακρίσεις ή αποκλεισμούς.
Υπάρχει και στη γλώσσα που χρησιμοποιούμε καθημερινά.
Στις μεταφορές που αντιμετωπίζουμε ως αθώες.
Στο «κουφός απέναντι στην κοινωνία», στο «τυφλό σύστημα», στο «παραλυμένος μηχανισμός». Η αναπηρία χρησιμοποιείται διαρκώς ως μεταφορά αποτυχίας, δυσλειτουργίας ή ανεπάρκειας.
Και όταν αυτό συμβαίνει από έναν υπουργό, σε ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ίδια η φράση αλλά και το πόσο φυσικά ακούστηκε.
Το πόσο εύκολα μπορεί να περάσει σαν «σχήμα λόγου» αντί να αναγνωριστεί ως αυτό που πραγματικά είναι: μια αντίληψη που θεωρεί κάποια σώματα και κάποιους τρόπους ύπαρξης λιγότερο πολύτιμους από άλλα.
Διαβάστε επίσης: ● Καταγγελία για μισαναπηρικό και βαθιά στιγματιστικό σποτ: https://www.rosa.gr/rosa-view/katangelia-gia-misanapiriko-kai-vathia-stigmatistiko-spot/ ● «Ζωντανός νεκρός»: Ένα αποκρουστικό μισαναπηρικό σχόλιο στη νέα εκπομπή της Τατιάνας (Video): https://www.rosa.gr/koinonia/zontanos-nekros-ena-apokroustiko-misanapiriko-scholio-sti-nea-ekpobi-tis-tatianas-video/ … *. https://www.rosa.gr/author/spapadimitriou/
||||
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους