Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει σκλάβος του συστήματος αν ο ίδιος δεν το αποδεχθεί και το επιτρέψει. Κι όπως πολύ σοφά είχε πει ο Άλντους Χάξλεϋ, η τέλεια δικτατορία θα έχει την εμφάνιση της...
Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει σκλάβος του συστήματος αν ο ίδιος δεν το αποδεχθεί και το επιτρέψει.
Κι όπως πολύ σοφά είχε πει ο Άλντους Χάξλεϋ, η τέλεια δικτατορία θα έχει την εμφάνιση της δημοκρατίας.
Μια φυλακή χωρίς τοίχους στην οποία οι κρατούμενοι δεν θα ονειρεύονται να δραπετεύσουν.
Ένα σύστημα δουλείας όπου χάρη στην κατανάλωση και την ψυχαγωγία, οι δούλοι θα αγαπήσουν τη δουλεία τους! Αυτή η βαθιά φιλοσοφική παρατήρηση αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνικής κριτικής.
Η σκέψη του Άλντους Χάξλεϋ, όπως αποτυπώθηκε εμβληματικά στο έργο του «Θαύμασιος Καινούργιος Κόσμος» (Brave New World), περιγράφει ακριβώς αυτόν τον κίνδυνο: τον έλεγχο όχι μέσω της βίας και της καταστολής, αλλά μέσω της χειραγώγησης της επιθυμίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η «χρυσή φυλακή» λειτουργεί με τα εξής χαρακτηριστικά: Ψευδαίσθηση της επιλογής: Η δημοκρατική βιτρίνα προσφέρει την αίσθηση της ελευθερίας, ενώ οι κεντρικές αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην των πολιτών.
Διασκέδαση ως αποχαύνωση: Η αδιάκοπη ροή ψυχαγωγίας και η υπερκατανάλωση δρουν ως ναρκωτικό, αποσπώντας την προσοχή από τα ουσιαστικά προβλήματα και μειώνοντας την κριτική σκέψη.
Το σύστημα είναι τόσο αποτελεσματικό επειδή κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι οι επιθυμίες τους είναι δικές τους, με αποτέλεσμα να ταυτίζονται με την ίδια τους την υποταγή.
Η άποψη ότι η σκλαβιά προϋποθέτει τη σιωπηλή ή ενεργή αποδοχή του θύματος υπενθυμίζει την έννοια της ατομικής ευθύνης.
Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, η αντίσταση ξεκινά πάντα από την αφύπνιση, την αμφισβήτηση των δεδομένων και την απόρριψη της τεχνητής ευκολίας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους