Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή τον εξοστρακισμό του Ναυτοδικείου Σάββατο 16.V.2026 … δεν ξέρω πολλά πράγματα από σπίτια …

………….. Ξέρεις τα σπίτια πεισματώνουν εύκολα, σαν τα γυμνώσεις … Γιώργος Σεφέρης, Το σπίτι κοντά στη θάλασσα (Κίχλη Α’) Οι στίχοι αυτοί του Σεφέρη μου έρχονται στο μυαλό με αφορμή την υπόθεση που ξέσπασε στον Πειραιά εξαιτίας του εξοστρακισμού του Ναυτοδικείου.

Είναι γεγονός ότι η στέγαση των δημόσιων φορέων υπήρχε ανέκαθεν προβληματική στην πόλη μας.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η ίδια η δημοτική αρχή, η οποία από την επανίδρυση του δήμου μέχρι σήμερα ΠΟΤΈ, το τονίζω ιδιαιτέρως καθώς παρά τα διαφορετικά νομιζόμενα ποτέ λοιπόν δεν στεγάστηκε σε κτίριο που εξαρχής είχε κατασκευαστεί γι’ αυτό τον σκοπό.

Η δικαιοσύνη μοιάζει πλέον να βρίσκει την λύση για την στέγασή της καθώς τα νέα δικαστήρια επιτέλους κατασκευάζονται κι ας φρόντισαν κι αυτά να τα κρύψουν για τα καλά εκεί που γίνονται.

Φαίνεται ότι παραδοσιακά ντρεπόμαστε για την απονομή της δικαιοσύνης και κρύβουμε λοιπόν τα δικαστήρια αντί να τα στεγάσουμε σε προβεβλημένο παλάτι, όπως διεθνώς γίνεται.

Η ναυτική όμως δικαιοσύνη ήταν τυχερή, δεν είχε τέτοιο πρόβλημα, είχε το δικό της παλατάκι κατασκευασμένο εδώ και πολλές δεκαετίες ακριβώς γι’ αυτό τον σκοπό, να στεγάσει μία υπηρεσία η οποία ποτέ δεν έλειψε από τον Πειραιά.

Ναι, πράγματι, η ναυτική δικαιοσύνη δεν είναι φιλοξενούμενη, έχει δικό της σπίτι, δεν της παρέχει στέγη ο γείτονάς της, το ναυτικό νοσοκομείο.

Είναι απλώς όμοροι γείτονες, χωρίς να προσφέρει στέγη ο ένας στον άλλο, όπως διασπείρουν οι παραδοσιακές διάχυτες φήμες.

Είμαι από εκείνους που υποστηρίζουν με ζέση την αναβίωση κτιρίων, να αναζητούνται νέες χρήσεις και λειτουργίες σε εγκαταλελειμμένα κελύφη ώστε να αποκτούν νέα ζωή.

Αλλά ακριβώς αυτό! Εγκαταλελειμμένα και όχι κτίρια τα οποία έχουν κατασκευαστεί για μία δρώσα, ενεργή και ικανοποιητικά εξυπηρετούμενη χρήση να την αποστερούνται ουσιαστικά βιαίως για να τους παραχωρηθεί νέα, ίσως πιο προσοδοφόρα.

Οι λειτουργίες των δημόσιων φορέων είναι απαραίτητες σε μία κοινωνία και ας μην είναι πάντα οικονομικά βέλτιστες, είναι απλώς αναγκαίες.

Ζωή λοιπόν στα εγκαταλελειμμένα κτίρια, μέγαρα γραφείων, ξενοδοχεία, εργοστάσια κλπ όχι όμως εξοστρακισμός ενεργών δραστηριοτήτων.

Όχι άλλη αποψίλωση λειτουργιών από την πόλη μας.

Ποια αναγκαιότητα υπηρετεί η μεταφορά του ναυτοδικείου και του ναυτικού νοσοκομείου από τον Πειραιά; Για να επιβεβαιωθεί ο Νταλάρας που τραγουδά «καράβια βγήκαν στην στεριά και πιάσανε τα όρη»; Άντε να μεταφερθεί και ο ναύσταθμος από την Σαλαμίνα στην Πίνδο!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους