Ήταν πολύ δίκαιο που θυμήθηκε αρκετός σχετικά κόσμος την Τσώτου. Τόσο συχνά αποδίδουμε τα τραγούδια στον τραγουδιστή ή στην τραγουδίστρια ή στον/στην συνθέτρια/τρια. Τρελό! Το τραγούδι ενώ είναι από...

Πλήρες Κείμενο:

Ήταν πολύ δίκαιο που θυμήθηκε αρκετός σχετικά κόσμος την Τσώτου. Τόσο συχνά αποδίδουμε τα τραγούδια στον τραγουδιστή ή στην τραγουδίστρια ή στον/στην συνθέτρια/τρια. Τρελό! Το τραγούδι ενώ είναι από τις πιο αρμονικές συνθέσεις που πετύχαμε ως ανθρωπότητα ξεκινά από τον πιο βασικό του συντελεστή/τρια: Τον λόγο.

Κι αν αυτός πηγάζει από άνθρωπο του οποίου η προσωπική/οικογενειακή ιστορία του/της δημιούργησε ιδεολογικές αναφορές (πέραν κάθε μικροπολιτικής) ή ενσυναίσθηση, όπως συνέβη στην περίπτωση της Τσώτου, ή έστω από ΄μέταλλο προσωπικότητας', φαίνεται.

Μουσική δίχως λέξεις μπορεί να υπάρχει και να είναι αληθινή τέχνη, όπως και λόγος δίχως μουσική.

Αλλά τραγούδι δίχως λόγο, και μάλιστα καλό τραγούδι δίχως καλό λόγο, όχι.

Είναι αυτό που ξεπερνά κάθε καιρό και περιγράφει το 'παντοτινό': Εγώ ζωγράφισα τη γη, μια ολοστρόγγυλη πληγή, μια ολοστρόγγυλη πληγή που έσταζε αίμα.

Και σ’ ένα βλέμμα παιδικό έβαλα ερωτηματικό, έβαλα ερωτηματικό αντί για βλέμμα. Εγώ ζωγράφισα παιδιά με δίχως μάτια και καρδιά, με δίχως μάτια και καρδιά, χέρια κομμένα. Ζωγράφισα κι ένα σταυρό και στα καρφιά αντί Χριστό και στα καρφιά αντί Χριστό είχα εσένα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους