Το παρακάτω σχόλιο αφορά την « ηγεσία» της Νέας Αριστεράς ,συμπεριλαμβανομένων και της συντριπτικής πλειοψηφιας των μελών της ΚΕ που εκλέχθηκαν με «χαρτάκια», λίστες , μέλη αυλής ενός ή του άλλου...

Πλήρες Κείμενο:

Το παρακάτω σχόλιο αφορά την « ηγεσία» της Νέας Αριστεράς ,συμπεριλαμβανομένων και της συντριπτικής πλειοψηφιας των μελών της ΚΕ που εκλέχθηκαν με «χαρτάκια», λίστες , μέλη αυλής ενός ή του άλλου . Δεν αφορά κανέναν και καμία ( πρώην για μένα) σύντροφο ή συντρόφισσα που πίστεψε πως μπορεί να αναπτερωθεί η ελπίδα για τη συγκρότηση της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς . Η «Νέα Αριστερά» τελικά , ήταν μια πολιτική εταιρική διάσπαση του παλιού ΣΥΡΙΖΑ, ενα δήθεν « restart” με τα ίδια λειτουργικά προβλήματα, απλώς με διαφορετικά γραφεία και καινούργιο λογότυπο.

Από τη μία, τα «παιδιά του Τσίπρα», που ανακάλυψαν ξαφνικά την αυτονομία μόλις έπαψαν να είναι χρήσιμα στον ίδιο τον δημιουργό τους και Από την άλλη, όσοι κατάλαβαν ότι το περίφημο «κίνημα ηγέτη Τσίπρα σώσε μας» μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ αργά ή γρήγορα θα τους πετούσε εκτός και φρόντισαν να προηγηθούν της εκκαθάρισης.

Και οι δύο πλευρές παρουσιάστηκαν ως φορείς πολιτικής ανανέωσης, ενώ στην πράξη μετέφεραν αυτούσιο ό,τι πιο κουραστικό ( sic) παρήγαγε ο παλιός κομματικός μηχανισμός: αυλές, μικροηγεμονισμούς, υπαρξιακές ίντριγκες, διαρκή εσωτερική καχυποψία και μια σχεδόν αριστοκρατική περιφρόνηση για όποιον δεν τους αναγνώριζε αυτομάτως ως «φωτισμένη πρωτοπορία». Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι άλλο.

Μιλούσαν διαρκώς για «συμπερίληψη». Ολοι τους ! Των πάντων ! Και πράγματι, πέτυχαν μια ιστορική συμπερίληψη: συμπεριέλαβαν όλες τις εκδοχές του παλιού πολιτικού ναρκισσισμού της ελληνικής αριστεράς στο ίδιο κόμμα.

Από τον επαγγελματία επαναστάτη του πάνελ μέχρι τον μόνιμα πικραμένο εσωκομματικό παράγοντα που θεωρεί ότι η Ιστορία τού χρωστά …..υπουργείο.

Κοινή ιδεολογία;

;;;; Κοινή στρατηγική; Απολύτως ασύμβατη.

Κοινό χαρακτηριστικό; Η βαθιά αδιαφορία για τα μέλη και την κοινωνία, εκτός αν λειτουργούν ως χειροκροτητές εσωτερικών μηχανισμών.

Το συνέδριο που έκαναν απλώς επιβεβαίωσε αυτό που ήδη φαινόταν: η «ενότητα» τους ήταν μια προσωρινή ανακωχή ανθρώπων που δεν συμφωνούν σχεδόν σε τίποτα, εκτός από το ότι θεωρούν τους εαυτούς τους φυσικούς ηγέτες της « αριστεράς» ! In vitro : συνύπαρξη ανθρώπων που αντιμετωπίζουν την πολιτική σαν διαρκή εσωτερική ίντριγκα επιβίωσης.

Τελικά, η πιο ειλικρινής πολιτική ταυτότητα της Νέας Αριστεράς δεν είναι ούτε «νέα» ούτε «αριστερά». Είναι «παλιά γνώριμη παρέα που ΣΗΜΕΡΑ χωρίζουν γιατί κάποιοι θέλουν να καθίσουν πιο κοντά στον Αρχηγό ! Βεβαίως , αυτοί που δεν θέλουν , δεν απαλλάσσονται από τα παραπάνω περιγραφόμενα.

ΙΔΙΟΙ και απαράλλαχτοι.

Οταν αποχώρησα απο το ΣΥΡΙΖΑ , το 2018 κρατούσα ακόμη κάποιες καλές μνήμες από πολλούς και κυρίως με αυτούς που μας έδενε ο Ρήγας . Η ατυχής ένταξη μου στη Νέα Αριστερά , παρότι αποχώρησα σχετικά νωρίς, μου χάλασε και τη « γλυκιά γευση» που μου έδιναν οι μνήμες . ΥΓ. ΑΥΤΟ που με ενοχλεί αφάνταστα από τις νέες εμφανίσεις του Τσίπρα , είναι εκεινο το βίντεο του , που μιλάει για τους τραπεζίτες και τα κόκκινα δάνεια . Μου έρχεται να τον πιάσω από τον λαιμό και του φωνάξω κατά πρόσωπο : ποιος έφερε τα funds εδώ ; Θυμάσαι ποιος υπουργός ΣΟΥ Οικονομικών έβγαινε και προσπαθούσε να μας πείσει ότι τα Funds είναι απολύτως χρήσιμα και ΟΛΟΙ μαζί φωνάζατε : κανένα σπίτι σε χέρι τραπεζίτη;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους