Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες το βράδυ αποχαιρέτησα τη Σάμυ μου. Ζήσαμε μαζί 20+ χρόνια (21?, 22?, ή...). Ήταν μια πολύ ανεξάρτητη ψυχή η Σάμυ.

Όσο έμενα σε σπίτι με κήπο, κοιμόταν πάντα σε ένα από τα σπιτάκια έξω.

Δεν έμπαινε μέσα το βράδυ όπως τα άλλα γατιά.

Δεν έκανε κ πολύ παρέα με κανένα.

Λίγο πριν φύγω από εκεί, είχε πια μεγαλώσει, άρχισε να κοιμάται μέσα.

Και όταν μετακόμισα στο τωρινό μου διαμέρισμα κατάλαβα πόσο είχε μεγαλώσει.

Τα τελευταία χρόνια είχε άνοια.

Με πήγαινε συνέχεια από πίσω και όταν καθόμουν στεκόταν μπροστά μου και με κοίταζε στα μάτια.

Δεν ξεκόλαγε από εκεί και με το που την χάιδευα γουργούριζε ασταμάτητα.

Το καλοκαίρι έμενε με το Κουκούτσι στην Αθήνα και ήταν οι δυό τους αυτοκόλλητοι. Το Κουκουτσάκι την έπλενε και κοιμόντουσαν αγκαλιά. Τον Οκτώβριο πέρισυ που γύρισα από τα Κύθηρα την βρήκα πολύ εξαντλημένη και πίστεψα πως είχε έρθει πια η ώρα της.

Φώναξα τον κτηνίατρο σπίτι και θυμάμαι πως όταν την είδε μου είπε: "Θέλεις να την κρατήσουμε αν έχει ακόμα λάδι το καντηλάκι της;" Εννοείται πως είπα ναι και η Σάμυ αναστήθηκε! Δύο με τρεις φορές μέσα στο χρόνο που έδειξε πως έπεφτε ερχόταν ο γιατρός και η Σάμυ ανασταινόταν. "Ζει από την αγάπη σου" μου έλεγε.

Χθες το βράδυ τον φώναξα πάλι γιατί έδειχνε πεσμένη τις τελευταίες μέρες.

Το απόγευμα είχε βγει στη βεράντα, κάθησε στο σημείο που ήταν ο ζεστός απογευματινός ήλιος και λιαζόταν.

Αργότερα που έδυσε την έψαξα στο κρεβάτι της και δεν την είδα εκεί.

Βγήκα έξω και ήταν ακόμη στο ίδιο σημείο ενώ εν τω μεταξύ έκανε ψύχρα.

Την πήρα και την έφερα μέσα περιμένοντας τον γιατρό.

Όταν ήρθε, τον ξεγέλασε αρχικά κ εκείνον γιατί γουργούριζε.

Όταν όμως την εξέτασε μου είπε ότι αυτό δεν ήταν γουργουρητό αλλά δύσπνοια και ότι ανέπνεε από την κοιλιά διότι οι πνεύμονές της δεν λειτουργούσαν πιά. "Αναχωρεί η γατούλα σου" μου είπε.

Δεν ήμουν προετοιμασμένη, δεν το περίμενα, νόμιζα ότι ήταν πάλι μιά από αυτές τις φορές... Η Σάμυ έφυγε.

Πέταξε πάνω από το ουράνιο τόξο και θέλω να πιστεύω ότι θα είναι με τον κ. Άρη, τον Φρόντο, τον Μπιλλάκο, τη Μαμά, τη Σούζη, τον Ηρακλή... Ξέρω.

Ήταν υπέργηρη, έζησε καλά και είχε όλη τη φροντίδα τώρα που την είχε ανάγκη. Η απουσία όμως; Το κενό; Fly high γλυκειά μου Σάμυ. Σ' αγαπώ πολύ 🩶

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους