Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το ποσα πολλα πραγματα δεν ξερουμε ολοι μας ειναι αληθεια. Κι ας νομιζουμε οτι ξερουμε.

Ξερουμε συνηθως λιγα σε σχεση με ολα που εχουν συμβει.

Και δεν ειναι ντροπή που δεν ξερουμε, αρκει να θελουμε να μαθουμε.

Ή να μην αρνιομαστε να μαθουμε.

Να διαβαζουμε, να βλεπουμε, να εχουμε ανοιχτα αυτια να ακουμε.

Αυτες τις ημερες ακουω, διαβαζω μαρτυριες ανθρωπων για την Νακμπα.

Ό,τι κι αν ηξερα οι προφορικες μαρτυριες, τα ντοκουμεντα ειναι παντα μαχαιρι στην καρδια.

Όταν πρωτοηρθα στη Θεσσαλονικη για το Ολοκαυτωμα ηξερα ελαχιστα.

Καποιες, ελαχιστες, ιστοριες εβραιων σαλονικιων που δεν γυρισαν ποτε απο τα στρατοπεδα θανατου, καποιες ιστορίες για ανταρτες εβραιους που σωθηκαν ανταρτες στα βουνα, το ποιημα του Γιωργου Ιωαννου, αυτα.

Μετα διαβασα παρα πολυ, ηθελα να μαθω, να καταλαβω, να ξερω σε ποια πολη ζω, ποιοι ζουσαν εδω, τι συνεβη.

Ουτε για τη σφαγη της Ταλσα ηξερα τιποτα, με αφορμη ενα μυθιστορημα εμαθα κι εψαξα.

Ουτε για την σφαγη στην Τριπολιτσα ειχα μαθει την αληθεια στα σχολικα βιβλια.

Εψαξα, διαβασα, ντραπηκα για οσα αισχη εκαναν ελληνες χριστιανοι, εμαθα.

Και για ποσα ακομη δεν ηξερα κι εμαθα απο βιβλια, ντοκιμαντερ, ακουγοντας, διαβαζοντας.

Και σιγουρα πολλα δεν ξερω ακομη.

Ξερω ποσο υπεφεραν οι προγονοι μου προσφυγες, πώς εφτασαν στην Ελλαδα απο τον Ποντο.

Αν ομως ακουγα πως αυτοι οι βαθια πληγωμενοι, βασανισμενοι, ξεκληρισμενοι και πονεμενοι εχοντας χασει σχεδον ολοκληρες τις οικογενειες τους μεχρι να ριζωσουν ξανα, εδω που εγω γεννηθηκα, αν ακουγα και μαθαινα πως φερθηκαν οι ιδιοι βαναυσα στους ντοπιους κατοικους που ηταν ηδη εδω, εδω που γεννηθηκα εγω μετα απο πολλες δεκαετιες, θα ντρεπομουν.

Δεν γινεται να ξερεις και να εκτιμας μονο τον δικο σου πονο, αδιαφορωντας, κλεινοντας ματια κι αυτια στο πονο των αλλων.

Στο "Απειρογωνο", όταν ο αραβας παλαιστινιος ήρωας, κλεισμενος αδικα, οπως χιλιαδες παλαιστινιοι και τωρα που μιλαμε, σε ισραηλινη φυλακη, μαθαινει για το Ολοκαυτωμα συγκλονιζεται.

Ο εβραιος ισραηλινος ηρωας του ιδιου μυθιστορηματος το ιδιο οταν μαθαινει τι εζησαν οι παλαιστινιοι και βλεπει τι απαρτχαιντ, αποκλεισμους και αδικια ζουν και σημερα.

Ετσι, συναντηθηκαν.

Για το δικαιο και την ειρηνη αυτοι οι δυο εγιναν συναγωνιστες.

Ειναι πραγματικοι ανθρωποι αυτοι.

Πραγματικοι ανθρωποι με ολες τις εννοιες των δυο λεξεων.

Δεν αξιζει μονο ο δικος μας πονος.

Ολα τα δακρυα, μας το ειπε δυνατα ο Κορτσακ, ειναι πικρα.

Κι οταν μιλαμε για Νακμπα και Ολοκαυτωμα δεν μιλαμε απλώς για δακρυα.

Κι επειδη στην δυση οπου γεννηθηκαμε σχεδον ολοι μας δεν εχουμε ιδεα για την Νακμπα, όπως δεν ξεραμε παλαιοτερα και για το Ολοκαυτωμα, ας μαθουμε, με σεβασμό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους