ΑΡΚΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ; Η Κύπρος εμφανίζει θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες, δημοσιονομικά πλεονάσματα και ανάπτυξη. Όμως οι πολίτες δεν ζουν με δείκτες. Ζουν με ενοίκια, δόσεις, τρόφιμα...
ΑΡΚΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ; Η Κύπρος εμφανίζει θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες, δημοσιονομικά πλεονάσματα και ανάπτυξη.
Όμως οι πολίτες δεν ζουν με δείκτες.
Ζουν με ενοίκια, δόσεις, τρόφιμα, καύσιμα, ρεύμα, παιδική φροντίδα και την αγωνία αν θα βγει ο μήνας.
Γι’ αυτό το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν αυξήθηκαν ονομαστικά οι μισθοί.
Είναι τι απομένει στον εργαζόμενο μετά τις βασικές ανάγκες.
Και εκεί βρίσκεται η μεγάλη κοινωνική αλήθεια: για πολλούς δεν απομένει αξιοπρέπεια, αποταμίευση, προοπτική.
Απαιτείται αναπροσαρμογή του οικονομικού μας μοντέλου στις νέες κοινωνικές συνθήκες: νέα μισθολογική πολιτική με κοινωνική στόχευση, όπου καμιά εταιρεία που πληρώνει μισθούς φτώχειας δεν πρέπει να επιβραβεύεται με δημόσια έργα ή κρατικά κίνητρα. Η ΑΤΑ πρέπει να γίνει πιο δίκαιη και προοδευτική.
Πραγματική στεγαστική πολιτική με περιορισμό σε ξένους και αυστηρή διάκριση ανάμεσα στην πρώτη κατοικία και την επενδυτική κερδοσκοπία.
Οι επενδύσεις πρέπει να αξιολογούνται με κοινωνική ανταπόδοση και να περιορίζονται σε ωφέλιμες κοινωνικά επενδύσεις: δημιουργούν καλούς μισθούς, τεχνογνωσία, φορολογικά έσοδα και συνεργασίες με τοπικές επιχειρήσεις ή απλώς ανεβάζουν τις τιμές της γης; Και να μπει επιτέλους ένα φρένο στη διαπλοκή και διαφθορά, η οποία θεωρώ είναι και ο κύριος λόγος της μετατόπισης του οικονομικού μας μοντέλου, όσο και η γενεσιουργός αιτία για την καταστροφή της μεσαίας τάξης και των μισθωτών στον τόπο μας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους