Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όχι άλλη τοξικότητα! Η διαγραφή του Παύλου Πολάκη από τον Σωκράτη Φάμελλο θέτει ξανά επι τάπητος ένα θέμα, που οφείλει να μας απασχολήσει βαθιά, πηγαίνοντας προς τις βουλευτικές εκλογές.

Το είδος της πολιτικής συμπεριφοράς που αναπαράγει ο παραπάνω, μαζί με τους Αδωνη Γεωργιάδη και Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι αλήθεια αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος μας; Είναι ο αλληλοτροφοδοτούμενος και διχαστικός τους λόγος αυτό στ’ αλήθεια βοηθάει την πατρίδα μας; Μιλάω φυσικά για την τοξικότητα που εκπέμπει ο λόγος τους, χωρίς να είναι φυσικά και οι μόνοι.

Μιλάω γι’ αυτόν τον κακώς εννοούμενο κομματικό πατριωτισμό που, αν τον συνεχίσεις, θα καταλήξουμε στο τέλος να πιούμε το αίμα των αντιπάλων.

Όπως ακριβώς είναι τα συνθήματα των χουλιγκάνων στα γήπεδα.

Μια συμπεριφορά όχι λαϊκή, αλλά λαϊκίστικη, που δυστυχώς πουλάει και θα συνεχίσει να πουλάει, όσο ο λαός μας οδηγείται στην οικονομική και πολιτισμική εξαθλίωση.

Και τι έγινε που ο Τσίπρας διέγραψε την Κωνσταντοπούλου; Έφτιαξε δικό της κόμμα κι έφτασε να φλερτάρει με τη θέση της αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Και τι έγινε που ο Γεωργιάδης δέχεται υποτίθεται παρατηρήσεις για τον ακραίο λόγο του; Είναι εδώ και 10 χρόνια Αντιπρόεδρος της ΝΔ και ίσως αύριο επικεφαλής ενός ακροδεξιού κόμματος.

Και τι έγινε που διεγράφη ο Πολάκης; Αύριο ίσως φτιάξει δικό του κόμμα και ίσως μπει στη Βουλή από τη μεγάλη πόρτα.

Όμως με αυτούς και τους ομοίους τους η χώρα δεν πρόκειται ποτέ να πάει μπροστά. Η Βουλή δεν είναι ούτε αρένα, ούτε γήπεδο. Θα πρέπει να είναι χώρος διαλόγου, ζύμωσης και συναίνεσης. Θα το δούμε επιτέλους;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους