Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΣΙΩΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΜΟΡΦΩΜΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗ ΝΑΚΜΠΑ Όπως υποσχέθηκα χθες, ακολουθεί η μετάφραση εκτενούς ρεπορτάζ της Charlotte Dubenskij, γνωστής δημοσιογράφου που έχει καλύψει τις διαμαρτυρίες των Κίτρινων Γιλέκων στη Γαλλία, τις συγκρούσεις στη Συρία και τις Φιλιππίνες, και τώρα εδρεύει στο Ισραήλ για το RT, για τη συστηματική προσπάθεια του σιωναζιστικού μορφώματος να εκδιώξει τους Παλαιστίνιους από όση γη εξακολουθούν να κατέχουν, κυρίως στη Δυτική Όχθη.

Το ρεπορτάζ δημοσίευσε χθες το RT. Το ρεπορτάζ με τίτλο: "Ζουν οι Παλαιστίνιοι ξανά μια καταστροφή που ξεκίνησε πριν από 80 χρόνια;" παραπέμπει ευθέως στον τρόπο που δημιουργήθηκε το κράτος του Ισραήλ εκτοπίζοντας τους Παλαιστίνιους κατοίκους από τη γη τους--μια διαδικασία που συνοδεύτηκε από αποκρουστικές σφαγές στις οποίες πρωτοστάτησαν τρομοκράτες όπως ο Άριελ Σαρόν, που ανέλαβε τη διοίκηση του σιωναζιστικού στρατού το 1948 και μετέπειτα ανέλαβε υπουργός άμυνας και πρωθυπουργός του σιωναζιστικού μορφώματος.

Ο υπότιτλος του ρεπορτάζ: "Την Ημέρα της Νάκμπα, η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται – με τις εντεινόμενες επιθέσεις των ισραηλινών εποίκων να καταστρέφουν ζωές και μέσα διαβίωσης Παλαιστινίων" παραπέμπει στην 15η Μαΐου που έχει οριστεί ως η μέρα ανάμνησης της Νάκμπα σε όλη την Παλαιστίνη.

Ακολουθεί η μετάφραση του ρεπορτάζ.

---------------- Για τους Παλαιστινίους, η 15η Μαΐου είναι μια ημερομηνία χαραγμένη βαθιά στις ψυχές τους.

Η λέξη νάκμπα σημαίνει κυριολεκτικά «καταστροφή» στα αραβικά.

Για τους Παλαιστινίους, αυτή την ημέρα του 1948, την επομένη της ανακήρυξης του Κράτους του Ισραήλ, ξεκίνησε η καταστροφή της πατρίδας τους.

Ενώ οι Ισραηλινοί γιόρταζαν τη γέννηση του έθνους τους, εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν.

Μερικοί εκδιώχθηκαν με τη βία, άλλοι έφυγαν μετά από συμβουλή, καθώς τα αραβικά κράτη πολεμούσαν εναντίον του νεοσύστατου ισραηλινού κράτους.

Σχεδόν όλοι οι Παλαιστίνιοι θα σας πουν ότι όσοι έφυγαν πίστευαν ότι θα επέστρεφαν στα σπίτια τους μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Εβδομήντα οκτώ χρόνια αργότερα, τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονα τους εξακολουθούν να περιμένουν.

Φέτος ο πόνος γίνεται ακόμη πιο έντονος στη Δυτική Όχθη, καθώς πολλοί Παλαιστίνιοι – ή κάτοικοι της Δυτικής Όχθης – αισθάνονται ότι βιώνουν μια νέα Νάκμπα. Ο Salah Khawaja, ο οποίος εργάζεται για την Επιτροπή Αντίστασης στην Αποικιοποίηση και το Τείχος, γίνεται καθημερινά μάρτυρας του τρόπου με τον οποίο κοινότητες εκδιώκονται από τις γης τους. «Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται μέσω αυτών των ίδιων τρομοκρατικών ομάδων, οι οποίες διαπράττουν ακόμη μεγαλύτερες και πιο επικίνδυνες σφαγές υπό την κάλυψη της διεθνούς σιωπής», λέει ο Khawaja.

Η σημερινή κυβέρνηση του Ισραήλ έχει εγκρίνει 103 οικισμούς στη Δυτική Όχθη από την ανάληψη των καθηκόντων της το 2022.

Αυτοί οι οικισμοί είναι αυτοί που το Ισραήλ θεωρεί «νόμιμους» και τους διαφοροποιεί από τις πιο πρόχειρες κατασκευές που δεν αναγνωρίζει ακόμη.

Αν και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όλοι αυτοί οι οικισμοί είναι παράνομοι.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, μεταξύ του 1967 και του 1979 το Ισραήλ ίδρυσε 79 οικισμούς στη Δυτική Όχθη. Ο Khawaja περιγράφει πώς η επέκταση επιταχύνεται πλέον. «Τώρα υπάρχουν σχέδια για τη νομιμοποίηση άλλων 18 προκεχωρημένων οικισμών, πράγμα που σημαίνει ότι ο συνολικός αριθμός των νέων προκεχωρημένων οικισμών στην Παλαιστινιακή Δυτική Όχθη υπερβαίνει τους 120.

Αυτό θεωρείται μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη, καθώς αντιστοιχεί σε ποσοστό άνω του 80% του συνόλου των κατασκευών από το 1967 έως το 2022», λέει. . Η γη στη Δυτική Όχθη αποτελεί ήδη αντικείμενο σφοδρής διαμάχης.

Χωρισμένη σε τρεις ζώνες, Α, Β και Γ, η μεγαλύτερη ζώνη – η Ζώνη Γ – καλύπτει περίπου το 60% του εδάφους.

Βρίσκεται υπό πλήρη ισραηλινό έλεγχο. Η Ζώνη Α, το μόνο τμήμα που υποτίθεται ότι βρίσκεται υπό πλήρη παλαιστινιακό έλεγχο, καλύπτει περίπου το 18% του εδάφους.

Από το 2025, οι οικισμοί που το ίδιο το Ισραήλ θεωρεί «παράνομους» εξαπλώνονται.

Καθώς η γη στην Περιοχή Γ εξαντλείται, η επέκταση πλήττει την Περιοχή Β και πολλοί φοβούνται ότι η Περιοχή Α θα γίνει στόχος. Η Σαρόν είναι μια ισραηλινή ακτιβίστρια που ζει στη Ντούμα της Δυτικής Όχθης.

Συνεργάζεται με ντόπιους για να καταγράψει τις επιθέσεις και τις παρενοχλήσεις που αντιμετωπίζουν από αυτούς τους εποίκους. «Λένε ότι θέλουν να τελειώσουν με την Γ και θέλουν να περάσουν στη Β, και μετά τη Β θα περάσουν στην Α. Αυτή η διαδικασία δεν έχει τέλος.

Μόλις περικυκλώσουν ένα συγκεκριμένο χωριό, επιτίθενται στο εσωτερικό του.

Έτσι συμβαίνει, με τον ίδιο τρόπο, χωριό μετά χωριό», λέει.

Η γη στη Δυτική Όχθη αποτελεί ήδη αντικείμενο σφοδρής διαμάχης.

Χωρισμένη σε τρεις ζώνες, Α, Β και Γ, η μεγαλύτερη ζώνη – η Ζώνη Γ – καλύπτει περίπου το 60% του εδάφους.

Βρίσκεται υπό πλήρη ισραηλινό έλεγχο. Η Ζώνη Α, το μόνο τμήμα που υποτίθεται ότι βρίσκεται υπό πλήρη παλαιστινιακό έλεγχο, καλύπτει περίπου το 18% του εδάφους.

Από το 2025, οι οικισμοί που το ίδιο το Ισραήλ θεωρεί «παράνομους» εξαπλώνονται.

Καθώς η γη στην Περιοχή Γ εξαντλείται, η επέκταση πλήττει την Περιοχή Β και πολλοί φοβούνται ότι η Περιοχή Α θα γίνει στόχος. Η Σαρόν είναι μια ισραηλινή ακτιβίστρια που ζει στη Ντούμα της Δυτικής Όχθης.

Συνεργάζεται με ντόπιους για να καταγράψει τις επιθέσεις και τις παρενοχλήσεις που αντιμετωπίζουν από αυτούς τους εποίκους. «Λένε ότι θέλουν να τελειώσουν με την Γ και θέλουν να περάσουν στη Β, και μετά τη Β θα περάσουν στην Α. Αυτή η διαδικασία δεν έχει τέλος.

Μόλις περικυκλώσουν ένα συγκεκριμένο χωριό, επιτίθενται στο εσωτερικό του.

Έτσι συμβαίνει, με τον ίδιο τρόπο, χωριό μετά χωριό», λέει.

Η ανησυχία της είναι πόσο καιρό θα πάρει μέχρι οι Παλαιστίνιοι να μπουχτίσουν και να μην αντέχουν πια.

Λέει ότι οι Ισραηλινοί είναι τυφλοί στα προβλήματα που συσσωρεύονται ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης εισβολής στη Δυτική Όχθη. «Έτσι, το σχέδιο είναι να κακομεταχειριστούμε αυτούς τους ανθρώπους μέχρι να αποφασίσουν να φύγουν, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι “το έχουμε κάνει ήδη αυτό το ’48”. Έχουμε ήδη εξορίσει ανθρώπους και αυτοί δεν έφυγαν για να ζήσουν τη δική τους ζωή.

Δημιούργησαν την PLO, δημιούργησαν όλες αυτές τις οργανώσεις για να πολεμήσουν το Ισραήλ… αυτό θα συμβεί ξανά», λέει η Σαρόν.

Δεν είναι η μόνη που υποδηλώνει ότι η Δυτική Όχθη είναι έτοιμη να εκραγεί.

Σχόλια που από τον ισραηλινό Τύπο αποδίδονται στον αρχηγό της Κεντρικής Διοίκησης των IDF, υποστράτηγο Άβι Μπλουθ, υποδηλώνουν ότι πιστεύει ότι η βία των εποίκων θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια νέα παλαιστινιακή εξέγερση. Ο Μπλουθ φέρεται να προειδοποίησε: «Είναι σχεδόν θαύμα που το παλαιστινιακό κοινό παραμένει αδιάφορο… αλλά δεν θα παραμείνει αδιάφορο για πάντα». . Παράλληλα, ο πρώην αρχηγός της Μοσάντ, Ταμίρ Πάρντο, έχει υποστηρίξει ότι η βία των εποίκων αποτελεί «υπαρξιακή απειλή» για το Κράτος του Ισραήλ.

Δήλωσε ότι είναι σοκαρισμένος από όσα συμβαίνουν. «Η μητέρα μου ήταν επιζώσα του Ολοκαυτώματος, και αυτό που είδα μου θύμισε τα γεγονότα που συνέβησαν εναντίον των Εβραίων τον περασμένο αιώνα.

Νιώθω ντροπή», λέει ο Πάρντο.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περίπου 40.000 Παλαιστίνιοι έχουν εκδιωχθεί από τα σπίτια και τα εδάφη τους από τις αρχές του 2025. Ο Οργανισμός αναφέρει ότι αυτή η εκτόπιση είναι αποτέλεσμα της εντατικοποίησης των στρατιωτικών επιχειρήσεων, των κατεδαφίσεων και της βίας εκ μέρους των εποίκων.

Μια ομάδα που φαίνεται να έχει πληγεί δυσανάλογα είναι η κοινότητα των Βεδουίνων.

Τα χωριά των Βεδουίνων συχνά φαίνονται να έχουν κατασκευαστεί βιαστικά από κυματοειδές συρματόπλεγμα και ανακυκλωμένα υλικά.

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι μπορούν να αποσυναρμολογηθούν και να μετακινηθούν εύκολα, αυτά είναι πραγματικά σπίτια. Τον Ιανουάριο του 2026, μια ολόκληρη κοινότητα περίπου 135 οικογενειών αναγκάστηκε να μαζέψει τα πάντα και να εγκαταλείψει οριστικά το Ras ‘Ein al ‘Auja.

Τους μήνες που προηγήθηκαν αυτής της απόφασης, το RT μίλησε με ντόπιους για την αυξανόμενη παρενόχληση που αντιμετώπιζαν από τους εποίκους.

Περιέγραψαν ότι τους είχαν αποκόψει την πρόσβαση στην τοπική πηγή, η οποία για χρόνια παρείχε νερό στα κοπάδια τους.

Έδειξαν στην ομάδα βίντεο με εποίκους να τους απειλούν μέρα και νύχτα.

Ενώ η ομάδα κινηματογραφούσε στο Ras ‘Ein al ‘Auja, είδε εποίκους να καταπατούν τις εκτάσεις των Βεδουίνων και να αφήνουν τα κοπάδια τους να βόσκουν έξω από τα σπίτια.

Η ομάδα του RT εμποδίστηκε επίσης από έναν έποικο να έχει πρόσβαση σε μέρος του χωριού, ενώ ο εν λόγω έποικος επιτέθηκε και σε ένα μέλος της ομάδας. Στο Al-Mughayyir, μια άλλη κοινότητα Βεδουίνων βρίσκεται υπό απειλή – για δεύτερη φορά. Ο Αμπού Νάτζε λέει ότι η οικογένειά του κατέφυγε εδώ από την αρχική της κατοικία στο Ein Samiya, αφού εκδιώχθηκε πριν από δύο χρόνια. « Θέλουν να μας εκτοπίσουν ξανά», λέει ο Νάτζε, προσθέτοντας: «Όταν ήρθαμε εδώ για πρώτη φορά, μας είπαν ότι αυτή ήταν η Ζώνη Β, παλαιστινιακό έδαφος, αλλά μετά έκαναν στροφή 180 μοιρών και μας είπαν: “Όχι, δεν επιτρέπεται να μείνετε ούτε εδώ”». Η κατάσταση έχει εξαντλήσει τον ίδιο και την οικογένειά του.

Αναστενάζει καθώς λέει: «Ορκίζομαι ότι δεν ξέρω πού πρέπει να πάμε.

Δεν έχει απομείνει τίποτα». Ενώ αξιωματούχοι της ισραηλινής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ισχυρίζονται ότι η βία των εποίκων είναι αποτέλεσμα «μερικών μαύρων προβάτων», υπάρχουν πολλές αποδείξεις που δείχνουν ότι είναι πολύ πιο διαδεδομένη από αυτό.

Είναι επίσης θανατηφόρα.

Τους τελευταίους 15 μήνες περίπου, περισσότεροι από 270 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί στη Δυτική Όχθη.

Ορισμένοι θάνατοι αποδίδονται άμεσα στους εποίκους.

Κανείς δεν έχει λογοδοτήσει για αυτούς τους θανάτους. Τον Απρίλιο, ένας 15χρονος μαθητής δολοφονήθηκε έξω από το σχολείο του στο Al-Mughayyir.

Ένας έποικος, ο οποίος ήταν επίσης έφεδρος στον ισραηλινό στρατό, άνοιξε πυρ προς την κατεύθυνση του σχολείου. Ο Aws Na’san πήγε να φύγει από το κτίριο και χτυπήθηκε στο κεφάλι.

Σε μια τραγωδία που έπληξε δύο οικογένειες, ο θείος του, Jihad Abu Naim, σκοτώθηκε επίσης στο ίδιο περιστατικό.

Οι δυνάμεις των IDF ανοίγουν τακτικά πυρ εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων όπου οι στρατιώτες ισχυρίζονται ότι οι ντόπιοι «ρίχνουν πέτρες» εναντίον τους.

Και αυτό έχει θανατηφόρες συνέπειες, με αθώους περαστικούς να εμπλέκονται στα επεισόδια. Τον Μάιο, ο Naif Samaro μάζευε τα πράγματά του από το μαγαζί του με σάουαρμα στη Ναμπλούς και ετοιμαζόταν να πάει στο νοσοκομείο.

Η σύζυγός του περίμενε να γεννήσει το πρώτο τους παιδί. Ο Ναΐφ ήταν πανευτυχής με την προοπτική να γίνει πατέρας· δεν πρόλαβε να δει εκείνη την ημέρα.

Καθώς έφευγε από το μαγαζί του, αντιλήφθηκε ότι γινόταν επιχείρηση των IDF.

Οι στρατιώτες ισχυρίζονται ότι οι ντόπιοι τους πετούσαν πέτρες και άνοιξαν πυρ.

Μια σφαίρα χτύπησε τον Ναΐφ.

Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο ίδιο νοσοκομείο όπου, μια μέρα αργότερα, η σύζυγός του θα γεννούσε ένα αγοράκι, τον Γιαμάν. Ο Ναΐφ κηρύχθηκε νεκρός κατά την άφιξή του.

Η πεθερά του περιγράφει τη σπαρακτική στιγμή που έμαθε ότι ο Ναΐφ είχε σκοτωθεί. «Δεν σταματούσα να λέω “όχι, αν είναι θέλημα Θεού, ίσως η είδηση να μην είναι αληθινή”», λέει. Η Φαθίγια Αλ-Σαμί έπρεπε στη συνέχεια να ανακοινώσει τα νέα αυτά στην κόρη της. «Όταν μας είδε να πλησιάζουμε, ξαφνιάστηκε: γιατί είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι εδώ, ενώ υποτίθεται ότι θα ήμουν μόνο εγώ; Της είπαμε να έρθει μαζί μας στο νοσοκομείο.

Σε εκείνη τη στιγμή δεν μπορείς να κρύψεις την αλήθεια», εξηγεί.

Ενώ θάνατοι όπως αυτοί, μερικές φορές, γίνονται πρωτοσέλιδα, υπάρχει και μια άλλη μορφή δολοφονίας που λαμβάνει χώρα, η οποία καλύπτεται λιγότερο από τον διεθνή Τύπο – η ολική καταστροφή των ελαιώνων.

Ζωτική πηγή διαβίωσης για πολλές παλαιστινιακές οικογένειες, οι ελιές παρέχουν τροφή και πηγή εισοδήματος.

Οι έποικοι το γνωρίζουν αυτό και συχνά στοχεύουν τα νεότερα δέντρα.

Είναι πιο εύκολο να τα ξεριζώσουν.

Ωστόσο, κόβονται και παλαιότερα, πιο εδραιωμένα ελαιόδεντρα.

Και οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι γίνονται στόχος κατά τη διάρκεια της περιόδου της συγκομιδής.

Το 2025 ήταν η πιο επικίνδυνη συγκομιδή που έχει καταγραφεί ποτέ.

Μόνο τον Οκτώβριο καταγράφηκαν 126 επιθέσεις από εποίκους, ενώ πάνω από 4.000 δέντρα υπέστησαν βανδαλισμούς.

Οι εντατικοποιημένοι περιορισμοί πρόσβασης και οι νέοι προμαχώνες των εποίκων δυσχέραναν επίσης για πολλούς Παλαιστινίους ακόμη και την πρόσβαση στους ελαιώνες και τη συγκομιδή των ελιών.

Αυτό είχε τεράστιο αντίκτυπο και έθεσε πολλές οικογένειες σε ακόμη μεγαλύτερη οικονομική πίεση.

Και πάλι, ενώ αυτό αποτελεί μια μορφή παρενόχλησης που χρησιμοποιούν οι έποικοι, αξιωματούχοι της ισραηλινής κυβέρνησης γιορτάζουν επίσης την καταστροφή των ελαιόδεντρων.

Ο υπουργός Οικονομικών, Μπεζαλέλ Σμότριτς, είναι ένθερμος υποστηρικτής του κινήματος των εποίκων.

Στην πραγματικότητα, ο ίδιος αποτελεί μέρος του κινήματος των εποίκων.

Πρόσφατα ανακοίνωσε ότι περίπου 3.000 ελαιόδεντρα ξεριζώθηκαν από την Υπηρεσία Πολιτικής Διοίκησης του Ισραήλ, σε μια προσπάθεια να εξασφαλιστεί περισσότερη γη για τους οικισμούς. Ο Σμότριτς δήλωσε: «Χτίζουμε τη Γη του Ισραήλ και καταστρέφουμε την ιδέα ενός παλαιστινιακού κράτους». Αυτή είναι μια δήλωση που κάνει συχνά. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί κάθε δυνατό μηχανισμό για να διευκολύνει την αρπαγή γης στη Δυτική Όχθη. Η Κνεσέτ εξετάζει επί του παρόντος ένα νέο νόμο που, αν ψηφιστεί, θα της επιτρέψει να έχει τον πλήρη έλεγχο των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς και των αρχαιολογικών χώρων σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη, ακόμη και στην περιοχή Α – η οποία υποτίθεται ότι βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο των Παλαιστινίων. Ο Salah Khawaja από την Επιτροπή Αντίστασης στην Αποικιοκρατία και το Τείχος υποστηρίζει ότι πρόκειται για μια προσπάθεια «εξάλειψης» της παλαιστινιακής ιστορίας. «Ακόμη και ιστορικές περιοχές της Παλαιστίνης, συμπεριλαμβανομένων περίπου 2.500 αρχαιολογικών χώρων, περιγράφονται από τον Σμότριχ ως “βιβλικοί αρχαιολογικοί χώροι”», λέει, προσθέτοντας ότι αυτό σημαίνει ότι λαμβάνει χώρα μια «παραποίηση της παλαιστινιακής ιστορίας, του πολιτισμού και της πραγματικότητας». Η Μονάδα Αρχαιολογίας της Ισραηλινής Πολιτικής Διοίκησης υποδεικνύει ότι υπάρχουν ήδη πάνω από 2.600 αρχαιολογικοί χώροι στη Δυτική Όχθη.

Ωστόσο, δεδομένου ότι ολόκληρη η Δυτική Όχθη είναι ιστορικά σημαντική για τις τρεις κύριες αβρααμικές θρησκείες, σχεδόν οποιοδήποτε τμήμα της θα μπορούσε να κηρυχθεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς, εάν το νομοσχέδιο ψηφιστεί.

Το νομοσχέδιο μπορεί να έχει την απαραίτητη υποστήριξη στο ισραηλινό Κοινοβούλιο, αλλά έχει ήδη αντιμετωπίσει έντονη αντίδραση από αρχαιολόγους που έχουν κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι εγκρίνει μια «de facto προσάρτηση». Καθώς οι Παλαιστίνιοι αφιερώνουν μια στιγμή περισυλλογής για να θυμηθούν τη Νάκμπα του '48, να σκεφτούν για τον φόβο, τη βία που αντιμετώπισαν οι παππούδες ή οι προπάπποι τους, φέτος ίσως έχουν μια ακόμη βαθύτερη σύνδεση, μια πιο προσωπική κατανόηση του τι συνέβη.

Αντί να θυμούνται απλώς, και αυτοί βιώνουν τη δική τους Νάκμπα.

Θα αναγκαστούν να φύγουν; Όταν θέτεις αυτό το ερώτημα σε έναν Παλαιστίνιο, η απάντηση είναι ένα ανυπότακτο «Όχι!» – αλλά τι άλλο ακόμη μπορούν να αντέξουν; Στη φωτογραφία οι δυνάμεις κατοχής επιτίθενται σε τελετή κηδείας Παλαιστινίων που σκοτώθηκαν σε επιθέσεις Ισραηλινών εποίκων στη Ραμάλα της Δυτικής Όχθης, στην Παλαιστίνη, στις 22 Απριλίου 2026 © Issam Rimawi / Anadolu μέσω Getty Images https://www"dot"rt"dot"com/news/640038-nakba-day-new-catastrophe/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους