Το μακρινό 2012 ξεκινούσε το ταξίδι μου στην γενική αγωγή, αφού την πρώτη μου χρονιά ως αναπληρωτής εκπαιδευτικός έκανα ένα σύντομο πέρασμα, αλλά άκρως διδακτικό, από την ειδική αγωγή δίπλα σε...
Το μακρινό 2012 ξεκινούσε το ταξίδι μου στην γενική αγωγή, αφού την πρώτη μου χρονιά ως αναπληρωτής εκπαιδευτικός έκανα ένα σύντομο πέρασμα, αλλά άκρως διδακτικό, από την ειδική αγωγή δίπλα σε εξαιρετικούς συναδέλφους από την Πτολεμαΐδα. Διακόπι Φωκίδας έδειξε η τοποθέτηση μου και θα μου πείτε: "Πού είναι αυτό;" Και άδικο δεν θα έχετε γιατί και στην πρωτοβάθμια της Φωκίδας δεν ήξεραν να μου πούνε που ακριβώς είναι.
Έφτασα όμως και ανταμωσα με τους πιο δοτικους και αυθεντικούς ανθρώπους της ορεινής Δωρίδας, άξιους συνεχιστές της λαμπρής ιστορίας του Διάκου και των υπολοίπων οπλαρχηγών της περιοχής.
Ανθρώπους με αγάπη για την φύση και την Ελλάδα που σαν άλλοι Λεωνιδες ρίζωσαν στα Βαρδούσια εκεί που η μοίρα τους όρισε να φυλάνε Θερμοπύλες και ας γνώριζαν πως οι Μηδοι στο τέλος θα διαβουνε. 18 Οκτωβρίου με είχανε καλέσει και είχα 10 μέρες για να κάνω την γιορτή με 3 παιδιά.
Θυμάμαι τον παππού να ψάχνει στο αρχειο του για ποιήματα και να βάζει τον πατέρα μου να μου στέλνει με φαξ υλικό και την ομιλία που θα εκφωνούσα στον πανηγυρικό της ημέρας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό ήρθε και ο Σύμβουλος να με επισκεφθεί ανήμερα της εθνικής επετείου.
Παρέλαση με 3 παιδιά και τον μικρό Κωνσταντίνο να ακολουθεί από τα νήπια, ομιλία, γιορτή με ποιήματα και τραγούδια και μια αίθουσα ασφιχτικα γεμάτη.
Και τον σύμβουλο να γράφει στο βιβλίο σχολικής ζωής θερμά λόγια για μένα και τον παππού να περιμένει ανταπόκριση να δει πως τα πήγα.
Που εγώ να πάρω να πω τα νέα στον παππού; Δώστου κεράσματα στην πλατεία, δώστου αγκαλιές και φιλιά οι γιαγιάδες και οι παππούδες δώστου πίτες και κρέατα στο σπίτι του μπάρμπα Γιώργου του Γκυρτη παππού του αγαπημένου μαθητή του Παναγιώτη, δώστου κρασιά με τον πατέρα του τον αείμνηστο Θανάση Γκυρτη που να μου λέει Δασκάλε γιατί μωρέ δεν πίνεις δεν είναι καλό το κρασί; Έφτασα το βράδυ στον ξενώνα μέσα στην μέθη της επιτυχίας, λες και ήμουν ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Παίρνω τον παππού και μου λέει καλά ρε ευλογημένε δεν μπορούσες να πάρεις ένα τηλέφωνο να μου πεις ότι όλα πήγαν καλά; Έτσι σε μεγάλωσε ο Παππούς σου; Και δώστου κατσαδα και η γιαγιά που αγωνιουσε επίσης.
Ήταν από τις λίγες φορές που με είπε Φάνη και όχι Καναρίνι! Θα μπορούσα να σας πω ατελείωτες ιστορίες για το Διακόπι αλλά το πιο σημαντικό είναι να ακολουθήσετε τον δρόμο της δημόσιας εκπαίδευσης και να μην βαρυγκομησετε ποτέ.
Εγώ πιο πιστούς συνοδοιπόρους στο ταξίδι μου για την Εκπαιδευτική μου Ιθάκη δεν θα μπορούσα να βρω.
Γιατί μόνο για αυτούς θα άλλαζα γειτονιά να πάω από Θεσσαλία στην Στερεά (Ελλάδα) Καλή Κυριακή σε όλους!! Καλές αιτήσεις οι αναπληρωτές συνάδελφοι!! Με τιμή Ο Δάσκαλος Φάνης Βουγάς
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους