Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική ούτε να μετατρέπεται σε εργαλείο κομματικής υποκρισίας.

Και γι’ αυτό προκαλεί εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι σήμερα στελέχη της ΝΔ εμφανίζονται ως θεματοφύλακες της ποντιακής μνήμης, όταν η ίδια η ιστορική παράδοση της ελληνικής Δεξιάς έχει βαριά ευθύνη για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν χιλιάδες Πόντιοι πρόσφυγες μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και ιδιαίτερα μετά τον Εμφύλιο. Οι Πόντιοι που ήρθαν κυνηγημένοι από τις γενοκτονικές πολιτικές των Νεότουρκων και του κεμαλισμού δεν βρήκαν μόνο αγκαλιά και δικαίωση.

Πολλοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με φτώχεια, κοινωνικό αποκλεισμό, κρατική καχυποψία και πολιτικές διώξεις.

Ιδιαίτερα οι Πόντιοι με προσφυγικές ρίζες από την Σοβιετική Ένωση αντιμετωπίστηκαν για δεκαετίες ως «ύποπτοι». Το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς και του αντικομμουνισμού φακέλωνε, απέκλειε από το Δημόσιο, εξόριζε και καταδίωκε ανθρώπους μόνο και μόνο λόγω πολιτικών φρονημάτων ή επειδή είχαν ζήσει στην ΕΣΣΔ. Η Μακρόνησος δεν ήταν “εθνική αναμόρφωση”. Ήταν τόπος βασανιστηρίων, εξευτελισμού και πολιτικού εξαναγκασμού χιλιάδων αγωνιστών, ανάμεσά τους και πολλών Ποντίων προσφύγων και παιδιών προσφυγικών οικογενειών.

Το ίδιο κράτος που σήμερα μιλά για «εθνική μνήμη», τότε ζητούσε δηλώσεις μετανοίας και κυνηγούσε όσους είχαν αριστερές ιδέες ή συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση.

Ακόμη και η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων δεν ήρθε από πρωτοβουλία της παραδοσιακής Δεξιάς.

Η καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης έγινε το 1994 από κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έπειτα από δεκαετίες αγώνα των ποντιακών σωματείων και πίεσης του ποντιακού ελληνισμού.

Γι’ αυτό χρειάζεται σοβαρότητα και ιστορική εντιμότητα.

Δεν μπορεί κάποιοι να επικαλούνται την ποντιακή ψυχή και ταυτόχρονα να αποσιωπούν τις διώξεις, τις εξορίες, το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς, το φακέλωμα των προσφύγων από την ΕΣΣΔ και το αντικομμουνιστικό μίσος που σημάδεψε χιλιάδες ποντιακές οικογένειες.

Η μνήμη των νεκρών του Πόντου απαιτεί αλήθεια ολόκληρη — όχι μισή ιστορία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τηλεοπτικών αφηγημάτων και κομματικών σκοπιμοτήτων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους