Ο μαύρος γάτος περνάει το στενό σαν ιδιοκτήτης της νύχτας. Οι άνθρωποι τον κοιτάνε με εκείνο το γελοίο μείγμα φόβου και δεισιδαιμονίας, λες και το ζώο κουβαλάει κατάρες κι όχι περισσότερη αξιοπρέπεια...
Ο μαύρος γάτος περνάει το στενό σαν ιδιοκτήτης της νύχτας. Οι άνθρωποι τον κοιτάνε με εκείνο το γελοίο μείγμα φόβου και δεισιδαιμονίας, λες και το ζώο κουβαλάει κατάρες κι όχι περισσότερη αξιοπρέπεια απ’ αυτούς.
Ο τύπος που απατάει τη γυναίκα του στα κρυφά θα κάνει τον σταυρό του επειδή πέρασε γάτα μπροστά του.
Η κυρία του τρίτου, που δηλητηριάζει χαρακτήρες κάθε απόγευμα στο μπαλκόνι, θα ψιθυρίσει «κακό σημάδι». Μόνο που το κακό έχει ήδη μπει σπίτι τους χρόνια τώρα· φοράει παντόφλες και ανοίγει τηλεόραση.
Ο μαύρος γάτος δεν χρωστάει τίποτα σε κανέναν.
Δεν χαμογελάει από ευγένεια, δεν κάνει δημόσιες σχέσεις, δεν λέει «να βρεθούμε» χωρίς να το εννοεί.
Αν σε κοιτάξει, σε ζύγισε.
Αν φύγει, σε έκρινε ανάξιο ακόμα και για χάδι.
Κι όμως, οι άνθρωποι συνεχίζουν να φοβούνται το ζώο αντί να φοβούνται τον εαυτό τους.
Γιατί ο γάτος κυκλοφορεί στο σκοτάδι χωρίς ντροπή, ενώ αυτοί χρειάζονται φώτα, φίλτρα και ψέματα για να αντέξουν τον καθρέφτη.
Τελικά ο μαύρος γάτος είναι το πιο τίμιο πλάσμα της πόλης. Δεν υπόσχεται τίποτα. Δεν σώζει κανέναν. Και ακριβώς γι’ αυτό μοιάζει πιο καθαρός από όλους.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους