Original Post

Πλήρες Κείμενο:

💢Η Res Public Christiana, η Ειρήνη η Αθηναία, ο Καρλομάγνος, ο Πάπας και η σύγκλητος Μεταξύ της Λατινικής Δύσης και του Βυζαντίου υπήρχε μια αμοιβαία αποξένωση το 7ο μΧ αιώνα.

Παρόλο που το Βυζαντινό κέντρο είχε στραφεί στην επικέντρωση του αγώνα του εναντίον των Αράβων που επεκτείνονταν στην Μικρά Ασία, διατηρούσε ακόμα την εξουσία του στις Δυτικές επαρχίες.

Ο κυριότερος λόγος ήταν η ισχυρή ενωτική νομιμοποίηση της Αυτοκρατορίας ως Οικουμενικής Res Public Christiana κάτω από τον επί της γης αντιβασιλέα του Κυρίου.

Αυτή η νομιμοποίηση των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων στην Λατινική Δύση δεν έπαιρνε μόνο συμβολικές εκφράσεις , αλλά είχε πρακτική σημασία.

Για παράδειγμα η εκλογή του νέου Πάπα ολοκληρώνονταν νομικά με την έγκριση του Βυζαντινού Αυτοκρατορία.

Λόγο όμως της τεράστιας απόστασης το νομικό δικαίωμα μεταβιβάστηκε το 681 μΧ στον Έξαρχο της Ιταλίας ( ο έξαρχος διορίζονταν από τον Αυτοκράτορα και κατά κανόνα τον εκπροσωπούσε ). Οι στρατιωτικές δυνάμεις στην Βυζαντινή Ιταλία προέρχονταν από την Ιταλική κοινωνία, το ίδιο ίσχυε και στην ιεραρχία της εκκλησίας της Ρώμης , ωστόσο υπήρχε σε αυτή μεγάλη δραστηριοποίηση Ελλήνων ιερέων.

Για παράδειγμα για να εκχριστιανισθει εκ νέου η Αγγλία , ο Πάπας Βιταλιος έχρισε τον Έλληνα Θεοδωρο της Ταρσού πρώτο αρχιεπίσκοπο του Canterbury.

Τον 7ο αιώνα μΧ υπήρχε μεγάλη αντιπαλότητα ανάμεσα στην Ορθόδοξη Ρώμη και την αίρεση των εικονομάχων η οποία απλώθηκε σε όλη σχεδόν την Ανατολή.

Αυτό έφερε δύο στάσεις με σκοπό την ανατροπή του αιρετικού Αυτοκράτορα οι οποίες χρηματοδοτούνταν από την Ρώμη, ωστόσο απέτυχαν.

Η αντιπαλότητα ανάμεσα στη Ρώμη και στην Κωνσταντινούπολη επισκιάστηκε στα μέσα του 8ου μΧ με την εισβολή των Λομβαρδων στις Ιταλικές επαρχίες. Οι Λομβαρδοι σύντομα απείλησαν την Ρώμη.

Τότε ο Πάπας Στέφανος ζήτησε στρατιωτική βοήθεια από τον αιρετικό Αυτοκράτορα τον Κωνσταντίνο τον Ε' (τον Κοπρωνυμο ) αλλά ο Αυτοκράτορας αγνόησε τις κραυγές βοήθειας της Ιταλίας, και αυτή η παραμέληση έφερε στο μέλλον καταστροφικές συνέπειες. Ο Πάπας Στέφανος όταν είδε ότι ο Αυτοκράτορας δεν ενδιαφέρθηκε για την τύχη της Ιταλίας, τότε αναζήτησε προστασία από τους Φράγκους.

Το 753μΧ ο Πάπας συναντήθηκε με τον Πιπίνο τον Βασιλιά των Φράγκων. Ο Πιπίνος δέχθηκε να γίνει προστάτης της Ιταλίας, και ο Πάπας απένειμε τον Βυζαντινό τίτλο Patricius Romanorum εντάσσοντας τον Πιπίνο στην Αυτοκρατορική ιεραρχία σε θέση υποτελή του Αυτοκράτορα.

Τόσο ο Πιπίνος όσο και ο διάδοχος του ο Καρλομάγνος αποδείχθηκαν ικανοί προστάτες της εκκλησίας της Ρώμης.

Τα στρατεύματα τους εισήλθαν στην Ιταλία και συνέτριψαν τους Λομβαρδους δίνοντας τέλος στην πολυετή απειλή των Λομβαρδων. Οι Φράγκοι κατέστησαν κυρίαρχοι όλης της Ιταλίας εκτός της Καλαβρίας και της Σικελίας που παρέμειναν στον έλεγχο της Κωνσταντινούπολης.

Η εκκλησία της Ρώμης όμως πάλι ήταν υπό το έλεγχο της Κωνσταντινούπολης.

Η κατάσταση ωστόσο ήταν πολύ μπερδεμένη και έγινε ακόμα πιο ανώμαλη το 797μΧ.

Εκείνη τη χρονιά η Αυτοκράτειρα Ειρήνη ανέτρεψε τον γιο της και τον τύφλωσε.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον αυτοκρατορικό θρόνο κατείχε γυναίκα. Η Ειρήνη η Αθηναία ή αλλιώς η Ειρήνη Σαρανταπηχαινα η οποία καταγωνταν από την Ελληνική οικογένεια Σαρανταπηχου της Αθήνας είχε συναίσθηση της ασυνήθιστης κατάστασης της και έφερε τον τίτλο Ειρήνη Βασιλεύς καί όχι βασίλισσα. Στο Βυζάντιο δεν αμφισβητήθηκε το δικαίωμα της να βασιλεύει ως γυναίκα ( άσχετα αν ο τρόπος που κατέλαβε την εξουσία ήταν απεχθές σε πολλούς ). Στην Λατινική Δύση όμως ίσχυε η άποψη οτι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να βασιλεύουν . Ένας από τους λόγους ήταν και μια αρχαιζουσα ερμηνεία του τίτλου imperator , που στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία ήταν ισοδύναμος τίτλος με του στρατηλάτη και για αυτό στην Δύση η γυναίκες αποκλείονταν από τον Αυτοκρατορικό θρόνο.

Σαν αποτέλεσμα ο θρόνος του Κωνσταντίνου θεωρήθηκε κενός από τις Δυτικές επαρχίες.

Το 800μΧ ο Πάπας Λεόν Γ' κατηγορήθηκε για κάποια ποινικά αδικήματα.

Όπως αναφέραμε πιο πάνω νομικά η εκκλησία της Ρώμης υπάγονταν στην δικαιοδοσία του Αυτοκράτορα.

Συνεπώς ο Πάπας θα έπρεπε να δικαστεί από την Αυτοκράτειρα Ειρήνη.

Για να αποφύγει την δική ο Πάπας κάλεσε τον Βασιλιά των Φράγκων Καρλομάγνο για να εκδικαστεί η υπόθεση του. Ο Καρλομάγνος αθώωσε τον Πάπα και δύο μέρες μετά στις 25 Δεκεμβρίου του 800μΧ ο Πάπας έστεψε τον ανυποψίαστο Καρλομάγνο Αυτοκράτορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και διάδοχο του Κωνσταντίνου Στ'. Με την πράξη αυτή ο Πάπας έκανε πραξικόπημα και προχώρησε ακόμα πιο πολύ αφού διεκδίκησε το δικαίωμα να χριζει ο ίδιος τους Αυτοκράτορες, χωρίς κανένα προηγούμενο στην συνταγματική ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Καρλομάγνος γνώριζε τον εαυτό ως Rex Francorum et Langobardorum , δηλαδή βασιλιά των Φράγκων και των Λομβαρδων, ξαφνικά όμως ένας ιερέας τον ανακήρυξε Αυτοκράτορα των Ρωμαίων παρόλο που η εξουσία παρέμενε κραταιη στην Κωνσταντινούπολη. Ο Καρλομάγνος αρνήθηκε.

Η νοοτροπία του ηγεμόνα των Φράγκων ήταν πλασμένη από το ήθος των Γερμανικών φυλών.

Ο ηγέτης είναι αρχηγός ομάδας πολεμιστών όπου οι ιεραρχικές διαφοροποιήσεις είναι μικρές και το αίσθημα συντροφικής αλληλεγγύης πάρα πολύ ισχυρό.

Ο ηγέτης μετά από μια κατάκτηση που έκανε μοίραζε την τοπική εξουσία στους συντρόφους του.

Συνεπώς αυτή η παραχώρηση που έκανε ο Πάπας προς τον Καρλομάγνο, ήταν ανυπόφορη. Ο Καρλομάγνος διατήρησε για λίγο καιρό τον τίτλο του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων γιατί είχε στην σκέψη του να παντρευτεί την Ειρήνη την Αθηναία.

Έτσι θα ενώνονταν οι δύο εξουσίες Ανατολής και Δύσης σχηματίζοντας μια ενιαία χριστιανική αυτοκρατορία. Η Ειρήνη δέχθηκε την πρόταση, όμως δυστυχώς η σύγκλητος της Κωνσταντινούπολης είχε άλλη άποψη.

Η σύγκλητος έπραξε πραξικόπημα εφόσον δεν ήθελε ένα γάμο στο οποίο θα έφερνε για Αυτοκράτορα έναν βάρβαρο , και ανέβασε στον θρόνο τον Νικηφόρο ο οποίος ήταν Λογοθέτης του Γενικού.

Η ανακήρυξη ενός άνδρα στο θρόνο ακύρωσε το επιχείρημα του κενού θρόνου των Δυτικών αλλά παράλληλα ξεκίνησε νέα κεφάλαια στην Ευρωπαϊκή ιστορία.

Στο μέλλον θα υπήρχαν δύο Ρωμαϊκές Αυτοκρατορίες που η μία δεν θα αναγνώριζε την άλλη ενώ ο μεγάλος χαμένος μακροπρόθεσμα θα ήταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ενω ο Πάπας θα είχε την δύναμη να χρήζει αυτοκράτορες ενώ πρώτα δεν είχε αυτό το δικαίωμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους