Λύκοι, επιδημίες και η ανθρώπινη υποκρισία απέναντι στη φύση Κάθε φορά που ένας λύκος σκοτώνει πρόβατα ή κυνηγόσκυλα, ξεσπά θύελλα οργής. Ακούγονται λέξεις όπως «σφαγές», «θηρία», «ανεξέλεγκτοι...
Λύκοι, επιδημίες και η ανθρώπινη υποκρισία απέναντι στη φύση Κάθε φορά που ένας λύκος σκοτώνει πρόβατα ή κυνηγόσκυλα, ξεσπά θύελλα οργής.
Ακούγονται λέξεις όπως «σφαγές», «θηρία», «ανεξέλεγκτοι πληθυσμοί», «υβρίδια», ενώ δεν λείπουν οι φωνές που ζητούν μαζική εξόντωση των λύκων στο όνομα της προστασίας της υπαίθρου.
Την ίδια στιγμή όμως, όταν εμφανιστεί μια επιδημία σε μονάδα εκτροφής, η ίδια κοινωνία αποδέχεται σχεδόν αδιαμαρτύρητα τη θανάτωση ολόκληρων κοπαδιών.
Χιλιάδες ζώα θανατώνονται προληπτικά μέσα σε λίγες ημέρες για να προστατευτεί η παραγωγή και να περιοριστεί η διασπορά της νόσου.
Και εδώ γεννιέται ένα δύσκολο αλλά αναγκαίο ερώτημα.
Γιατί ο φυσικός θηρευτής αντιμετωπίζεται ως «τέρας», ενώ η οργανωμένη ανθρώπινη εξόντωση χιλιάδων ζώων θεωρείται «ορθολογική διαχείριση»;Ο λύκος σκοτώνει για να τραφεί ή για να προστατεύσει την αγέλη και την επικράτειά του.
Δεν δρα από κακία, ούτε από βία για τη βία.
Είναι κορυφαίος θηρευτής και μέρος ενός οικολογικού μηχανισμού που λειτουργεί εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Ο άνθρωπος αντίθετα σκοτώνει συχνά μαζικά, οργανωμένα και προληπτικά, όχι επειδή πεινά, αλλά επειδή έτσι επιβάλλει το παραγωγικό του μοντέλο.
Και παρ’ όλα αυτά, ο άνθρωπος συνεχίζει να θεωρεί τον εαυτό του «λογικό διαχειριστή» και τον λύκο «βάρβαρο εισβολέα». Η οικολογία όμως δεν λειτουργεί με ηθικούς χαρακτηρισμούς.
Δεν χωρίζει τα είδη σε καλά και κακά.
Εξετάζει τις λειτουργίες τους μέσα στο οικοσύστημα.
Ο λύκος ρυθμίζει πληθυσμούς φυτοφάγων και μεσοθηρευτών, επηρεάζει τη συμπεριφορά των θηραμάτων και συμβάλλει στη δυναμική ισορροπία των οικοσυστημάτων.
Η παρουσία του δεν αποτελεί οικολογική αστοχία, αλλά φυσική διεργασία.
Αντίθετα, οι σύγχρονες μονοκαλλιέργειες ζώων και η υπερσυγκέντρωση κτηνοτροφικών μονάδων δημιουργούν συχνά ιδανικές συνθήκες για εξάπλωση επιδημιών.
Δηλαδή πολλές από τις μαζικές θανατώσεις που βλέπουμε σήμερα δεν είναι αποτέλεσμα «αγριότητας της φύσης», αλλά συνέπεια του τρόπου με τον οποίο οργανώσαμε την παραγωγή.
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να προστατεύει την κτηνοτροφία ή τα ζώα του.
Σημαίνει όμως ότι χρειάζεται λίγη περισσότερη ταπεινότητα όταν κατηγορούμε τη φύση για βία.
Γιατί η φύση σκοτώνει για να διατηρήσει τη ζωή.
Ο άνθρωπος συχνά σκοτώνει για να διατηρήσει το σύστημά του. Υ..Γ. Γνωρίζω ότι πολλές από αυτές τις απόψεις στεναχωρούν ή ενοχλούν καλούς φίλους της ομάδας, ανθρώπους που αγαπούν πραγματικά τα σκυλιά τους, το κυνήγι και το βουνό.
Το κατανοώ και το σέβομαι απόλυτα.
Όμως η επιστημονική μου συγκρότηση δεν μου επιτρέπει να αποσιωπώ ή να παραμορφώνω την οικολογική πραγματικότητα για να γίνω ευχάριστος.
Η επιστήμη οφείλει να υπηρετεί την αλήθεια των δεδομένων και όχι τις προσωπικές μας επιθυμίες ή ιδεολογικές συμπάθειες.
Η επιστήμη λειτουργεί με αριθμούς, με μετρήσεις, με αναλύσεις και όχι με το συναίσθημα.
Το εύκολο είναι να συμφωνείς με την πλειοψηφία και ιδίως με ανθρώπους που εκτιμάς, που αντιλαμβάνεσαι την αγωνία τους, που πιστεύουν ακράδαντα ότι έχουν δίκιο, που θεωρούν ότι τους αδικείς όταν δεν συμφωνείς μαζί τους.
Όμως στα 40 χρόνια της έρευνας, έμαθα ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο πριν μελετηθεί. Και ότι η χειρότερη υπηρεσία που μπορείς να προσφέρεις είναι η σιωπή για να μην απογοητεύεις.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους