Το μαγαζάκι που λέγαμε // Ιωάννινα. Ισως το μαγαζί με το πιο παράξενο όνομα εστιατορίου σε όλη την Ελλάδα και βέβαια συνάδει σουρεαλιστικά και με την ιστορία της Μαγείρισσάς του η οποία από μια...

Πλήρες Κείμενο:

Το μαγαζάκι που λέγαμε // Ιωάννινα. Ισως το μαγαζί με το πιο παράξενο όνομα εστιατορίου σε όλη την Ελλάδα και βέβαια συνάδει σουρεαλιστικά και με την ιστορία της Μαγείρισσάς του η οποία από μια καθηγήτρια Αγγλικών στην Κάλυμνο αποφασίζει να μετακομίσει στα Ιωάννινα για χάρη των τριών της παιδιών που σπούδαζαν εκεί και στην Μακεδονία.

Τι οδηγεί μια γυναίκα που δεν είχε ασχοληθεί ποτέ επαγγελματικά με την μαγειρική να ανοίξει ένα εστιατόριο και όχι μόνο να καταφέρει να επιβιώσει αλλά και να σημειώσει σημαντικές επιτυχίες και βέβαια αναγνώριση. Στην Αμερική θα γινόταν ταινία , αφού πρώτα θα είχε κυκλοφορήσει σε βιβλίο η ζωή της και η ηρωιδά μας απλά δεν θα μαγείρευε ποτέ ξανά και θα έκανε απλά σεμινάρια αυτοβελτίωσης με ακριβά εισιτήρια για το πως μπορείς να μεταμορφώθεις σε κάτι άλλο σε μια ηλικία που δύσκολα αλλάζεις τις επιλογές σου . Εκτός από σπουδαία Ιστορία είναι και μια εξαιρετική Μαγείρισσα , βασικά βρίσκεις μια ζεστασιά στα πιάτα της, μια θαλπωρή και το Μαγαζάκι της είναι χουχουλιάρικό.

Σίγουρα φαντάζεσαι κάτι άλλο ότι θα βρείς στα Ιωαννινα κατι παραδοσιακό , μπορεί να σε ξενίσουν τα μπερδέματα της όπως τα διαβάζεις στο κατάλογο , πιστεύω όμως ότι μόλις θα δοκιμάσεις θα διαπιστώσεις ότι κάποιες φορές οι λέξεις ξεγελούν γιατί δεν κάνει ούτε μπερδέματα , ούτε ιδιαίτερα πειράγματα αλλα μια νόστιμη απλή Ελληνική Κουζίνα.

Προχθές είχα μια συνάντηση με τον Μιράν και του έλεγα ότι στα Ιωάννινα βρήκα ένα πιάτο το οποίο είχε ταραμά και σουτζούκι , ενιώσα ότι με κοίταξε περίεργα , έτσι και ένιωσα εγώ όταν το διάβασα , αλλα αν βάλεις λίγο πάνω στο ψωμί και βάλεις λίγο σουτζούκι πάνω θα διαπιστώσεις μια πραγματική λιχουδιά . Στο δεύτερο ορεκτικό που ήταν το λουκάνικο σπετσοφάι ενώ υπήρχε μια αίσθηση ανανεωτικής εσάνς το λουκάνικο δεν σου αφηνε τέτοια περιθωρία και κερδιζε κατά κράτος την ανανέωση . Ιδιαίτερος ήταν και ο μεζές με την καπνιστή μοσχαρίσια γλώσσα.

Η πίτα της ηταν πολύ νόστιμή θα την ήθελα ένα τσικ πιο κάτω στην αίσθηση ίσως του λαδιού με την πίτα.

Σαν ορεκτικό θα λογισω και το μαμαδιστικο παστίτσιο της με τον κιμά από προβατίνα . Τα ζυμαρικά με τον καβουρμά δεν σας κρύβω ότι τα σκέφτομαι ακόμα, ήταν τελεια ισορροπημένα και με το τυρί.

Ενώ ο τραχανάς με την προβατίνα ήταν ένα πιάτο που ουσιαστικά ζητάς όταν φτάνεις μια συννεφιασμένη Παρασκευή στα Ιωάννινα με κρύο και ιδιαίτερα όταν έχεις πάει ντυμένος με αμφίεση Καλοκαίρι στην Ανάφη.

Στα γλυκά μου άρεσε η τσαχπινιά με την σοκολάτα και τον αφρό από λουκούμι τριαντάφυλλο Ιωαννίνων , εξαιρετικό δέσιμο γεύσεων.

Το γαλακτομπούρεκο δεν μου άφησε την ίδια αίσθηση , το βρίσκω και λόγικό το κατατρόπωσε η σοκολάτα και το λουκούμι.

Στην μικρή μας αυτή Χώρα πολλές φορές βλέπουμε περίεργα τους τύπους που μεταμορφώνονται σε κάτι άλλο.

Ενώ, κρύβουμε πολλές φορές ένα συντηρητισμό και μια επιφυλακτικότητα σε κάτι που ριζώθηκε σε μια γή που δεν φυτρωσε εξαρχής . Να τονίσω ότι τα Φυτά που συνήθως μεταφυτεύονται ξεραίνονται , αυτά που συνεχίζουν να ζουν είναι συνήθως τα πεισματάρικά και τα αποφασισμένα . Μπορεί να μας φαίνεται παράξενο αλλά όταν τα αφήνουμε και ανθίζουν γίνονται όμορφα και χαιρόμαστε που βρέθηκαν στο τόπο μας , φαντάσου λοιπόν να είναι και νόστιμα ! Η Μαρία Κλήμη είναι μια πεισματάρα και γκρινιάρα μπορείς να της προσάψεις ότι θες ,αλλά δεν μπορείς να αποφύγεις την τίμια,ζεστή και απλή νοστιμιά της. Ρεμί

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους