Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο πιο βαθύς μας φόβος δεν είναι πως είμαστε ανεπαρκείς, αλλά πως είμαστε ισχυροί χωρίς περιορισμό, πως διαθέτουμε απεριόριστη δύναμη.

Είναι το φως μας, κι όχι το σκοτάδι μας, αυτό που μας φοβίζει περισσότερο.

Αναρωτιόμαστε συχνά: ποιος είμαι εγώ που θα είμαι λαμπερός, υπέροχος, ταλαντούχος, απίθανος; Εδώ που τα λέμε, ποιος είσαι εσύ που δεν θα είσαι; Είσαι παιδί του Θεού.

Το να έχεις τον πήχυ χαμηλά, δεν προσφέρει τίποτε στον κόσμο.

Δεν υπάρχει τίποτε φωτεινό στο να συρρικνώνεσαι τόσο, ώστε οι άλλοι να μη νιώθουν ανασφαλείς γύρω σου.

Όλοι μας είμαστε προορισμένοι να λάμπουμε, όπως κάνουν τα παιδιά.

Όταν αφήνουμε να λάμψει το δικό μας φως, δίνουμε ασυνείδητα και σε άλλους την άδεια να κάνουν το ίδιο.

Καθώς λυτρωνόμαστε από τον δικό μας φόβο, έτσι και η παρουσία μας αυτόματα λυτρώνει κάποιους άλλους. Marianne Williamson «A Return to Love: Reflections on the Principles of A Course in Miracles» (1992).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους