Οι γυναικες -μάγισσες *********************** Στην φωτό το βιβλίο "Το μυστικό φαρμακείο" της Σάρας Πένερ, μυθιστόρημα. Η ιστορία μας είναι η εξής: μια σημερινή Αμερικάνα ιστορικός στο Λονδίνο...
Οι γυναικες -μάγισσες
*********************** Στην φωτό το βιβλίο "Το μυστικό φαρμακείο" της Σάρας Πένερ, μυθιστόρημα.
Η ιστορία μας είναι η εξής: μια σημερινή Αμερικάνα ιστορικός στο Λονδίνο, προσπαθώντας να ξεχάσει την προδοσία του συζύγου της, ανακαλύπτει στις όχθες του Τάμεση ένα παμπάλαιο μπουκαλάκι φαρμακείου με ετικέτα.
Η έρευνα της την οδηγεί σε μια φαρμακοποιό που 200 χρόνια πριν συνδέθηκε με αιφνίδιους φόνους ανδρών, για τους οποίους ύποπτες κρίθηκαν οι κακοποιημένες και παρατημενες συζυγοί τους, χωρίς όμως να βρεθούν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία της ενοχής τους.
Κατά την διάρκεια της έρευνας, εμείς οι αναγνώστες παρακολουθούμε παράλληλα τις ιστορίες της ιστορικού σήμερα, της φαρμακοποιού το 1790 και μιας 12χρονης υπηρέτριας που βοήθησε την κυρία της να προμηθευτεί δηλητήριο για τον δικό της σύζυγο.
Αυτό είναι ήδη αρκετό για να κάνει το μυθιστόρημα συναρπαστικό.
Οι ιστορίες γυναικών που καταπιάνονταν με βότανα, παρήγαγαν με οικοτεχνικό τρόπο δηλητήρια και φάρμακα, και βοηθούσαν άλλες γυναίκες μέσω των παρασκευασμάτων τους είναι πολύ παλιές και ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την φήμη πως ορισμένες γυναίκες είναι μάγισσες.
Μάγισσες δεν υπάρχουν, αλλά γυναίκες που προσπάθησαν να απαλλαγούν από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και φριχτούς συζύγους με δικούς τους τρόπους, υπάρχουν.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '50 στην Δυση, του '70 στην χώρα μας, οι γυναίκες είχαν πολύ δυνατά δίκτυα αλληλοΰποστήριξης.
Η υποστήριξη είχε να κάνει ολόκληρη με ζητήματα επιβίωσης, η μία να φυλάξει το παιδί της άλλης, η μία να βοηθήσει την άλλη στο ράψιμο και τις σκληρές δουλειές του σπιτιού (εγώ έχω προλάβει να δω σε χωριό να πλένουν όλες μαζί τα χαλιά σε ρυάκια), από το υστέρημά τους έδιναν χρήματα για φάρμακα και γιατρούς σε όποια το χρειαζόταν, από κοινού φρόντιζαν τις λεχώνες.
Τα μαντζούνια και τα βότανα ήταν μέσα στο παιγνίδι, το γνωρίζω επειδή έχω μοιραστεί προσωπικά με μελισσοκόμους συνταγές ομορφιάς από παράγωγα μελιού, με τσοπάνισσες "ξύδια" μαλλιών, μικρά κόλπα για μυρμηγκιές ή ουλές από κάψιμο, σιρόπια για βήχα, βάμματα για σπυράκια κλπ.
Τα δηλητήρια που παράγονται από φυτά, για εμένα είναι μέσα στο παιγνίδι.
Δεν βλέπω γιατί το βαλσαμόχορτο που γράφει σήμερα πάνω στο μπουκάλι του "να μην χρησιμοποιηθεί από εγκύους" να μην γίνει ένα πυκνό διάλυμα ώστε να αποφύγει το 10ο παιδί αυτή που έχει ήδη 9 παιδιά και καμιά πρόσβαση σε νόμιμη ιατρική αγωγή.
Κάτι πρέπει να κάνει.
Η ερώτηση βέβαια είναι αν ηθικά επιτρέπεται να φτιάχνουμε στην κουζίνα δηλητήρια για να ξεφορτωθούμε τον χαρτοπαίχτη άντρα, ο οποίος τρώει την πατρική μας περιουσία ή και τις σοδειές από τα χωράφια μας στα χαρτιά και στα ζάρια.
Ακόμα χειρότερα, τον άντρα που κακοποιεί σεξουαλικα τα παιδιά.
Γνωρίζω κάποιες περιπτώσεις που εμπίπτουν σε αυτό το φάσμα κι έχω ακούσει στο χωριό πολλές άλλες, για παλιότερες δεκαετίες.
Νομίζω, ναι, επιτρέπεται.
Όταν δεν υπάρχει ειρηνικός νόμιμος τρόπος να απομακρύνουμε τον μιαρό και επιζήμιο σύζυγο, επιτρέπεται.
Ας φρόντιζε η Πολιτεία να μην αφήνει τις γυναίκες έρμαιο στα χέρια των αντρών της οικογενείας τους, με τους άθλιους νόμους της.
Ας ήταν δίκαιη.
Αφού δεν είναι, οι ανεξήγητοι θάνατοι ανδρών είναι αναπόφευκτοι.
Για εμένα δεν υπάρχουν μάγισσες, μόνο απελπισμένες γυναίκες που προσπάθησαν να αποκτήσουν τον χαμένο έλεγχο της ζωής τους.
Έκαναν σωστά.
Είναι υποχρέωση των γυναικών να προστατεύουν την ζωή και την σωματική ακεραιότητα την δικη τους και των παιδιων τους με οποιονδήποτε τρόπο, εντός και εκτός νόμου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους