Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κανείς υπάλληλος Ασφαλείας δε ξεχνά την πρώτη του φορά! :-) Όλοι μας θυμόμαστε τη πρώτη μας φορά(οκ ξέρω που πήγε το μυαλό σας, αλλά δεν εννοώ αυτό :-) ). Για μένα θα μείνει για πάντα στην μνήμη μου.

Ήτανε 1 Ιουνίου 1990 ήμουν σε περιπολία με μοτοσυκλέτα επί της οδού Μοναστηρίου στη Θεσσαλονίκη .Την ώρα που επιθεωρούσα τα καταστήματα μας (ήμουν υπάλληλος ασφαλείας), διακρίνω μέσα σε ένα κατάστημα δύο άτομα να τακτοποιούν κάποια αντικείμενα(23.00 το βράδυ). Σταματώ τη μοτοσικλέτα κατεβαίνω και μπαίνω αθόρυβα μέσα στο μαγαζί , Γεια σας τους λέω ,τρομαγμένοι αυτοί γυρνούν με κοιτούν και μου απαντούν, γεια σας.

Τους λέω ποιοι είστε παρακαλώ 23:00 μέσα στο μαγαζί? Οι ιδιοκτήτες μου απαντούν.

Μπορείτε να μου το αποδείξετε τους ρωτώ? Βγάζει ο ένας τη ταυτότητα του και μου τη δείχνει Και βλέπω ότι όντως ήταν ο ιδιοκτήτης, σας ευχαριστώ τους απαντώ, καλό βράδυ.

Ανεβαίνω στη μοτοσικλέτα (Καλά μη φανταστείτε ένα gs 250cc Suzuki)και κάνω να φύγω .Εκείνη την ώρα με πλησιάζει ο ιδιοκτήτης και μου λέει.

Μπράβο σας, πολύ μου άρεσε ο τρόπος που ελέγχεται, να σας κάνω μία ερώτηση? Παρακαλώ του απαντώ.

Εσείς μπορείτε να συλλάβετε κάποιον; Ως νέος και άπειρος του απαντώ φυσικά αφού έχετε υπογράψει συμφωνητικό μαζί μας, εκείνη ακριβώς την στιγμή περνά σφαίρα από ανάμεσα μας ένας τύπος, αδύνατος γύρω στα 30 και από πίσω ένας (πολύ) ευτραφής τύπος να ουρλιάζει πιάστε τοοοοοννν κλέφτης.Ο καταστηματάρχης με κοιτά και μου λέει πιάστον.

Τι να έκανα; Να φανώ λίγος στο πελάτη μας; Σα κυνηγόσκυλο άρχισα να τον κυνηγώ χωρίς να ξέρω Γιατί Ο τύπος περνά κάθετα τη Μοναστηρίου, και τον ακολουθώ με τη μοτοσικλέτα, πηδά έναν φράχτη με λουλούδια και κατευθύνεται στον σιδηροδρομικό σταθμό, Ρίχνω τη μηχανή και τον ακολουθώ από πίσω με την αδρεναλίνη να με έχει κυριεύσει .Ο τύπος προσπαθούσε να μπει στην καφετέρια του σιδηροδρομικού σταθμού χωρίς να τον σκεφτώ πηδώ και του πιάνω τα πόδια από πίσω με τα δύο χέρια, πέφτει κάτω και τον καπακώνω πιάνοντας τον λαιμό ενώ είμαι πάνω στη πλάτη του σα στρείδι κολλημένο.

Σημείωση, τότε ούτε στολές είχαμε, ούτε σήματα , ένα φλάι φορούσα και ένα παντελόνι δερμάτινο , το πουκάμισο δε θα σας πω τι χρώμα ήταν γιατί θα μου κάνετε καζούρα.

Στην εσωτερική τσέπη του φλάι, είχα ένα μεταλλικό πτυσσόμενο κλομπ την ώρα που τον έχω ακινητοποιημένο στο έδαφος , έρχεται ο αστυνομικός του τμήματος του σταθμού,(Τότε υπήρχε αστυνομικός 24ωρο) και μου λέει εντάξει αγόρι μου άστον τώρα, θα τον αναλάβω εγώ.

Μόλις είχε φτάσει και ο ταξιτζής που ο τύπος είχε ληστέψει.

Την ώρα που κάνω να σηκωθώ , το καταραμένο κλομπ γλιστρά και πέφτει.

Ο αστυνομικός το πιάνει με κοιτά άγρια και μου λέει :Τι είναι αυτό??Χεσμένος εγώ του απαντώ δε ξέρω δικό του είναι🤔.Ώστε έχουμε και κλομπ του λέει Ε? Τώρα θα σου δείξω , Με φάγανε οι τύψεις, δε μπορούσα να κοιμηθω μέρες.

Πώς ντράπηκα θεέ μου!! Αλλά τι να κάνα είχα ψαρώσει 21 χρονών ήμουν τότε νεογνό.

Νομίζω λογικά θα ‘χει παραγραφεί, περάσανε 36 χρόνια από τότε, και είπα να το μοιραστώ μαζί σας.

Οι εγγραφές στην εταιρεία μας την επόμενη μέρα αυξήθηκαν κατακόρυφα , είχε μαθευτεί στην περιοχή .Ορίστε λοιπόν μοιράστηκα μαζί σας την πρώτη μου φορά.

Την πρώτη μου σύλληψη.

Ακολουθήσανε και άλλες 12 ή 13 ...Φυσικά με τις γνώσεις που χω σήμερα δε θα το έκανα ποτέ, και δε συνιστώ ποτέ να καταδιώξετε κάποιον, έχουν σκοτωθεί κάποια άτομα κάνοντας αυτό το λάθος, όμως τότε ήμουν νέος, άπειρος ανεκπαίδευτος, και τυχερός αφού ζω σήμερα ,ώστε να μπορώ να διδάσκω να μην κάνουν οι νέοι στο επάγγελμα Τα λάθη που έκανα εγώ..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους