Original Post

Πλήρες Κείμενο:

✍🏻 Το ποδόσφαιρο λένε πως είναι στιγμές, άλλοτε καλές για την ομάδα σου, που σε γεμίζουν χαρά και υπερηφάνεια και άλλοτε άσχημες, που σε γεμίζουν με σκέψεις και πολλά ερωτηματικά.

Μια από αυτές νομίζω, για την δική μας ομάδα τουλάχιστον, συντελέστηκε μια αντίστοιχη νύχτα του Μαΐου το μακρινό 2006 πια, εκεί όπου με μια μυθική remontada απέναντι σε μια μεγάλη Άρσεναλ η αλήθεια είναι, το 2ο ιερό δισκοπότηρο του ευρωπαϊκού ποδόσφαιρου ήταν γεγονός και έρχονταν στο λιμάνι της Καταλονίας.

Ναι σίγουρα, στο μυαλό πολλών, το όνομα του FC Barcelona, σημαίνει θέαμα, άνετες νίκες, μπάλα υψηλού επιπέδου, ωραίες στιγμές, κούπες και αθλητικά ρεκόρ.

Δεν είναι ακριβώς έτσι ή βασικά, δεν είναι μονάχα αυτό.

Έχουμε ζήσει πολλές και μεγάλες στιγμές στην ιστορία μας, αλλά αφενός, έχουμε περάσει και ουκ ολίγες δύσκολες καταστάσεις, ενώ αφετέρου, όλα μας τα τρόπαια δεν ήταν μια απλή ή τυπική διαδικασία.

Σαν και αυτό στην Γαλλία τότε.

Εκεί, όπου η ποιότητα από μόνη της σου είναι άχρηστη. Γιατί; Διότι χρειάζεσαι τρέλα, ψυχή, τσαμπουκά, πάθος, κραυγές και ένα αίσθημα του ότι σήμερα θα νικήσω ή θα πεθάνω! Και πράγματι, το τελικό 2-1 έβγαλε πολλά καρύδια από πλευράς μπλαουγκράνα.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τον μυθικό Βίκτορ κάτω από τα γκολπόστ ή τους πανηγυρισμούς των Ετό και Μπελέτι; Σε πιάνει ανατριχίλα, δέος και υπερηφάνεια! Μπορεί να μην έχουμε τα δεκάδες CL άλλων, όμως ότι κατακτήσαμε μέχρι και σήμερα, το πήραμε με την μαγκιά και την αξία μας, κάτι που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

Τουλάχιστον με επιχειρήματα και λογική, μιας και τα κόμπλεξ ορισμένων εκεί εξω, καλά κρατούν.

Ήταν ένα ευλογημένο βράδυ από πολλές απόψεις.

Δάκρυα χαράς, έντονοι πανηγυρισμοί και μια επιλογή, που όσο ζόρια και αν ήρθαν στο μέλλον, δεν θα την άλλαζα ούτε με 20 ζωές.

Αυτό είναι το μεγαλείο του FC Barcelona! Μπορείτε να με νιώσετε πιστεύω. Tots units fem força.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους