ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ - ένα από τα χαρακτηριστικά της ομάδας μας επί Μπάσμπι, ήταν αυτό που οι εφημερίδες της εποχής ονόμαζαν «αυτόματη αναπλήρωση». Δηλαδή, η ομάδα έμοιαζε με μια αυτοματοποιημένη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτό δεν το πετύχαινες έχοντας μόνο 11, 15, 18 ποδοσφαιριστές, αλλά διαθέτοντας δύο και τρεις πλήρεις ομάδες, σε διάφορες ηλικιακές κατηγορίες, οι οποίες μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να αναπληρώσει η μια τα κενά και τις ανάγκες τις άλλης - πάντοτε διατηρώντας τα ίδια υψηλά επίπεδα απόδοσης.

Αυτό ήταν το όραμα του Μπάσμπι: η αγωνιστική φιλοσοφία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να διαχέεται κάθετα σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, έτσι που να δημιουργείται μια φυσική αλληλουχία στη ροή των ποδοσφαιριστών.

Το πέτυχε; Απόλυτα.

Έως το Μόναχο τουλάχιστον.

Πάρτε για παράδειγμα το 1957.

Η ομάδα εκείνη την εποχή διέθετε τέσσερις ηλικιακές ομάδες: την πρώτη ομάδα, τις λεγόμενες «ρεζέρβες», την ομάδα Α και την ομάδα Β - κάτ' αναλογία σήμερα έχουμε την πρώτη ομάδα, την κ21, την κ18 και την κ16. Τον Απρίλη του 1957 η πρώτη ομάδα αγωνιζόταν για τα προημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών απέναντι στη Ρεάλ.

Στις 20 του μήνα είχε αγώνα πρωταθλήματος με τη Σάντερλαντ, στις 22 απέναντι στη Μπέρνλι και τρεις ημέρες αργότερα υποδεχόμασταν τους Μαδριλένους.

Επομένως, η λογική έλεγε ότι στον ενδιάμεσο αγώνα, αυτό με τη Μπέρνλι, έπρεπε να ξεκουραστούν οι ποδοσφαιριστές που θα ξεκινούσαν απέναντι στη Ρεάλ. Ο Μπάσμπι δεν έκανε απλώς αυτό, αλλά προχώρησε σε μια πρωτόγνωρη για την εποχή επίδειξη δύναμης, διαχείρισης και βάθους στο ρόστερ, αξιοποιώντας τις ακαδημίες.

Στον αγώνα απέναντι στη Σάντερλαντ είχαν ξεκινήσει οι: Γουντ, Φουλκς, Μπλάνσφλαουερ, Μπερν, Κόουλμαν, Έντουαρντς, Γουίλαν, Τσάρλτον, Μπέρι, Πεγκ, Τέιλορ.

Σε εκείνον απέναντι στη Μπέρνλι, παρατάχθηκαν οι: Γουντ, Φουλκς, Κόουπ, Γκριβς, Γούντγουιν, ΜακΓκίνες, Ντόχερτι, Γουέμπστερ, Βάιολετ, Ντόουσον, Σκάνλον.

Εννέα αλλαγές. Αποτελέσματα; Νίκη σε αμφότερους αγώνες: με τους «βασικούς» και με τα πιτσιρίκια / «αναπληρωματικούς». Το πιο σημαντικό; Είχαν κερδίσει και οι «ρεζέρβες», στον δικό τους αγώνα, όταν είχαν αναγκαστεί να προμηθεύσουν την πρώτη ομάδα με ποδοσφαιριστές τους και να αξιοποιήσουν αυτοί ποδοσφαιριστές από την «ομάδα Α»! Στα λόγια του - μετέπειτα αποκτηθή - Χάρι Γκρεγκ: «Υπήρχαν τέσσερις ομάδες στο Όλντ Τράφορντ: η πρώτη ομάδα, οι αναπληρωματικοί, η Α και η Β. Περίπου 43 παίκτες.

Δεν ήταν απλώς οι "Μπέμπηδες", αλλά αποτελούσαν όλοι τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Και από αυτούς τους 43 παίκτες, μόνο τέσσερις είχαν αποκτηθεί από αλλού: ο Ρέι Γουντ, τερματοφύλακας της Αγγλίας, ο Τζόνι Μπέρι από τη Μπέρμιγχαμ Σίτι, ο σπουδαίος Τόμι Τέιλορ και έπειτα εγώ. Η δύναμη του συλλόγου βρισκόταν σε αυτό που είχε αναπτύξει ο ίδιος ο Μπάσμπι. Ήταν απίστευτο.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους