Με αφορμή τα τελευταία τραγικά γεγονότα, όπου νέοι άνθρωποι έφτασαν στο σημείο να βάλουν τέλος στη ζωή τους, νιώθω την ανάγκη να μιλήσω γενικά για κάτι που πολλές φορές υποτιμάται: τη στοχοποίηση...
Με αφορμή τα τελευταία τραγικά γεγονότα, όπου νέοι άνθρωποι έφτασαν στο σημείο να βάλουν τέλος στη ζωή τους, νιώθω την ανάγκη να μιλήσω γενικά για κάτι που πολλές φορές υποτιμάται: τη στοχοποίηση.
Υπάρχουν άνθρωποι που κρίνουν, κατηγορούν και διασύρουν άλλους ανθρώπους χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά ποιον έχουν απέναντί τους.
Δεν γνωρίζουν την ψυχική του κατάσταση, τις αντοχές του, τις δυσκολίες που μπορεί ήδη να κουβαλάει.
Δεν σκέφτονται ότι μια λέξη, μια κατηγορία, μια δημόσια απαξίωση μπορεί να γίνει τεράστιο βάρος για κάποιον που ήδη πιέζεται.
Θα μιλήσω και προσωπικά, όχι για να προκαλέσω λύπηση, αλλά γιατί αυτό που έζησα δείχνει πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η στοχοποίηση.
Όταν θέλησα να ασχοληθώ με έναν πολιτιστικό χώρο και να δημιουργήσω κάτι με αγάπη και σεβασμό, υπήρξε συγκεκριμένο άτομο που με στοχοποίησε.
Με αποκάλεσε «απατεώνα», επειδή αμφισβητούσε την καταγωγή και την ταυτότητά μου.
Από εκείνη τη στιγμή άρχισαν να μου έρχονται μηνύματα από διάφορους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι αυτό το άτομο με κατηγορεί, με διασύρει, με παρουσιάζει ως κάτι που δεν είμαι.
Αλήθεια, αναρωτήθηκε ποτέ εκείνος που στοχοποιεί κάποιον τι μπορεί να προκαλέσει μέσα του; Αναρωτήθηκε σε τι ψυχική κατάσταση βρίσκεται ο άλλος άνθρωπος εκείνη τη στιγμή; Αναρωτήθηκε αν μπορεί να αντέξει αυτή την πίεση, τη στεναχώρια, την αδικία, τη δημόσια έκθεση; Γιατί μπορεί εγώ να άντεξα.
Κάποιος άλλος όμως στη θέση μου ίσως να μην άντεχε.
Κάποιος άλλος θα μπορούσε να λυγίσει.
Θα μπορούσε να οδηγηθεί στην απόγνωση.
Θα μπορούσε να νιώσει ότι δεν έχει καμία διέξοδο.
Και εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα.
Δεν είναι μόνο η δική μου περίπτωση.
Είναι τα χιλιάδες παιδιά, οι νέοι άνθρωποι, αλλά και οι μεγαλύτεροι, που στοχοποιούνται επειδή η παρουσία τους ενοχλεί, επειδή κάποιος δεν τους συμπαθεί, επειδή κάποιος αποφάσισε να τους μειώσει, να τους εκθέσει ή να τους ακυρώσει.
Κανείς δεν έχει δικαίωμα να παίζει με την αξιοπρέπεια, την ψυχή και τη ζωή ενός ανθρώπου.
Κανείς δεν ξέρει τι κουβαλάει ο άλλος μέσα του.
Και πριν πούμε μια βαριά κουβέντα, πριν διασύρουμε, πριν χαρακτηρίσουμε, πριν στοχοποιήσουμε, καλό είναι να θυμόμαστε ότι απέναντί μας δεν έχουμε έναν αντίπαλο.
Έχουμε έναν άνθρωπο.
Εμένα δεν με ενδιαφέρει να ανέβω πατώντας πάνω σε άλλους.
Δεν με ενδιαφέρει καμία θέση αν αυτή περνά μέσα από τον διασυρμό ανθρώπων.
Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να υπηρετώ με σεβασμό αυτά που αγαπώ και να μιλάω για όσα θεωρώ σημαντικά, από όποια θέση κι αν βρίσκομαι.
Ας είμαστε πιο προσεκτικοί με τους ανθρώπους.
Ας μην κάνουμε τη γνώμη μας όπλο.
Ας μην ξεχνάμε ότι μια στοχοποίηση μπορεί να πληγώσει βαθιά. Και κάποιες φορές, μπορεί να πληγώσει ανεπανόρθωτα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους