Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#ΣανΣήμερα 16/05/1979: Φεύγει από τη ζωή στο Τελ Αβίβ, σε ηλικία 92 ετών, ο ισπανοεβραϊκής καταγωγής Αβραάμ Μπεναρόγια, δημοσιογράφος και πολιτικός.

Υπήρξε ένας από τους πρώτους εκπροσώπους του σοσιαλιστικού κινήματος στον ελλαδικό χώρο πρωταγωνιστώντας στην ίδρυση της πολυεθνικής σοσιαλιστικής οργάνωσης Φεντερασιόν, του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΕΚΕ, μετέπειτα ΚΚΕ) και της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ). Γεννήθηκε στο Βιδίνιο της Βουλγαρίας το 1887 και άσκησε το επάγγελμα του δασκάλου και παράλληλα του τυπογράφου (μιλούσε και έγραφε έξι γλώσσες). Διωκόμενος για την πολιτική του δράση, καταφεύγει το 1908 στη Θεσσαλονίκη, όπου και εγκαθίσταται μόνιμα.

Εκεί πρωταγωνιστεί στο ελληνικό εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.

Το 1914, μετά από μια εικοσαήμερη μαχητική απεργία καπνεργατών εκτοπίζεται στη Νάξο, για δυόμισι περίπου χρόνια, ενώ το 1915 εκλέγεται μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου ως βουλευτής της ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης συνεργαζόμενος με το Λαϊκό Κόμμα.

Το 1919 ο συλλαμβάνεται εκ νέου και εκτοπίζεται στη Φολέγανδρο μαζί με την ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ.

Τάσσεται, όπως και το ΣΕΚΕ, ενάντια στην Μικρασιατική Εκστρατεία, χαρακτηρίζοντάς την τυχοδιωκτική περιπέτεια και λαμβάνει ενεργό μέρος σε κινητοποιήσεις κατά αυτής.

Το 1922, κατά την Α' Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΕΚΕ, υποστηρίζει τη γενικότερη αναθεώρηση της γραμμής του κόμματος με την εγκατάλειψη των επαναστατικών του θέσεων, υιοθετώντας τη θέση της «Μακράς νομίμου υπάρξεως». Το 1924, το ΣΕΚΕ τον διαγράφει από το κόμμα, μαζί με πολλά στελέχη της ιδρυτικής γενιάς, σαν οπορτουνιστή.

Μετά τη διαγραφή του προσπαθεί με άλλους να ιδρύσουν σοσιαλιστικό κόμμα, όμως η κίνησή τους δεν τελεσφορεί.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς και μεταφέρεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία, όπου εξοντώνεται η οικογένειά του.

Απελευθερώνεται από τους συμμάχους και το 1945 επιστρέφει στην Ελλάδα.

Αναμιγνύεται και πάλι με την πολιτική, συνεργαζόμενος με το σοσιαλιστικό κόμμα.

Το 1953 μεταναστεύει στο νεοσύστατο τότε κράτος του Ισραήλ, όπου και εγκαθίσταται μόνιμα για το υπόλοιπο της ζωής του διατηρώντας περίπτερο.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε πολίτης τεσσάρων κρατών (Βούλγαρος, Τούρκος, Έλληνας, Ισραηλινός) αλλά πάντα θεωρούσε την εθνικότητα δευτερεύουσα υπόθεση.

Το βασικό κατά την γνώμη του ήταν κοινωνική συνείδηση.

Έκανε σφοδρή κριτική στην Ε.Σ.Σ.Δ και τις πρακτικές της.

Το 1975 κυκλοφόρησαν σε βιβλίο οι αναμνήσεις του από την αρχική φάση οργάνωσης του ελληνικού εργατικού κινήματος.#OnThisDay

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους