Η Klarna, η σουηδική εταιρεία που πούλησε τον εαυτό της ως το απόλυτο σύμβολο του "AI-first" εργασιακού μοντέλου, αντικατέστησε εκατοντάδες θέσεις εξυπηρέτησης με chatbots το 2024-2025. Η ανακοίνωση...
Η Klarna, η σουηδική εταιρεία που πούλησε τον εαυτό της ως το απόλυτο σύμβολο του "AI-first" εργασιακού μοντέλου, αντικατέστησε εκατοντάδες θέσεις εξυπηρέτησης με chatbots το 2024-2025.
Η ανακοίνωση της ήταν το υπόδειγμα εταιρικής υπεροψίας: "Λιγότεροι άνθρωποι, μικρότερο κόστος, ίδιο αποτέλεσμα." Λίγους μήνες μετά, το σύστημα "έσκασε" κάτω από το βάρος της δικής του μετριότητας., η ποιότητα “βούλιαξε” και η εταιρεία άρχισε, αθόρυβα, να ψάχνει ξανά ανθρώπους.
Λίγο αργότερα, στις αρχές του 2026, η Block Inc. του Jack Dorsey έκοψε σχεδόν το 40% του δυναμικού της, επικαλούμενη το ίδιο ακριβώς παραμύθι: τεράστια κέρδη παραγωγικότητας λόγω AI. Μόλις τρεις μήνες μετά, άρχισαν να προσλαμβάνουν ξανά στα κρυφά με τις εσωτερικές διαρροές να είναι αποκαλυπτικές: "Κάποιες δουλειές δεν μπορεί να τις κάνει το AI". Τουλάχιστον, όχι στο επίπεδο αξιοπιστίας που απαιτεί μια πραγματική επιχείρηση.
Αν διαβάζεις αυτές τις ειδήσεις και νιώθεις μια ενστικτώδη οργή για την τοξικότητα της σύγχρονης αγοράς, θέλω να ξέρεις το εξής: Δεν είσαι τεχνοφοβικός.
Η αντίδρασή σου είναι η απολύτως λογική απάντηση σε ένα δομικό, επιχειρηματικό ψέμα.
Αυτό που παρακολουθούμε δεν είναι μια αποτυχία της τεχνολογίας γιατί η τεχνολογία κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο σχεδιάστηκε σε αυτό το στάδιο.
Αυτό που βλέπουμε είναι η πλήρης κατάρρευση της Διοικητικής Αντίληψης.
Ας πάμε στο "γιατί" πίσω από τη βιτρίνα.
Βρισκόμαστε στη φάση όπου ο όρος "AI" χρησιμοποιείται ως μαγικό φίλτρο στα μάτια των Μετόχων.
Η ασυμμετρία που βλέπουμε είναι εσκεμμένη.
Οι απολύσεις γίνονται με δελτία τύπου, τυμπανοκρουσίες και δηλώσεις σε συναντήσεις επενδυτών, γιατί αυτό "φουσκώνει" άμεσα τη μετοχή.
Δείχνει μια εταιρεία "ευέλικτη" και προσανατολισμένη στη Μείωση Κόστους.
Όμως, όταν η Πρόταση Αξίας της επιχείρησης αρχίζει να διαβρώνεται επειδή το AI δεν μπορεί να λύσει ένα σύνθετο πρόβλημα του πελάτη, η επαναπρόσληψη γίνεται στα μουλωχτά.
Γίνεται με μηνύματα στο LinkedIn και email, χωρίς καμία επίσημη παραδοχή του λάθους.
Οι εταιρείες αποφασίζουν πρώτα να διώξουν τον άνθρωπο, ανακαλύπτουν τα όρια της μηχανής εκ των υστέρων και βαφτίζουν αυτό το καταστροφικό πείραμα "Ψηφιακό Μετασχηματισμό". Όσο για τους ανθρώπους που είδαν τις ζωές τους να ανατρέπονται; Αυτοί είναι απλώς "παράπλευρες απώλειες" στον βωμό του τριμηνιαίου ισολογισμού.
Στις αγορές της Ελλάδας και της Κύπρου, βλέπουμε ακριβώς το ίδιο έργο, προσαρμοσμένο όμως στην τοπική μικροοικονομία.
Δεν έχουμε μαζικές απολύσεις τύπου Klarna, αλλά βλέπουμε το "σιωπηλό" πάγωμα των προσλήψεων.
Η διοίκηση απαιτεί από τον εργαζόμενο να αναλάβει τον όγκο δουλειάς τριών ατόμων, με το πρόσχημα ότι πλέον "υπάρχουν εργαλεία να τον βοηθήσουν". Η ανακατανομή αρμοδιοτήτων γίνεται χωρίς καμία αύξηση αμοιβής, συνεπώς είναι η ίδια ακριβώς νοοτροπία, απλώς σερβίρεται σε μικρότερες μερίδες.
Παρακολουθώντας την επιχειρηματική κουλτούρα στο Ηνωμένο Βασίλειο τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και την καθημερινότητα σε Λευκωσία και Αθήνα σήμερα, η ρίζα του προβλήματος παραμένει η ίδια: Η ψευδαίσθηση ότι η τεχνολογία μπορεί να καλύψει το κενό της κακής στρατηγικής.
Το πραγματικό ερώτημα για τους ηγέτες του αύριο δεν είναι αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αναλάβει συγκεκριμένα καθήκοντα γιατί προφανώς και μπορεί.
Το ερώτημα είναι αν έχουν τη στοιχειώδη επιχειρηματική οξυδέρκεια να χαρτογραφήσουν ποιες ακριβώς είναι αυτές οι διεργασίες, ΠΡΙΝ παίξουν ρώσικη ρουλέτα με την Εμπειρία του Πελάτη και τις ζωές των εργαζομένων τους.
Όταν η στρατηγική σου βασίζεται στην ελπίδα ότι η αγορά "δεν θα συνδέσει τις τελείες" ανάμεσα στις απολύσεις του Γενάρη και τις προσλήψεις του Μάρτη, δεν καινοτομείς. Απλώς περιμένεις τη μέρα που το οικοδόμημα θα καταρρεύσει.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους