Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυριακάτικα αναγνώσματα Είναι γεγονός, πως ο Σκαρίμπας με το "Θείο Τραγί" έπλασε ένα εργο που αποτελεί σταθμός στην νεοελληνική λογοτεχνία.

Το ενδιαφέρον με τα βιβλία ωστόσο είναι πως ο καθένας δύναται να βρίσκει τους δικούς του λόγους για να στηρίξει την ίδια ακριβώς άποψη.

Η γλώσσα του Σκαρίμπα είναι το κοινό αποδεκτό στοιχείο όπου ο κάθε αναγνώστης του αναγνωρίζει.

Στην συγκεκριμένη νουβελα όμως, πρωτοπόρησε παντρεύοντας τον ποιητικό λυρισμό με την χυδαία καθημερινή πραγματικότητα πέρα από τα αυστηρά στεγανά της ηθικής.

Ο αντιήρωάς του, ένας κυνικός φτωχοδιάβολος, αποδέχεται την αμοραλιστική του φύση και περιπλανιέται σαν αυτοεξόριστος.

Σε κάθε του συναναστροφή εκβιάζει την αρνητική πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης σε μια υποδόρια προσπάθειά του να καυτηριάσει τον υποκριτικό καθωσπρεπισμό της κοινωνίας.

Η σύγκρουση του ατόμου-κοινωνίας είναι ορατή από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα.

Ο ρομαντισμός και ηθική της εποχής βάλλονται.

Οι θεσμοί υποβαθμίζονται.

Η υποκρισία και η μικροψυχία ενυψώνονται.

Αυτή η ειρωνική αντίθεση, ρίχνεται σαν προκλητικο βέλος στην καρδιά των στερεοτύπων.

Σελίδα με τη σελίδα αντιλαμβάνεσαι την βαθύτερη έννοια του τίτλου που διαβάζεις.

Δεν είμαι ωστόσο βέβαιος αν αποτελεί ένα πρώιμο Μπητ έργο αν και αναγνωρίζω τους λόγους που γέννησαν τον χαρακτηρισμό αυτό.

Στα δικά μου μάτια, το "Θείο Τραγί" είναι το έργο το οποίο εξυμνεί την ζωώδη φύση του ανθρώπου σε πλήρη σύγκρουση με τον εκσυγχρονισμό που προσπαθεί να την αποκρύψει.

Είναι ο ύμνος ενός ανθρώπου που φτάνει στα ορια της σάτιρας και που παράλληλα γίνεται εθελούσια αποδιοπομπαίος τράγος.

Είναι ίσως αυτό που αργότερα είπε ο Καμύ, για να χαρακτηρίσει τον ήρωα του "Ξένου" του : ο μοναδικός Χριστός που μας αξίζει. #laoudnotes #damianoslaounaros #βιβλίο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους