Η “woke ατζέντα” ξεπερνά -δυστυχώς- κάθε όριο… Τώρα, ανιστόρητα και προσβλητικότατα, μέσω του χολυγουντιανού σκηνοθέτη Νόλαν (ο οποίος χρησιμοποιεί “μαύρη” Ωραία Ελένη, ερμαφρόδιτο τον Αχιλλέα και...

Πλήρες Κείμενο:

Η “woke ατζέντα” ξεπερνά -δυστυχώς- κάθε όριο… Τώρα, ανιστόρητα και προσβλητικότατα, μέσω του χολυγουντιανού σκηνοθέτη Νόλαν (ο οποίος χρησιμοποιεί “μαύρη” Ωραία Ελένη, ερμαφρόδιτο τον Αχιλλέα και άλλες διαστροφικές του ιστορίες…), προσπαθούν να αλλοιώσουν ένα από τα κορυφαία έργα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, την “Οδύσσεια” του Ομήρου, για να το προσαρμόσουν στις εμμονές της σύγχρονης “πολιτικής ορθότητας” της woke ατζέντας…, που ιδεοληπτικά κι εμμονικά προωθούν στο διεθνές κοινό... Κάνουν μία προκλητικότατη απόπειρα να χρησιμοποίησουν τον Όμηρο σαν εργαλείο της woke υποκουλτούρας... Ο γνωστός πολυεκατομμυριούχος κ.λ.π. Elon Musk αντέδρασε δημόσια και έντονα, λέγοντας πως η διαστρέβλωση αυτή προσβάλλει βίαια και βάναυσα τον Όμηρο και τον ελληνικό πολιτισμό… Και έχει απόλυτο δίκιο !!! ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, για το σοβαρό αυτό «θέμα» επικρατεί σιωπή Το Υπουργείο Πολιτισμού (κ. Μενδώνη), καθώς κι οι γνωστοί υπερασπιστές της “πολιτικής ορθότητας” κάνουν πως δεν βλέπουν και δεν καταλαβαίνουν τίποτα… Δεν τους νοιάζει διόλου η αλλοίωση του Ομηρικού έργου… Δεν τους νοιάζει να προστατεύσουν, ως έχουν νόμιμη και ηθική υποχρέωση, την πολιτιστική μας κληρονομιά… Δεν τους νοιάζει ο εξευτελισμός της ιστορίας και του πολιτισμού μας… Δεν τους καίγεται καρφάκι που πολλά εκατομμύρια άνθρωποι, σε όλον τον κόσμο, θα γνωρίσουν από την ταινία του Νόλαν, την αρχαία Ελλάδα με μία πλήρως παραμορφωμένη εικόνα… Και το πιο τραγικό και εξοργιστικό είναι ότι, χρηματοδότησαν (ανθελληνικά…) την άθλια ταινία του Νόλαν με 6 εκατομμύρια (σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα)…, ενώ δεν χρηματοδότησαν ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ τον Έλληνα σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, για την ταινία “Καποδίστριας”…😡..!!!.. Κάπου πρέπει επιτέλους να μπει ένα φρένο στον κατήφορο της γουακίλας…και οι αρμόδιοι Κυβερνητικοί πολιτικοί να μην παραβαίνουν το καθήκον τους… Ντρέπομαι και θλίβομαι πραγματικά για αυτήν την κατάντια των πολιτικών μας... Η Οδύσσεια δεν χρειάζεται «διόρθωση» από κανέναν… Είναι ιερό κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητας του Ελληνισμού… Αποτελεί μέγιστη ύβρι και προσβολή η ανιστόρητη διαστρέβλωση της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς… Υπάρχουν ιστορικά βιβλία που απλώς διαβάζονται… Και υπάρχουν βιβλία που μεγαλώνουν γενιές ανθρώπων… Η Οδύσσεια δεν ήταν ποτέ απλώς ένα σχολικό βιβλίο… Δεν ήταν μόνο ένα μάθημα, ούτε μόνο ένα έπος της αρχαιότητας… Ήταν και παραμένει, ένα κομμάτι της ίδιας της ελληνικής ψυχής… Ένα βιβλίο που ταξίδεψε μέσα στους αιώνες, πέρασε από χέρια σοφών, δασκάλων, παιδιών και οικογενειών, και κατάφερε να επιβιώσει σχεδόν 3.000 χρόνια χωρίς να χάσει ούτε μια σταγόνα από τη δύναμή του… Πίσω απ’αυτό το αθάνατο έργο στέκεται ο Όμηρος, ο μεγαλύτερος ίσως ποιητής που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα... Ένας άνθρωπος σχεδόν μυθικός…!!!.. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα πού γεννήθηκε, πού έζησε ή αν ήταν όντως τυφλός, όπως πίστευαν οι αρχαίοι… Όσο ασαφής κι αν είναι η μορφή του, το έργο του έμεινε ανά τους αιώνες πιο φωτεινό κι από κάθε βεβαιότητα…. Ο Όμηρος έζησε περίπου τον 8ο αιώνα π.Χ., σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι δεν κρατούσαν βιβλία όπως σήμερα... Οι ιστορίες ταξίδευαν από στόμα σε στόμα, από ραψωδό σε ραψωδό, γύρω από φωτιές, σε αγορές, σε γιορτές και σε ναούς… Μέσα από αυτή τη ζωντανή προφορική παράδοση, γεννήθηκαν δύο «έργα» που έμελλε να διδάξουν σοφά τον κόσμο: η “Ιλιάδα” και η “Οδύσσεια”. Η Οδύσσεια γράφτηκε περίπου ανάμεσα στο 750 π.Χ. έως 650 π.Χ. (πιθανότερα στα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ.). Από τότε μέχρι σήμερα δεν έπαψε ποτέ να διαβάζεται… Σχεδόν 3.000 χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας, χωρίζουν τον σύγχρονο μαθητή από τον κόσμο του Οδυσσέα… Κι όμως κάθε παιδί που ανοίγει το βιβλίο αισθάνεται ότι, κάτι βαθειά ανθρώπινο εξακολουθεί να μιλάει μέσα από τους στίχους της Οδύσσειας... Γιατί η Οδύσσεια δεν είναι μόνον η ιστορία της επιστροφής του βασιλιά Οδυσσέα στην Ιθάκη του... Είναι η ιστορία κάθε ανθρώπου που παλεύει να επιστρέψει σε όσα αγαπά... Είναι η νοσταλγία της πατρίδας, η δύναμη της οικογένειας, η πίστη, η υπομονή, η επιμονή, η αξιοπρέπεια και η ελπίδα.

Είναι το ταξίδι του ανθρώπου απέναντι στις δυσκολίες της ζωής… Και ίσως γι’ αυτό η Οδύσσεια έγινε το θεμέλιο της παιδείας ήδη από την αρχαιότητα… Στην Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ., τα παιδιά μάθαιναν Όμηρο όπως σήμερα μαθαίνουν ανάγνωση και γραφή… Οι μαθητές αποστήθιζαν στίχους, άκουγαν τους δασκάλους να εξηγούν τα κατορθώματα των ηρώων και διδάσκονταν -μέσα από αυτούς- τι σημαίνει ήθος, τιμή, φιλοξενία και ανθρώπινη αρετή… Ο Πλάτων κι ο Αριστοτέλης, κι άλλοι, αναφέρονταν συνεχώς στον Όμηρο, αποδεικνύοντας πως η Οδύσσεια δεν ήταν απλώς λογοτεχνία· ήταν η καρδιά της ελληνικής εκπαίδευσης…. Αιώνες πέρασαν… Αυτοκρατορίες γεννήθηκαν και χάθηκαν… Πόλεμοι, καταστροφές, σκλαβιά, ξεριζωμοί…. Κι όμως, ο Όμηρος έμεινε ζωντανός..!!!. Και όταν ιδρύθηκε το νεότερο ελληνικό κράτος, τον 19ο αιώνα, οι άνθρωποι που οραματίστηκαν την παιδεία της νέας Ελλάδας, γνώριζαν πολύ καλά ποιο βιβλίο έπρεπε να βρίσκεται στα χέρια των μαθητών… Η Οδύσσεια μπήκε στα σχολεία της νεότερης Ελλάδας και διδάχθηκε στις αίθουσες των γυμνασίων ως κάτι περισσότερο από μάθημα… Ως σύνδεσμος ανάμεσα στον αρχαίο και στον σύγχρονο ελληνισμό…. Από τότε μέχρι σήμερα, εκατομμύρια μαθητές κράτησαν στα χέρια τους εκείνο το γνώριμο σχολικό βιβλίο με τον τίτλο «Ομήρου Οδύσσεια». Άλλοι το αγάπησαν.

Άλλοι δυσκολεύτηκαν να το κατανοήσουν.

Άλλοι υπογράμμισαν σελίδες, έγραψαν σημειώσεις στο περιθώριο, ζωγράφισαν μικρά σχέδια στο οπισθόφυλλο ή δίπλωσαν γωνίες στις αγαπημένες τους ραψωδίες.

Κάποιοι το διάβασαν βιαστικά πριν το διαγώνισμα.

Κάποιοι το κράτησαν σαν θησαυρό στη βιβλιοθήκη τους.

Όμως σχεδόν όλοι θυμούνται το ειδικό συναίσθημα... Τη μυρωδιά των σχολικών βιβλίων τον Σεπτέμβρη.

Το θρανίο.

Τη φωνή του φιλόλογου μέσα στην τάξη.

Τη στιγμή που ο Οδυσσέας αποκάλυπτε επιτέλους ποιος είναι… Τη συγκίνηση της επιστροφής.

Την αγωνία της Πηνελόπης.

Την πίστη του Τηλέμαχου.

Την τελική δικαίωση μετά από χρόνια δοκιμασιών… Και ίσως εκεί να βρίσκεται το πραγματικό “θαύμα” της Οδύσσειας… Ότι κατάφερε να ενώσει μαθητές πολλών διαφορετικών εποχών… Παιδιά της αρχαίας Ελλάδας… Ελληνόπουλα μαθητές ανά τους αιώνες… Γενιές ολόκληρες της Ελλάδας…!!!…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους