Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αρκετά αργότερα η ηγεσία του Κολιγιάννη, στην 8η Ολομέλεια του ΚΚΕ, το 1958, έβαλε ένα τέλος στις παράνομες κομματικές οργανώσεις που στοίχισαν τη ζωή δεκάδων, ίσως και εκατοντάδων, στελεχών του κόμματος στη δεκαετία του 1950.

Όλη η πολιτική δουλειά θα γινόταν πλέον νόμιμα μέσα από την ΕΔΑ. Ο Αντώνης Καρκαγιάννης μιλά για «την εμπειρία της ανόητης όσο και απεγνωσμένης παρανομίας της δεκαετίας του 1950», ενώ ο Χρόνης Μίσιος γράφει: «…Βγάζουμε τον Ριζοσπάστη και την Λαϊκή Φωνή, τη μοιράζουμε παράνομα.

Ο κόσμος την έπαιρνε σα να κράταγε βόμβα…Τα ίδια πράγματα δηλαδή που τα λέγαμε νόμιμα, τα λέγαμε και παράνομα…».* Το Κόμμα ήθελε θυσίες, ήθελε την αυτοθυματοποίηση και συγχρόνως έπρεπε να επιτελέσει και το διεθνιστικό του καθήκον. Τίποτα δεν ήταν παράλογο. Όλα είχαν τη λογική τους εξήγηση. ..ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ 17/5/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους