Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Είχα αποφασίσει να μην κλάψω εκείνη την ημέρα. Αλλά καθώς έβγαινα για την αλλαγή, ο Paolo με φώναξε.

Με αγκάλιασε και μου είπε: "Σ' ευχαριστώ για όλα, Roberto, από σήμερα το ιταλικό ποδόσφαιρο δεν θα είναι πια το ίδιο". Μπροστά σε αυτά τα λόγια, μου έτρεξαν τα δάκρυα". Roberto Baggio 16 Μαΐου 2004 Παίζεται ο αγώνας Μίλαν-Μπρέσια, οι «ροσονέρι» κερδίζουν 4-2 και ετοιμάζονται να γιορτάσουν το πρωτάθλημα της Μίλαν των «Meravigliosi» του Ancelotti.

Στο 39ο λεπτό του δεύτερου ημιχρόνου, η Μπρέσια κάνει μια αλλαγή και στην οθόνη εμφανίζεται ότι ο αριθμός 10 των «rondinelle» βγαίνει από το γήπεδο.

Όλο το San Siro σηκώνεται όρθιο και αρχίζει το χειροκρότημα , γιατί εκείνη τη στιγμή τελειώνει την καριέρα του ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του Ιταλικού ποδοσφαίρου , του Roberto Baggio.

Η μοίρα ήθελε η τελευταία Κυριακή του Roberto Baggio ως ποδοσφαιριστής να είναι στο San Siro και εναντίον της Μίλαν, που οκτώ χρόνια νωρίτερα είχε κερδίσει μαζί της ένα πρωτάθλημα.

Οι οπαδοί των «ροσονέρι» δεν τον έχουν ξεχάσει.

Και έτσι, όταν στο 39ο λεπτό του δεύτερου ημιχρόνου, ο προπονητής De Biasi τον αντικαθιστά, το ατελείωτο χειροκρότημα του σταδίου είναι όλο για αυτόν.

Οι οπαδοί της Μίλαν και της Μπρέσια είναι όλοι όρθιοι για να τον χειροκροτήσουν. Ο Baggio βγάζει το περιβραχιόνιο του αρχηγού , αγκαλιάζει τον Paolo Maldini, τον παλιό του συμπαίκτη στην ομάδα και στην Εθνική, και μετά κατευθύνεται προς τον πάγκο της Μπρέσια.

Με τα χέρια υψωμένα προς τον ουρανό, τους χαιρετά όλους.

Θα είναι η τελευταία του φορά.

Από εκείνη την ημέρα, θα αφιερωθεί σε άλλα πράγματα. Από τότε που ο Baggio δεν παίζει πια, δεν είναι πια Κυριακή." Πηγή Νοσταλγία Rossonera

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους