Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#Ferto βρε Ακύλα! Η Eurovision είναι ένα πανηγύρι. Ένα πανηγύρι της Ευρώπης.

Ένα πανηγύρι των λαών.

Ένα μουσικό και τηλεοπτικό γεγονός που αλλάζει ανάλογα με την εποχή, όπως αλλάζουν οι κοινωνίες, οι αισθητικές, οι μουσικές προτιμήσεις και η δημόσια εικόνα κάθε χώρας.

Και ξέρετε κάτι; Αυτό ακριβώς κάνουν και τα πανηγύρια στην Ελλάδα.

Πριν από 100 χρόνια, ανάλογα με τον τόπο, ένα πανηγύρι μπορεί να είχε ένα βιολί, ένα λαούτο, άντε και ένα κλαρίνο.

Σήμερα έχει συνθεσάιζερ, ηλεκτρικές κιθάρες, μικροφωνικές εγκαταστάσεις, drums, μοντέρνες ενορχηστρώσεις και τραγούδια που πριν από δεκαετίες κανείς δεν θα περίμενε να ακούσει σε πλατεία χωριού.

Άρα, αν μας ενοχλεί τόσο πολύ η Eurovision επειδή δεν είναι “παραδοσιακή”, τότε πρέπει να αρχίσουμε να διαμαρτυρόμαστε και για τα καλοκαιρινά πανηγύρια στα χωριά μας.

Όσοι έχουμε χωριά τελοπαντων.

Θυμάμαι, πριν από περίπου 15 χρόνια, σε ένα πανηγύρι στην Ήπειρο, στο Ανατολικό Ζαγόρι, μαζί με τον καλό μου φίλο Βασίλη.

Κάποια στιγμή, μετά τις 11 το βράδυ, η μπάντα άρχισε να παίζει ροκ τραγούδια και ροκ εκδοχές παραδοσιακών κομματιών.

Ήταν υπέροχο.

Μια μαγική βραδιά μέσα στα βουνά, με δυνατά riffs, drums και τον κόσμο να συμμετέχει με την ίδια χαρά που θα συμμετείχε και σε ένα πιο “κλασικό” γλέντι.

Γιατί αυτό είναι το πανηγύρι: δεν είναι μουσειακό έκθεμα.

Είναι ζωντανή έκφραση. Η Eurovision δεν είναι φολκλορικό φεστιβάλ όπου κάθε χώρα οφείλει να παρουσιάσει την παραδοσιακή της μουσική με εθνική φορεσιά και αυστηρή λαογραφική πιστότητα.

Αυτά υπάρχουν σε άλλα φεστιβάλ, και πολύ καλά κάνουν που υπάρχουν. Η Eurovision, όμως, έχει εξελιχθεί σε πλατφόρμα σύγχρονης pop έκφρασης, εικόνας, σκηνικής παρουσίας, μηνύματος, υπερβολής, χιούμορ, αισθητικής και ταυτότητας.

Έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε.

Όχι σαν εξετάσεις εθνικής καθαρότητας.

Καλή επιτυχία, λοιπόν, στον Ακύλα και στην Ελλάδα.

Και απόψε ας θυμηθούμε να ρίξουμε και την ψήφο μας.

Όχι στην Ελλάδα, γιατί από την Ελλάδα δεν μπορούμε να ψηφίσουμε την ελληνική συμμετοχή, αλλά στην Κύπρο, για το όμορφο τραγούδι και την ωραία παρουσία της τραγουδίστριας.

Και ας αφήσουμε λίγο στην άκρη τον διχασμό για έναν μουσικό διαγωνισμό.

Όποιος δεν θέλει, ας μην τον δει.

Δεν είναι υποχρεωμένος.

Και κυρίως, ας μη φοβόμαστε τόσο εύκολα.

Δεν θα αλλάξει ούτε ο εθνικός προσανατολισμός μιας χώρας, ούτε ο προσωπικός προσανατολισμός κανενός ανθρώπου επειδή ένας καλλιτέχνης έχει διαφορετική εικόνα, αισθητική ή ταυτότητα από εκείνη που κάποιοι θεωρούν “κανονική”. Μην ανησυχείτε.

Η σεξουαλικότητα δεν είναι τόσο ρευστή ώστε να επηρεάζεται από ένα τραγούδι. Η Eurovision είναι πανηγύρι.

Και στα πανηγύρια, το βασικό είναι ένα: να υπάρχει ρυθμός, χαρά και κόσμος που συμμετέχει. Καλή επιτυχία και στην #Κυπρο μας και την #Antigoni με το #Jalla!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους