Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Νεοειδωλολατρεία - Από τον Βάαλ στη λατρεία του εαυτού μας» «Ναι, ο κόσμος δεν αλλάζει πορεία.

Ας μη περιμένουμε πια τίποτα καλύτερο.

Θα πηγαίνουμε ολοένα στα χειρότερα.

Ανήφορος πια δεν υπάρχει.

Όσοι έχουνε μέσα τους τον φόβο του Θεού, αυτοί οι λίγοι θ’ απομείνουνε, “το μικρόν ποίμνιον” που είπε ο Χριστός.». ~Φώτης Κόντογλου~ Η εποχή μας δεν γκρέμισε τα είδωλα απλά τα άλλαξε,τα αντικαταστήσε.Δεν τα προσκυνά πια μέσα σε μαρμάρινους ναούς, κάτω από χρυσά θυμιατήρια και αρχαίους βωμούς, αλλά μέσα σε στάδια, οθόνες, εμπορικά κέντρα και ψηφιακές πλατφόρμες.

Ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να ειρωνεύεται τον αρχαίο ειδωλολάτρη που γονάτιζε μπροστά σε ξόανα, όμως ο ίδιος γονατίζει καθημερινά μπροστά σε άλλες θεότητες, πιο ύπουλες, πιο ελκυστικές και πιο επικίνδυνες, διότι δεν εμφανίζονται ως θεοί αλλά ως «τρόπος ζωής», ως «κουλτούρα», ως «διασκέδαση», ως «δικαίωμα», ως «ελευθερία». Κάποτε οι άνθρωποι λάτρευαν τον Βάαλ και την Αστάρτη.

Σήμερα λατρεύουν το χρήμα, το σώμα, τη φήμη, την επιτυχία, την κατανάλωση, την εικόνα.

Άλλοτε οι ειδωλολάτρες έκαιγαν θυμίαμα στους αυτοκράτορες,σήμερα οι μάζες καίνε την ψυχή τους για διασημότητες, αθλητές, influencers, τραγουδιστές και ομάδες.

Το πάθος παρέμεινε το ίδιο,μόνο τα ονόματα άλλαξαν.

Και τι άλλο είναι ο σύγχρονος φανατισμός παρά μια νέα θρησκεία χωρίς Θεό;Δες τα πλήθη στα γήπεδα.

Άνθρωποι που δεν πατούν ποτέ σε εκκλησία, που αδιαφορούν για το Ευαγγέλιο, που δεν δάκρυσαν ποτέ για την πτώση της ψυχής τους, κλαίνε, ουρλιάζουν, τρέμουν, μάχονται και ζουν ολόκληρη τη ζωή τους για ένα σύλλογο, ένα έμβλημα, ένα χρώμα.

Φοράνε τα “ιερά” τους ενδύματα, αποστηθίζουν ύμνους, κάνουν προσκυνήματα στα γήπεδα, φλέγονται από μανία για τους “αντιπάλους”, ακριβώς όπως οι αρχαίοι όχλοι που χωρίζονταν σε φατρίες γύρω από τους θεούς και τους αρματοδρόμους τους.

Το στάδιο έγινε ναός και ο αθλητής έγινε αντικείμενο λατρείας.Ακόμη πιο τρομακτικό είναι το γεγονός ότι ο σύγχρονος άνθρωπος δεν καταλαβαίνει πως λατρεύει.«Νεοειδωλολατρεία - Από τον Βάαλ στη λατρεία του εαυτού μας» «Ναι, ο κόσμος δεν αλλάζει πορεία.

Ας μη περιμένουμε πια τίποτα καλύτερο.

Θα πηγαίνουμε ολοένα στα χειρότερα.

Ανήφορος πια δεν υπάρχει.

Όσοι έχουνε μέσα τους τον φόβο του Θεού, αυτοί οι λίγοι θ’ απομείνουνε, “το μικρόν ποίμνιον” που είπε ο Χριστός.». ~Φώτης Κόντογλου~ Η εποχή μας δεν γκρέμισε τα είδωλα απλά τα άλλαξε,τα αντικαταστήσε.Δεν τα προσκυνά πια μέσα σε μαρμάρινους ναούς, κάτω από χρυσά θυμιατήρια και αρχαίους βωμούς, αλλά μέσα σε στάδια, οθόνες, εμπορικά κέντρα και ψηφιακές πλατφόρμες.

Ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να ειρωνεύεται τον αρχαίο ειδωλολάτρη που γονάτιζε μπροστά σε ξόανα, όμως ο ίδιος γονατίζει καθημερινά μπροστά σε άλλες θεότητες, πιο ύπουλες, πιο ελκυστικές και πιο επικίνδυνες, διότι δεν εμφανίζονται ως θεοί αλλά ως «τρόπος ζωής», ως «κουλτούρα», ως «διασκέδαση», ως «δικαίωμα», ως «ελευθερία». Κάποτε οι άνθρωποι λάτρευαν τον Βάαλ και την Αστάρτη.

Σήμερα λατρεύουν το χρήμα, το σώμα, τη φήμη, την επιτυχία, την κατανάλωση, την εικόνα.

Άλλοτε οι ειδωλολάτρες έκαιγαν θυμίαμα στους αυτοκράτορες,σήμερα οι μάζες καίνε την ψυχή τους για διασημότητες, αθλητές, influencers, τραγουδιστές και ομάδες.

Το πάθος παρέμεινε το ίδιο,μόνο τα ονόματα άλλαξαν.

Και τι άλλο είναι ο σύγχρονος φανατισμός παρά μια νέα θρησκεία χωρίς Θεό;Δες τα πλήθη στα γήπεδα.

Άνθρωποι που δεν πατούν ποτέ σε εκκλησία, που αδιαφορούν για το Ευαγγέλιο, που δεν δάκρυσαν ποτέ για την πτώση της ψυχής τους, κλαίνε, ουρλιάζουν, τρέμουν, μάχονται και ζουν ολόκληρη τη ζωή τους για ένα σύλλογο, ένα έμβλημα, ένα χρώμα.

Φοράνε τα “ιερά” τους ενδύματα, αποστηθίζουν ύμνους, κάνουν προσκυνήματα στα γήπεδα, φλέγονται από μανία για τους “αντιπάλους”, ακριβώς όπως οι αρχαίοι όχλοι που χωρίζονταν σε φατρίες γύρω από τους θεούς και τους αρματοδρόμους τους.

Το στάδιο έγινε ναός και ο αθλητής έγινε αντικείμενο λατρείας.Ακόμη πιο τρομακτικό είναι το γεγονός ότι ο σύγχρονος άνθρωπος δεν καταλαβαίνει πως λατρεύει.

Νομίζει ότι είναι ελεύθερος, ενώ είναι δούλος των παθών του.

Νομίζει ότι ξεπέρασε τη θρησκεία, ενώ απλώς αντικατέστησε τον Χριστό με χίλια άλλα είδωλα.

Δείτε τον παροξυσμό των μαζών στις μεγάλες συναυλίες.

Πρόσφατα στην Αθήνα, στη συναυλία των Metallica, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι πάνω από ενενήντα χιλιάδες ψυχές(και εάν υπήρχε η δυνατότητα θα ήταν ακόμη τόσοι)πλημμύρισαν τον χώρο σαν να κατευθύνονταν σε κάποια παγκόσμια "τελετουργία". Άνθρωποι ξενύχτησαν, ξόδεψαν υπέρογκα ποσά, ταξίδεψαν από πόλεις και χώρες, περίμεναν με αγωνία μήνες ολόκληρους για δύο ώρες “μυσταγωγίας”. Και όταν άρχισε η μουσική, το πλήθος ενώθηκε σαν ένα σώμα,χέρια σηκωμένα στον αέρα, κραυγές, έκσταση, παραλήρημα.

Πόσο μοιάζει αυτό με τις διονυσιακές τελετές της παρακμασμένης Ρώμης! Πόσο μοιάζει με τα αρχαία όργια λατρείας, όπου ο άνθρωπος χανόταν μέσα στη μέθη της μάζας για να ξεχάσει το υπαρξιακό του κενό!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους