Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια αρκετά ειλικρινής τομογραφία της σημερινής Ελλάδας και ταυτόχρονα ένα μικρό αυτοβιογραφικό σημείωμα είναι το νέο βιβλίο του Τάσου Τέλλογλου “Πατριδογνωσία”. Είχα την τύχη να το διαβάσω χθες στο τρένο.

Δεν είναι το βιβλίο μικρό, ήταν η διαδρομή που είχα μεγάλη.

Μεγάλη διαδρομή έχει και ο Τάσος στη δημοσιογραφία και μέσα από αυτή την διαδρομή είχε την ευκαιρία να γνωρίσει από μέσα πολλές καταστάσεις που απασχόλησαν την επικαιρότητα τα τελευταία 40 χρόνια, να έρθει σε επαφή με ανθρώπους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της Ελλάδας, κυρίως των παθογενειών της.

Να καταλάβει μερικούς από τους λόγους που τα πράγματα στην Ελλάδα “δεν πάνε όπως πρέπει”. Πρόκειται για συλλογή από (σχεδόν) αυτοτελείς ιστορίες από τα θέματα που κάλυψε ο Τέλλογλου.

Οι πρώτες ιστορίες είναι περισσότερο αυτοβιογραφικές, φόρος τιμής στις ρίζες του συγγραφέα, ενώ ακολουθούν άλλες -είτε “πολύκροτες” είτε άγνωστες στο ευρύ κοινό- μέσα από τις οποίες συγκεντρώνονται τα θραύσματα μιας κακοήθειας που ταλαιπωρεί τη χώρα.

Μιας κακοήθειας που έχει ιστορία και αίτια.

Ο συντάκτης κάνει κάτι που για μένα είναι ιδιαίτερα σημαντικό - αποκαλύπτει όχι μόνο τις πράξεις αλλά και τα κίνητρα των πρωταγωνιστών των ιστοριών του.

Και τα δικά του επίσης.

Μέσα από την πολύχρονη μάχη της δημοσιογραφίας διαφαίνεται η ματαιότητα αυτής της μάχης, με την οποία αργά ή γρήγορα έρχεται σε επαφή ο κάθε επαγγελματίας του κλάδου, ο οποίος ξεκίνησε αυτή τη δουλειά ως ιδεολόγος, ως άνθρωπος που ήθελε να αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο.

Ως άνθρωπος που ήθελε να γιατρέψει τα δικά του τραύματα και τα τραύματα των άλλων.

Αναπάντεχα (γνωρίζοντας το εμμονικό και αδικαιολόγητα λεπτομερές ύφος των άρθρων του Τέλλογλου) το βιβλίο βγήκε ευκολοδιάβαστο και καλογραμμένο.

Σε παρασύρει στο να διαβάσεις και άλλο και άλλο.

Ίσως με εξαίρεση την ιστορία για τη Siemens, η οποία είχε πονέσει πολύ τον Τάσο και αυτό βγαίνει στο κείμενό του.

Το βιβλίο δεν έχει θετικούς ήρωες.

Ή μάλλον, καλύτερα να πω πως δεν έχει θετικούς πρωταγωνιστές - οι καλοί είναι κυρίως σε δεύτερο πλάνο.

Δεν έχω καταλήξει για το αν πρόκειται για αισιόδοξο ή απαισιόδοξο βιβλίο.

Μάλλον πρόκειται για ειλικρινές βιβλίο που μπορεί να σας απαντήσει σε ορισμένα σημαντικά ερωτήματα.

Το ένα από τα ερωτήματα είναι: Από που έρχεται η διαφθορά.

Προσωπικά και μόνο προσωπικά, τα σημαντικότερα κεφάλαια του βιβλίου αφορούν στη δράση του κομμουνισμού στην Ελλάδα και την Αν. Γερμανία.

Καλό είναι να διαβάζουν και οι νεότεροι ορισμένα πράγματα για τότε για να καταλαβαίνει μερικά πράγματα για το σήμερα.

Γενικά δεν είμαι επιεικής με τα βιβλία των συναδέλφων.

Τα περισσότερα δεν τα διαβάζω καν και ορισμένα τα χρησιμοποιώ για προσάναμμα στο τζάκι.

Ωστόσο το βιβλίο του Τάσου είναι ένα καλό βιβλίο που μου έδωσε πράγματα χωρίς να περιμένω ότι θα μου δώσει και νομίζω ότι θα δώσει και σε σας αν τα διαβάσετε. Σας το συνιστώ μετά από προσωπική πείρα. Τα πολλά μικρά όχι κάνουν το μεγάλο ναι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους