"Το σπουργίτι του Μίνσκ": Σαν σήμερα, 16 Μαίου 1955, γεννιέται η Όλγα Κόρμπουτ, η αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής που άλλαξε για πάντα το άθλημα με την εμφάνισή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γεννήθηκε στο Γκρόντνο της δυτικής Λευκορωσίας το 1955.

Ξεκίνησε προπονήσεις σε ηλικία 8 ετών και στα 9 της εισήχθη σε αθλητικό σχολείο της Λευκορωσίας με διευθυντή τον προπονητή Ρενάλντ Κνις,. Εκεί, η πρώτη της προπονήτρια ήταν η Έλενα Βολτσέτσκαγια, χρυσή Ολυμπιονίκης του 1964, όμως έναν χρόνο αργότερα μεταφέρθηκε στην ομάδα του Κνις.

Μαζί με τον Κνις έμαθε μια δύσκολη προς τα πίσω τούμπα στη δοκό ισορροπίας.

Παρουσίασε για πρώτη φορά αυτή την άσκηση σε αγώνα στη Σοβιετική Ένωση το 1969.

Την ίδια χρονιά, η-14χρονη τότε-Κόρμπουτ εκτέλεσε ένα "backflip" με πιάσιμο στους ασύμμετρους ζυγούς-την πρώτη προς τα πίσω κίνηση απελευθέρωσης που πραγματοποιήθηκε ποτέ από γυναίκα σε αυτό το όργανο.

Την ίδια χρόνια κατέλαβε την πέμπτη θέση στο πρώτο της πρωτάθλημα ΕΣΣΔ.

Την επόμενη χρονιά κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο άλμα.

Ακολούθησαν ασθένεις και τραυματισμοί πριν τους Ολυμπιακούς του 1972 στο Μόναχο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο, οι ακροβατικές κινήσεις και το στυλ γυμναστικής της Κόρμπουτ της χάρισαν παγκόσμια φήμη.

Κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια-στη δοκό ισορροπίας, στις ασκήσεις εδάφους και στο ομαδικό.

Σε έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους τερματισμούς στην ιστορία της γυμναστικής, πήρε το ασημένιο μετάλλιο στους ασύμμετρους ζυγούς.

Όταν οι πίνακες έδειξαν βαθμολογία 9,8, το κοινό άρχισε να σφυρίζει και να φωνάζει προσβλητικά σχόλια προς τους κριτές, θεωρώντας ότι η βαθμολογία της ήταν πολύ χαμηλή.

Η διαμαρτυρία συνεχίστηκε για αρκετά λεπτά, αλλά οι κριτές αρνήθηκαν να αλλάξουν τη βαθμολογία.

Έγινε ιδιαίτερα διάσημη για τα προγράμματά της στους ασύμμετρους ζυγούς και στη δοκό ισορροπίας, καθώς και για τις χαρισματικές εμφανίσεις της που μάγευαν το κοινό. Η Κόρμπουτ έμεινε στην ιστορία και για μια κίνηση που πήρε το όνομα της το "Korbut Flip" στους ασύμμετρους ζυγούς.

Ήταν μια εντυπωσιακή και εξαιρετικά επικίνδυνη ανάποδη τούμπα από την πάνω μπάρα, όπου η αθλήτρια στεκόταν όρθια πριν πηδήξει.

Η κίνηση αυτή καθήλωσε το κοινό των Ολυμπιακών Αγώνων του 1972, ωστόσο απαγορεύτηκε αργότερα από τον Κώδικα Σημείωσης της Διεθνούς Ομοσπονδίας Γυμναστικής (FIG) για λόγους ασφαλείας, καθώς η ορθοστασία πάνω στη μπάρα κρίθηκε υπερβολικά ριψοκίνδυνη. Το Ολυμπιακό της επίτευγμα το 1972 της χάρισε τον τίτλο της "Αθλητικής Προσωπικότητας της Χρονιάς στο Εξωτερικό" από το BBC.

Μέχρι τις μέρες μας αναγνωρίζεται ως η αθλήτρια που "καθιέρωσε την ουσία της σύγχρονης γυμναστικής: μαγευτική καλλιτεχνική έκφραση συνδυασμένη αρμονικά με εντυπωσιακά, τολμηρά ακροβατικά" Πέρα από το ότι έκανε τη γυμναστική παγκοσμίως γνωστή σε τεράστιο βαθμό, συνέβαλε (μαζί με την Νάντια Κομανέτσι) και σε μια ουσιαστική αλλαγή του ίδιου του αθλήματος.

Πριν από το 1972, οι αθλήτριες ήταν γενικά μεγαλύτερης ηλικίας και η έμφαση δινόταν περισσότερο στην κομψότητα παρά στα ακροβατικά.

Μέσα στη δεκαετία που ακολούθησε το Ολυμπιακό ντεμπούτο της Κόρμπουτ, αυτή η τάση αντιστράφηκε.

Χιλιάδες νεαρά κορίτσια σε όλο τον κόσμο γράφτηκαν σε συλλόγους ενόργανης γυμναστικής.

Το όνομα της Κόρμπουτ ακουγόταν σε όλο τον κόσμο και στην Δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ, όπου κυριαρχούσε η αντικομμουνιστική και αντισοβιετική προπαγάνδα. Η ΕΣΣΔ της έδωσε βίζα για περιοδείες στη Μεγάλη Βρετανία και στις ΗΠΑ, όπου μάλιστα συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον στον Λευκό Οίκο το 1973.

Το 1973 κέρδισε τους Ρωσικούς και τους Παγκόσμιους Φοιτητικούς Αγώνες, καθώς και το ασημένιο μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Στους Ολυμπιακούς του 1976 στο Μόντρεαλ, η ομάδα της ΕΣΣΔ είχε επιλέξει την Κόρμπουτ ως την μόνη αθλήτρια που θα μπορούσε να νικήσει το Ρουμανικό παιδί-θαύμα, την Νάντια Κομανέτσι.

Ωστόσο, ήταν τραυματισμένη και οι εμφανίσεις της στους Αγώνες ήταν κατώτερες των προσδοκιών.

Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να κατακτήσει ένα χρυσό μετάλλιο στο ομαδικό και ένα ασημένιο μετάλλιο στη δοκό ισορροπίας.

Το 1977, έγινε δασκάλα και σε ηλίκα μόλις 22 ετών αποσύρθηκε από την αγωνιστική γυμναστική.

Παντρεύτηκε και απέκτησε έναν γιο, τον Ρίτσαρντ, που γεννήθηκε το 1979.

Το 1988, έγινε η πρώτη γυμνάστρια που εντάχθηκε στο "International Gymnastics Hall of Fame" Το 1991, εκείνη και η οικογένειά της μετανάστευσαν στις ΗΠΑ (Τζόρτζια) όπου εργάστηκε ως προπονήτρια.

Απο τις ΗΠΑ, άρχισε να ασκεί κριτική στην ΕΣΣΔ στην οποία όπως ισχυρίστηκε ένιωθε "ιδιοκτησία του κράτους και όχι του εαυτού της". Όμως αυτή η φαινομενικά "αντιαυταρχική" κριτική είχε την βάση της στο ότι στην ΕΣΣΔ δεν ήταν "ελεύθερη" να εμπορεύεται τις αθλητικές της ικανότητες με στόχο τον πλουτισμό (το επιχείρημα που συνόδευσε τέτοιους ισχυρισμούς ήταν ήταν-στην ουσία-ότι ενω έφερνε "λεφτά στο κράτος" δεν μπορούσε να ανοίξει δική της επιχείρηση). Επίσης, ισχυρίστηκε ότι κρατικοί υπάλληλοι της ΕΣΣΔ προσπαθούσαν να ασκήσουν έλεγχο ακόμα και στο ποιές κινήσεις γυμναστικής θα εκτελούνταν και ότι αρχικά οι κινήσεις τη; (που αργότερα την έκαναν διάσημη) είχαν δεχτεί την κριτική ότι "θύμιζαν τσίρκο". Σύντομα, οι "ελευθερίες" του καπιταλιστικού παράδεισου έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο και άρχισαν τα οικονομικά προβλήματα.

Το 1999 κατήγγειλε ότι το 1972 είχε κακοποιηθεί σωματικά και σεξουαλικά απο τον προπονητή της, Ρενάλντ Κνις. Ο Κνις αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες μέχρι τον θάνατό του το 2019 και ισχυρίστηκε ότι εκείνη έλεγε ψέματα επειδή "είχε ανάγκη από χρήματα". Την ίδια χρονιά (1999) ένα κέρινο ομοίωμα της παρουσιάστηκε επίσημα στο Μουσείο της Μαντάμ Τισό στο Λονδίνο.

Το 2000 έλαβε την υπηκοοτητα απο τις ΗΠΑ.

Το 2002, έχασε το σπίτι της στην Τζόρτζια λόγω απλήρωτων δανείων και τα πράγματά της πετάχτηκαν στον δρόμο.

Αντιμετωπίζωντας προβλήματα επιβίωσης, αναγκάστηκε να πουλήσει σε δημοπρασία τα Ολυμπιακά της μετάλλια και προσωπικά της αντικείμενα (όπως το κορμάκι της). Η είδηση ότι αναγκάστηκε να πουλήσει τα μετάλλια της για να μην πεινάσει σόκαρε τον αθλητικό κόσμο.

Οι απάντηση που έδωσε ότι ήθελε "να μοιραστεί την κληρονομιά της με τους θαυμαστές της" (και όχι λόγω ακραίας φτώχειας) δεν έπεισε.

Απο τα μετάλλια απο τους Ολυμπιακούς του 1972 και του 1976 που κέρδισε με την ομάδα της ΕΣΣΔ και πούλησε, κέρδισε 330,000 δολάρια.

Το 2018, επανέλαβε τις κατηγορίες της για κακοποίηση απο τον προπονητή της Κνις το 1972.

Αυτή την φορά, πρώην συναθλήτριές που είχαν τον ίδιο προπονητή, την υποστήριξαν δημόσια, με παρόμοιες καταγγελίες.

Όμως επειδή αυτές οι πολύ σοβαρές καταγγελίες αφορούσαν γεγονότα του 1972 (46 χρόνια πριν) δεν ήταν δυνατή οποιαδήποτε περαιτέρω νομική διαδικασία. Σήμερα η Κόρμπουτ ζεί στην Αριζόνα. "Korbut Flip" (1972, Ολυμπιακοί Αγώνες,Μόναχο) https://www.youtube.com/watch?v=NZYPcdj_wn4

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους