Η ιστορία αυτή είναι ένα από τα πιο κλασικά και διασκεδαστικά παραδείγματα της "υπερβολικής μηχανικής" (over-engineering) της δεκαετίας του '60. Πρόκειται για μια πατέντα του **1961**, η οποία...
Η ιστορία αυτή είναι ένα από τα πιο κλασικά και διασκεδαστικά παραδείγματα της "υπερβολικής μηχανικής" (over-engineering) της δεκαετίας του '60. Πρόκειται για μια πατέντα του **1961**, η οποία παρουσιάστηκε από τους Βρετανούς εφευρέτες **John H. T. Rinfret** και **Jack Taylor**. Η ιδέα πίσω από αυτό το κατασκεύασμα ήταν όσο ευφάνταστη, άλλο τόσο και... επικίνδυνη για τους περαστικούς.
Πώς λειτουργούσε η "Βαλίτσα-Αράχνη". Η βαλίτσα ήταν σχεδιασμένη για χρηματαποστολές ή για άτομα που μετέφεραν πολύτιμα αντικείμενα.
Αν κάποιος ληστής προσπαθούσε να την αρπάξει από τα χέρια του κατόχου, ο κάτοχος (ή η ίδια η βαλίτσα μέσω ενός μηχανισμού με ντίζα) ενεργοποιούσε το σύστημα.
Τα "Κοντάρια" με το τράβηγμα μιας σκανδάλης, απελευθερώνονταν ως τέσσερις τηλεσκοπικές μεταλλικές ράβδοι (μήκους περίπου ενός μέτρου η καθεμία) που πετάγονταν ακαριαία από τις γωνίες της βαλίτσας. Ο Σκοπός ήταν η βαλίτσα να μεταμορφωνόταν σε ένα τεράστιο, άβολο "αστέρι". Ο ληστής δεν θα μπορούσε να τρέξει ανάμεσα σε κόσμο, να μπει σε αυτοκίνητο διαφυγής ή να περάσει από πόρτες, καθώς τα κοντάρια θα σκάλωναν παντού. Το Κερασάκι στην Τούρτα; Εκτός από τα κοντάρια, η βαλίτσα άνοιγε αυτόματα στο κάτω μέρος, διασκορπίζοντας το περιεχόμενό της (χαρτονομίσματα κ.λπ.) στο πάτωμα, με τη λογική ότι ο ληστής δεν θα καθόταν να τα μαζέψει ένα-ένα ενώ χτυπούσε συναγερμός.
Αν και η ιδέα είχε μια δόση λογικής για την εποχή, τα προβλήματα ήταν πρακτικά και... νομικά: 1. *Κίνδυνος Τραυματισμού: Οι ράβδοι εκτινάσσονταν με τέτοια ταχύτητα και δύναμη που θα μπορούσαν εύκολα να βγάλουν το μάτι κάποιου περαστικού ή και του ίδιου του κατόχου. 2. *Το "Ανοιχτό" Περιεχόμενο: Η ιδέα να πεταχτούν τα λεφτά στον δρόμο για να μην τα πάρει ο ληστής δεν ακούγεται και πολύ καθησυχαστική για μια τράπεζα ή έναν επενδυτή. 3. *Βάρος και Πολυπλοκότητα: Ο μηχανισμός κατελάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού χώρου της βαλίτσας, αφήνοντας ελάχιστο χώρο για τα πραγματικά αντικείμενα αξίας.
Σήμερα, η συγκεκριμένη εφεύρεση αναφέρεται συχνά σε αφιερώματα για τις **"χειρότερες ή πιο παράξενες εφευρέσεις όλων των εποχών"**. Το ασπρόμαυρο βίντεο που ακολουθεί είναι από από τα αρχεία της *British Pathé* (1961), όπου ο ίδιος ο John Rinfret επιδεικνύει τη βαλίτσα στους δρόμους του Λονδίνου, τρομάζοντας τους περαστικούς καθώς τα κοντάρια πετάγονται ξαφνικά.
Ο εφευρέτης John Rinfret ήταν ένας άνθρωπος με χιούμορ.
Όταν τον ρώτησαν τι θα γινόταν αν ο ληστής απλώς σήκωνε τη βαλίτσα πάνω από το κεφάλι του, εκείνος απάντησε ότι το βάρος και το σχήμα θα τον έκαναν τόσο εύκολο στόχο που η αστυνομία θα τον έπιανε αμέσως! Πώς σου φαίνεται; Θα εμπιστευόσουν σήμερα μια τέτοια βαλίτσα σε ένα πολυσύχναστο μετρό ή δρόμο ;🤯😅
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους