Μερικές απαντήσεις συνολικά σε κάποια από τα σχόλια σχετικά με το πρόσφατο άρθρο μου για την ενδοκινηματική βία:

Πλήρες Κείμενο:

Μερικές απαντήσεις συνολικά σε κάποια από τα σχόλια σχετικά με το πρόσφατο άρθρο μου για την ενδοκινηματική βία: https://www.anasygkrotisikk.gr/gia-tin-endokinimatiki-via-sti-simerini-istoriki-synkyria/ 1. Καταρχήν, όποιος θέλει να στείλει μια απάντηση στον διάλογό μας στην ιστοσελίδα της Πρωτοβουλίας μας, μπορεί να βρει το μέηλ μας εδώ και να το κάνει, και δεσμευόμαστε να τη δημοσιεύσουμε, εφόσον είναι γραμμένη σε συντροφικό/συναγωνιστικό ύφος: https://www.anasygkrotisikk.gr/epikoinonia/ 2. Δεν μου διαφεύγουν καθόλου τα γεγονότα του Νοεμβρίου.

Αυτά έχουν τύχει πολιτικής κριτικής από όλους μας, όπως και πολιτικής αυτοκριτικής από τις δυνάμεις της ΑΡΑΣ και της ΛΑΕ, συνολικότερα.

Ωστόσο, η ερμηνεία των γεγονότων ως "ενδοκινηματική βία/βεντέτα" είναι ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι η ένδεια του οργανωμένου κινήματος, εν προκειμένω του φοιτητικού, να οργανώσει και περιφρουρήσει τη δραστηριότητά του.

Σε αυτό το έδαφος έγινε και η άστοχη ενέργεια της ΑΡΑΣ, το άστοχο της οποίας, ούτε αθωώνει την υπόλοιπη Αριστερά που έχει εγκαταλείψει την περιφρούρηση (και τα εγκόσμια γενικότερα, π.χ την πάλη για την εξουσία κι ασχολείται με κουτσομπολιά και ηθικολογία), ούτε δικαιολογεί με κανέναν τρόπο τα όσα ακολούθησαν από τότε μέχρι σήμερα. 3. Μάλιστα, συμβαίνει το αντίθετο: όσοι ισχυρίζονται ότι τα όσα ακολούθησαν είναι "φυσιολογική συνέπεια" και ότι αυτό που λαμβάνει χώρα είναι απλά μια "ενδοκινηματική βία/βεντέτα" από την οποία στην καλύτερη πρέπει να αποστασιοποιηθούμε, αν δεν παίρνουν ξεκάθαρα στάση ενάντια σε ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ/ΛΑΕ, μας λένε στην ουσία ότι κάθε προσπάθεια να περιφρουρηθεί το οργανωμένο κίνημα, είναι όχι απλά λάθος, αλλά και πρέπει να υποχωρήσει μπροστά στην απειλή αυτού του είδους της τρομοκρατικής βίας των κουκουλοφόρων αγνώστων λοιπών στοιχείων. 4. Στο άρθρο κάνω ξεκάθαρα τον διαχωρισμό μεταξύ του οργανωμένου κινήματος και των "ολιγομελών ομάδων ομοϊδεατών", άσχετα από την ιδεολογία που επικαλούνται.

Η διαφορά είναι ξεκάθαρη στα μάτια μου: οι μεν δρουν εντός ενός πλαισίου με αναφορά σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό τους, και κρίνονται από τους άλλους συμμετέχοντες στο πλαίσιο αυτό, λογοδοτούν σε αυτούς, βρίσκονται σε θέση να πρέπει να τους πείσουν κ.ο.κ. Οι δε λογοδοτούν μόνο στον εαυτό τους, και επομένως, ακόμη και αν συνιστούν κίνημα, συνιστούν τέτοιο μόνο για τον εαυτό τους (τη συλλογική τους ταυτότητα). Αυτό είναι χαρακτηριστικό της μικροαστικής διάσπασης του κινήματος και της τάξης.

Αν, επιπλέον, ασκούν τέτοιου είδους βία απέναντι στους συμμετέχοντες το οργανωμένο κίνημα, τότε προφανώς λειτουργούν ως ομάδες εξωτερικές και εχθρικές προς αυτό. Αυτά είναι αυτονόητα για την Αριστερά. Δεν θα ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους