ΘΕΟΤΗΤΕΣ ΑΦΕΛΕΙΑ Η Αφέλεια είναι θεότητα, που προσωποποιεί την >, τις >. Οι Αθηναίοι, που τη θεωρούσαν ως τροφό της θεάς ΑΘΗΝΑΣ, είχαν κτίσει, σύμφωνα με τον Ευστάθιο, προς τιμή της Αφελείας...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ωστόσο ο Παυσανίας ο οποίος παραθέτει μερικές θεότητες-προσωποποιήσεις που τιμούνταν στην Αθήνα με βωμούς, δεν αναφέρει την Αφέλεια. ΒΙΡΙΣ Είναι άγνωστη τοπική θεότητα της Αρκαδίας.

Σύμφωνα με τον Παυσανία, στις Αμύκλες στον ναό του ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ υπήρχε άγαλμα της Βίριδος.

Το άγαλμα βρισκόταν δίπλα από αυτό του ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ και δίπλα στον βωμό. ΕΛΧΑΝΟΣ Είναι τοπική θεότητα της Κρήτης και λατρευόταν στις αρχαίες πόλεις Κνωσός και Λύκτος που θεωρείται η πρώτη πόλη που χτίστηκε στην Κρήτη. ΕΥΡΟΣ Θεός του ανέμου, αδελφός του Βορέα, του Ζέφυρου και του Νότου.

Σύμφωνα με ορισμένους ήταν ο θεός του νοτιοανατολικού ανέμου, αλλά σύμφωνα με άλλους του ανατολικού ανέμου. Στον Πύργο των Αέρηδων στην Αθήνα, ο Εύρος καταλαμβάνει τη νοτιοανατολική πλευρά, ενώ ο Απηλιώτης βρίσκονται στα ανατολικά. ΙΜΒΡΑΜΟΣ Προελληνική καρική θεότητα της ευφορίας και της γονιμότητας.

Λατρευόταν ιδιαίτερα στο νησί Ίμβρος από τον οποίο έλαβε και το όνομά της, όπου απολάμβανε ιδιαίτερες τιμές όπως συμπεραίνεται τόσο από την μνεία που γίνεται για αυτόν σε διάφορες αρχαίες επιγραφές όσο και από την απεικόνισή του σε αρχαία χάλκινα νομίσματα του 300 π.Χ. ΚΥΡΒΙΑ Τοπική θεότητα της νήσου Ρόδου, απόγονος του κατ' εξοχή προστάτη της, θεού Ηλίου.

Φέρονταν κόρη του Ρόδιου Βασιλέα Οχίμου του οποίου διάδοχος ήταν ο αδελφός του Κέρκαφος.

Μετά το θάνατο του πατέρα της παντρεύτηκε το θείο της με τον οποίο και απέκτησε τρεις γιους τους Λίνδο, Ιαλυσό και Κάμειρο, οι οποίοι και υπήρξαν στη συνέχεια οι επώνυμοι των τριών σπουδαιότερων πόλεων της Ρόδου. ΜΥΙΩΔΗΣ Τοπικός θεός που λατρευόταν στην Ολυμπία. Στον Μυιώδη θυσίαζαν ένα ταύρο κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, και έτσι πίστευαν ότι οι μύγες απομακρύνονταν από την περιοχή του ιερού.

Σύμφωνα όμως με μία άλλη μαρτυρία, οι Ηλείοι για να απομακρύνουν τις μύγες, που έφερναν ασθένειες, θυσίαζαν στον ήρωα Μυίαγρο. ΝΗΣΤΙΣ Θεότητα, την οποία ο Εμπεδοκλής αναφέρει ως προσωποποίηση του σπέρματος και του νερού. Ο Μέγας Φώτιος γράφει πιο συγκεκριμένα ότι η Νήστις ήταν μία τοπική θεότητα της Σικελίας. ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ Θεότητα, η οποία αναφέρεται από τον Παυσανία.

Σύμφωνα με αυτό τον συγγραφέα, το άγαλμα του Σπουδαίωνος βρισκόταν επάνω στην Ακρόπολη των Αθηνών.

Από νεότερους ερευνητές ωστόσο αμφισβητείται όχι μόνο η θέση αυτού του αγάλματος, αλλά και η ίδια η ύπαρξη της θεότητας αυτής. ΤΕΜΕΝΙΟΣ Ενας από τους τοπικούς θεούς και ήρωες που λατρεύονταν στη Λακωνία. Ο Τεμένιος οφείλει το όνομά του από το ότι ήταν ιδρυτής ή προστάτης κάποιου γνωστού τεμένους.

Το όνομα κατέληξε να σημαίνει ένα ξεχωριστό θεό και ήρωα από την αρχική θρησκευτική επίκληση διάφορων θεών ως Τεμενιτών. ΦΙΛΟΤΗΣ Θεότητα, η οποία αποτελεί την προσωποποίηση του σαρκικού έρωτα.

Στα αρχαία ελληνικά, η λέξη φιλότης σήμαινε κυρίως τη φιλία, την αγάπη και τη στοργή. Η Φιλότης (που γεννήθηκε με παρθενογένεση), σύμφωνα με τον Ησίοδο, ανήκει στο γένος της Νυκτός, κόρης του Χάους και της Γαίας, όπως ο Μόρος, η Κηρ, ο Θάνατος, ο Ύπνος, τα Όνειρα, ο Μώμος, η Οϊζύς, οι Εσπερίδες, οι Μοίρες, οι Κήρες, η Νέμεσις, η Απάτη, η Έρις και το Γήρας. ΧΑΟΣ Μαζί με την Γαία και τον Έρωτα αποτέλεσαν την πρωταρχική τριάδα απ' την οποία γεννήθηκαν οι θεοί της ελληνικής μυθολογίας. ἤτοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετ᾽· αὐτὰρ ἔπειτα Γαῖ᾽ εὐρύστερνος, πάντων ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ ἀθανάτων οἳ ἔχουσι κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου, Τάρταρά τ᾽ ἠερόεντα μυχῷ χθονὸς εὐρυοδείης, ἠδ᾽ Ἔρος, ὃς κάλλιστος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι, λυσιμελής, πάντων τε θεῶν πάντων τ᾽ ἀνθρώπων δάμναται ἐν στήθεσσι νόον καὶ ἐπίφρονα βουλήν. ἐκ Χάεος δ᾽ Ἔρεβός τε μέλαινά τε Νὺξ ἐγένοντο· Αληθινά πρώτα πρώτα έγινε το Χάος, αλλά έπειτα η πλατύστηθη Γαία, όλων στέρεη βάση πάντα των αθάνατων που έχουν την κεφαλή του χιονοσκέπαστου Ολύμπου και τα ομιχλώδη Τάρταρα στο βάθος της πλατύδρομης γης, κι ο Έροτας, που είναι ο πιο ωραίος μέσα στους αθάνατους θεούς, ο λυσομέλης, κι όλων των θεών όλων των ανθρώπων δαμάζει μες στα στήθη τους τη γνώση και τη φρόνιμη βουλή. Κι απ' το Χάος ο Έρεβος κι η μαύρη Νύχτα έγιναν Ησίοδος - θεογονία 116-123

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους