Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια ανάρτηση έτσι για την καληνύχτα... Ο Εργκίν Αταμάν φέτος έχει μια κακή χρονιά, η οποία όμως δεν έχει τελειώσει ακόμα και υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να κλείσει ιδανικά.

Το κακό είναι φυσικά ότι οι πράσινοι με αυτό το μπάτζετ δεν κατάφεραν να βρεθούν στο... τέλος του δρόμου, το οποίο θα διεξαχθεί στο σπίτι τους.

Το ακόμα χειρότερο είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτό έγινε (αν πχ δεν είχε γίνει κανένα break στη σειρά, σήμερα δεν θα γινόταν όλος αυτός ο ντόρος), με τον ΠΑΟ να πέφτει θύμα μιας ανεπανάληπτης ανατροπής μιας ομαδάρας μεν, αλλά χωρίς κανένα βάρος φανέλας.

Το χειρότερο όλων όμως είναι ότι στον Παναθηναϊκό μετά από μια χρονιά που πλησιάζει προς το τέλος της, οι πράσινοι δεν έχουν κάτι ουσιαστικό να κρατήσουν, παρά μόνο να πετάξουν.

Συνοπτικά, όλοι έχουν κακές χρονιές. Όλοι.

Κακές χρονιές είχε ο Ομπράντοβιτς (και στον ΠΑΟ και στη Φενέρ και φυσικά στην Παρτιζάν), κακές χρονιές είχε (πολλές τελευταία) ο Μεσίνα, ο Μπαρτζώκας (σίγουρα θέλει να ξεχάσει τη σεζόν στη Βαρκελώνη και τη δεύτερη στη Μόσχα με την Κίμκι), ο Πασκουάλ, ο Φιλ Τζάκσον, ο Γκουαρντιόλα, ο Κλοπ και ούτω καθεξής.

Το όλο θέμα είναι πώς τις διαχειρίζεσαι αυτές τις σεζόν.

Άλλοι μαθαίνουν, άλλοι συνεχίζουν, άλλοι λυγίζουν και άλλοι καταρρέουν.

Το κύριο χαρακτηριστικό του Αταμάν (και του ΠΑΟ τα τελευταία χρόνια) είναι το πολύ μπλα μπλα.

Άλλες φορές ο τεχνικός των πρασίνων έχει πετύχει δια του λόγου πολλά από αυτά που σχεδιάζει (ποιος ξεχνάει το περίφημο "αν δεν πέρασουμε στο Final-4 δεν θα είμαι εδώ του χρόνου" μετά το 0-1 της Μακάμπι το 2024; ). Τον τελευταίο καιρό βάζει συνεχή αυτογκόλ, όμως, φέρνοντας τον εαυτό του σε δύσκολη θέση.

Ως εκ τούτου έχει τεθεί στο στόχαστρο όχι μόνο της μέσης αντίληψης, που προτιμά -σωστά κατ' εμέ- πιο... διπλωμάτες τεχνικούς, αλλά φυσικά και των οπαδών της ίδιας του της ομάδας.

Ναι, υπάρχει το ενδεχόμενο, αν και στην παρούσα φάση μοιάζει ελάχιστα πιθανό, οι πράσινοι να κλείσουν τη χρονιά με νταμπλ και ο Ολυμπιακός (γιατί πάντα στην υπόθεση των δυο αιωνίων η επιτυχία του απέναντι στρατοπέδου αποτελεί κριτήριο για τη δική σου σεζόν) χωρίς τίτλο.

Υπάρχει το ενδεχόμενο όμως, οι Πειραιώτες ως πρωταθλητές Ευρώπης (το γήπεδο στο οποίο διεξάγονται οι τελικές φάσεις νομίζω ότι αποτελεί περισσότερο κεφάλαιο για λαϊκή κατανάλωση) να κατατροπώσουν τον Παναθηναϊκό στους τελικούς της Α1 και αυτό φαντάζει πιο πιθανό σενάριο από το πρώτο.

Οπότε, ταμείο για όλους και για όλα στο τέλος της σεζόν. Ο Παναθηναϊκός και ο Αταμάν έχουν την ευκαιρία τους να "ρεφάρουν", όμως τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα κι αυτό γιατί είναι ξεκάθαρο ότι τα πράγματα στο εσωτερικό του Παναθηναϊκού είναι τουλάχιστον "άρρωστα". Και βασικότατος υπεύθυνος γι' αυτό είναι ο προπονητής του, ο οποίος παρά την κακή δουλειά του, ανεβάζει τον πήχη, αποφεύγει τις ευθύνες του και αντίθετα τις χρεώνει στους παίκτες, τους οποίους ο ίδιος επέλεξε (και λίγους μήνες πριν αποκαλούσε κορυφαίους στην Ευρώπη, βλέπε Σορτς). Ο Παναθηναϊκός μπαίνει λοιπόν σε μια πολύ εύθραυστη και ιδιαίτερη κατάσταση, καθώς οφείλει να αξιολογήσει, τι μπορεί και πρέπει να κρατήσει από τους αθλητές του (βάλτε στην εξίσωση και τον ΠΑΟΚ που μάλλον θα γίνει μεγάλος ανταγωνιστής τουλάχιστον για τους γηγενείς παίκτες) και ασφαλώς, τι μέλλει γενέσθαι με τον προπονητή του, ο οποίος σήμερα μοιάζει και με τα δυο πόδια εκτός ΟΑΚΑ και με το καμπανάκι του ελεύθερου Ζοτς στην αγορά να γίνεται καμπάνα της μεγαλύτερης μητρόπολης παγκοσμίως.

Πριν λοιπόν μπούμε σε ρυθμούς Final-4 από τη νέα εβδομάδα, στον Παναθηναϊκό τα πράγματα είναι πολύ πιο ρευστά και περίπλοκα, πάρα το ότι η ομάδα για την ώρα δεν θα έχει υποχρεώσεις.

Το βασικότερο είναι να προσπαθήσει σε αυτό το διάστημα να δημιουργήσει μια κατεύθυνση, γιατί τέτοια φέτος δεν υπήρχε, να χτίσει έναν κώδικα επικοινωνίας, που ούτε κι αυτός υπήρχε και να επαναφέρει τη σπίθα και την "αγριάδα" στο μάτι του, κάτι που φέτος εμφανίστηκε σε απειροελάχιστες στιγμές... #TheMomentum

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους