@cacoyannis ΑΜΑΛΙΑΝΑ - Το καινούργιο μας αστεράκι! Την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη επίσημη εκδήλωση στο «Ηρώον Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ» στο χωριό Κάτω Αμίαντος, και με παρακάλεσαν να διανθίσω το πρόγραμμά τους με κάποια από τα κομμάτια που έγραψα για τους ήρωές μας. Ερμηνευτές θα είναι η Ειρήνη και ο Νίκος. Για να μην κουβαλώ όμως το πιάνο την ημέρα της εκδήλωσης, είπα να το πάρω από σήμερα, με τη βοήθεια του χρυσού παιδιού της Σχολής Μιτσή, του Βαλεντίνου. Στον γυρισμό σταμάτησα στο βενζινάδικο του Τροόδους για ανεφοδιασμό και, αφού μπήκα στο ταμείο να πληρώσω, μια πανέμορφη υπάλληλος μου λέει: «Λατρεύω τα τραγούδια σας! Ήταν το όνειρό μου να σας γνωρίσω και ήθελα τόσο πολύ να επικοινωνήσω μαζί σας για να με ακούσετε. Μάλιστα, παρ’ ολίγο να ήμουν μαθήτριά σας στη Σχολή Μιτσή, αφού η γιαγιά μου ζει στο Φοινί, όμως τελικά δεν τα κατάφερα και πήγα σχολείο στη Λεμεσό. Τώρα όμως ζω μόνιμα στα βουνά μας». — «Τέλεια, να μου τραγουδήσεις τώρα», της είπα. — «Τώρα; Εδώ;… Μα ντρέπομαι». — «Ποιον ντρέπεσαι; Αφού ήθελες να σε ακούσω και είμαστε οι δυο μας και ο συνάδελφός σου. Δεν ξανατραγούδησες μπροστά του;» — «Ναι». — «Πάμε λοιπόν», της είπα, και έβγαλα το σέλφι στικ από την τσέπη… Η Αμαλιάνα ξεκίνησε να μου τραγουδά με ένα απίστευτο μέταλλο, εκφραστικότητα και ολόσωστα τονικά τον «Γητευτή»! Αν σκεφτείτε ότι όλα έγιναν μια κι έξω, χωρίς συνοδεία και προετοιμασία και με το άγχος της αναπάντεχης γνωριμίας, με τις κατάλληλες συνθήκες η Αμαλιάνα μας θα λάμψει! Μπράβο σου, Αμαλιάνα μου! Και να ξέρεις ότι σε θαυμάζω διπλά που, παρ' όλα τα προσόντα σου, δεν δίστασες να γίνεις υπάλληλος σε ένα βενζινάδικο! Σύντομα και στο στούντιο. Costas CACOYANNIS Κώστας ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΜΑΛΙΑΝΑ - Το καινούργιο μας αστεράκι! Την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη επίσημη εκδήλωση στο «Ηρώον Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ» στο χωριό Κάτω Αμίαντος, και με παρακάλεσαν να διανθίσω το πρόγραμμά τους με κάποια από τα κομμάτια που έγραψα για τους ήρωές μας.

Ερμηνευτές θα είναι η Ειρήνη και ο Νίκος.

Για να μην κουβαλώ όμως το πιάνο την ημέρα της εκδήλωσης, είπα να το πάρω από σήμερα, με τη βοήθεια του χρυσού παιδιού της Σχολής Μιτσή, του Βαλεντίνου.

Στον γυρισμό σταμάτησα στο βενζινάδικο του Τροόδους για ανεφοδιασμό και, αφού μπήκα στο ταμείο να πληρώσω, μια πανέμορφη υπάλληλος μου λέει: «Λατρεύω τα τραγούδια σας! Ήταν το όνειρό μου να σας γνωρίσω και ήθελα τόσο πολύ να επικοινωνήσω μαζί σας για να με ακούσετε.

Μάλιστα, παρ’ ολίγο να ήμουν μαθήτριά σας στη Σχολή Μιτσή, αφού η γιαγιά μου ζει στο Φοινί, όμως τελικά δεν τα κατάφερα και πήγα σχολείο στη Λεμεσό.

Τώρα όμως ζω μόνιμα στα βουνά μας». — «Τέλεια, να μου τραγουδήσεις τώρα», της είπα. — «Τώρα; Εδώ;… Μα ντρέπομαι». — «Ποιον ντρέπεσαι; Αφού ήθελες να σε ακούσω και είμαστε οι δυο μας και ο συνάδελφός σου.

Δεν ξανατραγούδησες μπροστά του;» — «Ναι». — «Πάμε λοιπόν», της είπα, και έβγαλα το σέλφι στικ από την τσέπη… Η Αμαλιάνα ξεκίνησε να μου τραγουδά με ένα απίστευτο μέταλλο, εκφραστικότητα και ολόσωστα τονικά τον «Γητευτή»! Αν σκεφτείτε ότι όλα έγιναν μια κι έξω, χωρίς συνοδεία και προετοιμασία και με το άγχος της αναπάντεχης γνωριμίας, με τις κατάλληλες συνθήκες η Αμαλιάνα μας θα λάμψει! Μπράβο σου, Αμαλιάνα μου! Και να ξέρεις ότι σε θαυμάζω διπλά που, παρ' όλα τα προσόντα σου, δεν δίστασες να γίνεις υπάλληλος σε ένα βενζινάδικο! Σύντομα και στο στούντιο. Costas CACOYANNIS Κώστας ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους