Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εδώ στα ακριτικά νησιά μας , όπως και σε κάθε ακριτική περιοχή, έχουμε μάθει να ζούμε με το βλέμμα στη γραμμή του ορίζοντα.

Ξέρουμε πού τελειώνει η στεριά μας και πού αρχίζει η θάλασσα.

Ξέρουμε τι είναι δικό μας και τι όχι.

Φαίνεται όμως τελικά, πως η γεωγραφία, όταν φτάνει στα κυβερνητικά γραφεία, αποκτά μια περίεργη... ελαστικότητα.

Στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, αναφερόμενος στο οπλισμένο drone που βρέθηκε μέσα σε σπηλιά στη Λευκάδα, δήλωσε με περίσσια άνεση: «Είδατε ένα drone το οποίο ανήκει σε ξένη χώρα, το οποίο ανελκύστηκε εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων πριν από λίγες μέρες...» Εμείς, ως κάτοικοι των συνόρων που φυλάμε «Θερμοπύλες», μείναμε για μια ακόμη φορά με το στόμα ανοιχτό.

Αν μια σπηλιά πάνω στα βράχια ενός νησιού θεωρείται πλέον «εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων», τότε τι να περιμένουμε κι εμείς; Είναι βέβαιο πως μετά τις αντιδράσεις, οι δηλώσεις αυτές θα «ανασκευαστούν» ή θα βαφτιστούν παρερμηνεία.

Το έργο αυτό το έχουμε δει ξανά και ξανά.

Ωστόσο, η ουσία παραμένει και είναι ενδεικτική: Φανερώνει το πώς αντιλαμβάνεται η κεντρική πολιτεία τα όρια των ακριτικών περιοχών και την εθνική κυριαρχία όταν αυτή γίνεται «άβολη». ανάλογα με την πολιτική αμηχανία της στιγμής.

Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν όλοι εκείνοι όμως είναι πως, για εμάς, η εθνική κυριαρχία δεν είναι μια έννοια που αυξομειώνεται ανάλογα με την πολιτική αμηχανία της στιγμής.

Κι ας έχουν στο μυαλό τους πως στην περίπτωση που κάτι ανάλογο συμβεί σε οποιαδήποτε ακριτική γη, δεν θα δεχτούμε την υποβάθμιση του τόπου μας σε «διεθνή ζώνη», ή ότι τα σύνορα μας βρίσκονται στη μέση του πουθενά, μόνο και μόνο για να καλυφθούν επιχειρησιακά κενά και πολιτικές ευθύνες.

Εκτός αν για το Υπουργείο, και γενικότερα για τη κεντρική εξουσία, η Ελλάδα τελειώνει εκεί που αρχίζει η άνεση των δηλώσεων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους