Ενώ το κοινωνικό κράτος οφείλει να αποτελεί το «δίχτυ ασφαλείας» για τους πολίτες που πλήττονται από σοβαρά προβλήματα υγείας, για χιλιάδες καρδιοπαθείς στη χώρα μας —και φυσικά ακόμη περισσότερο...
Ενώ το κοινωνικό κράτος οφείλει να αποτελεί το «δίχτυ ασφαλείας» για τους πολίτες που πλήττονται από σοβαρά προβλήματα υγείας, για χιλιάδες καρδιοπαθείς στη χώρα μας —και φυσικά ακόμη περισσότερο στην ακριτική Λέσβο— η πραγματικότητα αποδεικνύεται εφιαλτική.
Αντιμέτωποι με ένα δαιδαλώδες και συχνά αναλγητο ασφαλιστικό σύστημα, οι ασθενείς που είδαν τη ζωή τους να αλλάζει απότομα, βρίσκονται τώρα μπροστά σε ένα νέο «έμφραγμα», αυτό της συνταξιοδότησης.
Πολίτες δυο ταχυτήτων/Το «τείχος της εξαγοράς και των ΚΕΠΑ Η αδικία παίρνει σάρκα και οστά στην οικονομική εξόντωση που επιβάλλει το κόστος εξαγοράς των πλασματικών ετών.
Άνθρωποι που η ιατρική γνωμάτευση τους καθιστά ανίκανους για εργασία, καλούνται να καταβάλουν αστρονομικά ποσά για να «αγοράσουν» το δικαίωμα στη σύνταξη, με το κόστος να υπολογίζεται συχνά πάνω σε αποδοχές που δεν έχουν πια.
Είναι η απόλυτη ειρωνεία: το σύστημα τους ζητά να πληρώσουν σαν υγιείς, ενώ τους αντιμετωπίζει ως απόμαχους της ζωής.
Στο νησί μας, η κατάσταση επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο από την «Οδύσσεια» των ΚΕΠΑ.
Οι ασθενείς της Λέσβου, πέρα από το βάρος της πάθησής τους, έρχονται αντιμέτωποι με την υποβάθμιση των ποσοστών αναπηρίας τους και τις τεράστιες αναμονές για εξειδικευμένες εξετάσεις, οι οποίες συχνά απαιτούν δαπανηρά ταξίδια στην Αθήνα.
Η κοινωνική πρόνοια μοιάζει να έχει κοπεί στα δύο, αφήνοντας τους καρδιοπαθείς στο περιθώριο μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Ισονομία και Αξιοπρέπεια: Αίτημα ζωής Για το πολύ σοβαρά αυτό θέμα σε τροχιά δυναμικών κινητοποιήσεων βρίσκεται ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Πασχόντων από Συγγενείς Καρδιοπάθειες, καταγγέλλοντας τον αδικαιολόγητο αποκλεισμό εκατοντάδων ασθενών από το νέο συνταξιοδοτικό πλαίσιο.
Με νέα παρέμβαση -κραυγή διαμαρτυρίας για τη συνεχιζόμενη κατάφωρη αδικία, η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου Υπουργείου καλείται να προχωρήσει στην άμεση τροποποίηση του άρθρου 113, εντάσσοντας όλες τις σοβαρές συγγενείς καρδιοπάθειες στο προστατευτικό καθεστώς.
Η κοινωνική πρόνοια -υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά- δεν μπορεί να λειτουργεί με επιλεκτική ευαισθησία, χωρίζοντας τους αναπήρους σε «προνομιούχους» και «παραγκωνισμένους» με τον Σύνδεσμο να δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει τις πιέσεις μέχρι να σταματήσει ο αποκλεισμός αυτών των ασθενών από το αυτονόητο δικαίωμα στην αξιοπρέπεια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους