Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ Ανέσυρα από την παιδική μου βιβλιοθήκη αυτό το βιβλίο που διάβασα τότε, που ο τίτλος του για μένα τα λέει όλα και εκφράζει το μήνυμα που θέλω να δώσω για σήμερα.

Χωρίς οικογένεια.

Η μεγαλύτερη τραγωδία.

Όχι χωρίς την παραδοσιακή οικογένεια, όχι χωρίς αδέλφια, έναν ή και κανένα γονιό, όχι χωρίς ανθρώπους που μας έδωσαν τα πάντα και κάποια στιγμή έφυγαν από τη ζωή.

Το "χωρίς οικογένεια" του να έχεις οικογένεια αλλά να είναι σαν να μην έχεις.

Όταν η οικογένεια σου είναι ναρκισσιστική, κακοποιητική, όταν θεωρούν το ξύλο, τις προσβολές, την υποτίμηση και την περιφρόνηση φυσιολογικά, όταν εσύ φταις για τα πάντα, όταν είσαι σάκος του μποξ, το κλωτσοσκούφι, το μαύρο πρόβατο.

Όταν περνάς τα νιάτα σου μες στην αυτοκατηγορία, την αυτοπεριφρόνηση και την αυτοκαταστροφή, επειδή νιώθεις περιττός, ανεπιθύμητος, ότι δε σε αγαπά κανείς και δε βλέπεις λόγο να ζεις, αφού νιώθεις πως δεν ανήκεις πουθενά.

Επειδή σε έπεισαν ότι είσαι περίεργος, κακός, προβληματικός.

Χειρότερη ορφάνια από αυτήν δεν υπάρχει.

Η απόλυτη μοναξιά, το απόλυτο χάος.

Και πουθενά να κρατηθείς.

Κι όμως όσοι άντεξαν, βρήκαν κάποια χέρια να κρατηθούν λίγο, κάποια όνειρα να πραγματοποιήσουν, ένα πείσμα κι έναν θυμό να τους κινητοποιήσουν, κατάφεραν να επιβιώσουν.

Ακόμα και να χτίσουν τελικά μεγαλώνοντας τη δική τους οικογένεια.

Υγιή, αγαπημένη, ευτυχισμένη.

Όχι τέλεια, αλλά μπόρεσαν να δώσουν και να πάρουν με χρονοκαθυστέρηση όλα αυτά που στερήθηκαν.

Γιατί την οικογένεια αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις.

Κι αν δεν είναι αίματος, πάλι οικογένεια είναι.

Ο ασφαλής χώρος που κάθε άνθρωπος αξίζει.

Όπου ανθίζουν η αγάπη, η κατανόηση κι η αποδοχή. Με οικογένεια αυτή τη φορά. Τη σωστή. Λουίζα Θεοφάνους Ψυχολόγος και Συγγραφέας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους