Η είδηση πως δύο κορίτσια 17 χρονών πιάστηκαν χέρι- χέρι και πήδηξαν από την ταράτσα μια πολυκατοικίας είναι από αυτές που προκαλούν σοκ. Μια «παγωμάρα»! Όσο συνειδητοποιείς τι έχει γίνει και γιατί...
Η είδηση πως δύο κορίτσια 17 χρονών πιάστηκαν χέρι- χέρι και πήδηξαν από την ταράτσα μια πολυκατοικίας είναι από αυτές που προκαλούν σοκ.
Μια «παγωμάρα»! Όσο συνειδητοποιείς τι έχει γίνει και γιατί, έρχεται ο θυμός.
Μια απόγνωση για την τεράστια αποτυχία μιας ολόκληρης κοινωνίας να δώσει λόγους σε αυτά τα κορίτσια για να αγαπήσουν τη ζωής τους! Σε αυτή την ηλικία θα έπρεπε να ονειρεύονται, να παίζουν, να γελούν, να σχεδιάζουν και να γλεντούν.
Να μην υπολογίζουν τίποτα και να προχωρούν για να κατακτήσουν τον κόσμο… Κι όμως, όλα δείχνουν πως το «σύστημα» που έχουμε δημιουργήσει για να μεγαλώνουν τα παιδιά μας, τα συνθλίβει.
Δεν είναι μόνο το εκπαιδευτικό σύστημα και οι εξετάσεις που οδήγησαν στην ταράτσα.
Είναι ο στυγνά ανταγωνιστικός κόσμος που φτιάξαμε για τα παιδιά μας.
Αντί να τα οδηγούμε να ζήσουν, να αναπτυχθούν και απολαύσουν το δώρο της ζωής τους επιβάλουμε απάνθρωπους κανόνες με στόχο να γίνουν οι «καλύτεροι», οι «άριστοι» και οι πιο «κερδοφόροι». Επιβάλουμε κανόνες που για κάποιους δεν αντέχονται… Από τον πιο υψηλόβαθμο που σχεδιάζει και εφαρμόζει πολιτικές έως τον «τελευταίο» που απλά αδιαφορεί, έχουμε μέρος της ευθύνης για την απόφαση που πήραν τα δύο κορίτσια στην Ηλιούπολη.
Όπως και για τόσα άλλα παιδιά που εξακολουθούν να ζουν μέσα στην απογοήτευση και την κατάθλιψη.
Ας ξεκινήσουμε με μια μεγάλη ΣΥΓΝΩΜΗ προς τα παιδιά μας και ας ξεκινήσουμε αμέσως να αλλάζουμε την κοινωνία που τα σκοτώνει. Καρούτσου Φαίδρα
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους