Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο εκνευρισμός της εβδομάδας: όταν οι άλλοι δεν σέβονται τον χρόνο σου.

Εσείς εκνευρίζεστε όταν οι άλλοι δεν σέβονται τον χρόνο σας; Νομίζω έχουμε μεγαλώσει λίγο μέσα σε μια παθητική αντιμετώπιση των πραγμάτων.

Να νιώθουμε πάντα ότι πρέπει εμείς να κάνουμε υποχωρήσεις.

Να μη μιλάμε.

Να λέμε «εντάξει, δεν πειράζει», ενώ μέσα μας έχουμε γίνει κατσαρόλα που βράζει.

Ειδικά οι γυναίκες.

Να πρέπει να φαινόμαστε πάντα ευγενικές. Καλοπροαίρετες. Συνεργάσιμες.

Να μη γινόμαστε «δύσκολες». Να μην αντιμιλάμε.

Να μη χαλάμε τη διάθεση κανενός Ε, αυτό κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξει.

Εγώ τουλάχιστον το δουλεύω πολύ αυτό.

Και νομίζω ότι κάπως τα έχω καταφέρει.

Είχα λοιπόν προχθές ραντεβού με έναν υπάλληλο μιας εταιρείας, να έρθει στο σπίτι μου να μετρήσει κάτι για μια εγκατάσταση που θέλω να κάνω.

Εν τω μεταξύ θα γυρνούσα σπίτι στις 5 και στις 6:30 έπρεπε πάλι να φύγω.

Ο χρόνος μου γενικά τις καθημερινές είναι περιορισμένος.

Δεν κάθομαι απλώς όλη μέρα στο σπίτι, ώστε «αν έρθεις ήρθες, αν δεν έρθεις δεν ήρθες». Είχαμε ραντεβού στις 17:30. Γύρισα σπίτι, συμμάζεψα λίγο τον χώρο για να μη βρει ο άνθρωπος το σπίτι όπως να ’ναι.

Ήθελα να προλάβω να κάνω κι ένα μπάνιο πριν φύγω, αλλά λέω άστο, ας περιμένω να έρθει πρώτα.

Αυτός αργούσε.

Τελικά μπήκα να κάνω μπάνιο. Βγήκα.

Ακόμα τίποτα.

Έφυγα για τη δουλειά μου.

Ούτε φωνή ούτε ακρόαση.

Παίρνω την άλλη μέρα τηλέφωνο και λέω: «Χθες είχαμε ραντεβού.

Σας περίμενα.» «Ναι», μου λέει, «δεν προλάβαμε.» Λέω: «Ναι, αλλά δεν με ενημερώσατε κιόλας.» «Ναι, έχετε δίκιο», μου λέει.

Τα προηγούμενα χρόνια, ξέρετε τι θα έκανα; Δεν θα έλεγα τίποτα.

Θα το κατάπινα.

Και μετά θα έβραζα από μέσα μου.

Όχι μόνο επειδή άργησε ο άλλος, αλλά κυρίως επειδή πάλι δεν μίλησα.

Επειδή πάλι άφησα κάποιον να φερθεί λες και ο δικός μου χρόνος δεν μετράει.

Όχι όμως.

Πρέπει να μιλάμε.

Ο χρόνος μας είναι σημαντικός.

Όσο σημαντικός είναι του άλλου, άλλο τόσο είναι και ο δικός μας.

Και δεν πρέπει να επιτρέπουμε σε κανέναν να συμπεριφέρεται λες και εμείς είμαστε πάντα διαθέσιμοι, πάντα βολικοί, πάντα υποχρεωμένοι να προσαρμοστούμε. Εσείς εκνευρίζεστε με τέτοια περιστατικά; Και πώς τα αντιμετωπίζετε;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους